2026/27 Premier League: yangi davr murabbiylari
Eddie Howe ketishi bilan Premier League’da endi 19 nafar bosh murabbiy bor. Turnir esa tarixidagi eng qiziq taktik to‘qnashuvlarga tayyor. Chempionlikni himoya qilayotganlar, o‘zini isbotlashga kelganlar, qaytgan afsonalar va kutilmagan qahramonlar – hammasi shu yerda.
Mikel Arteta (Arsenal) – yakuniga yetgan kutish
Dekabr 2019. Arsenal xavotir va shubha ichida Arteta qo‘liga ishonch topshiradi. 2025/26 mavsumida esa o‘sha ishonch nihoyat mukofotini beradi: 22 yillik tanaffusdan so‘ng Premier League chempionligi qaytadi. Arteta birinchi marta Barclays Manager of the Season sovrinini oladi, ammo bu faqat shaxsiy g‘alaba emas – bu klubning qayta tug‘ilishi.
Sobiq Everton va Arsenal yarim himoyachisi 2016 yilda butsa ilganidan so‘ng darhol Pep Guardiola yonida Manchester City’da yordamchi bo‘lib ishladi. Uch yarim yil davomida u eng yuqori darajadagi futbol laboratoriyasida ishladi va 2019/20 mavsum o‘rtasida birinchi mustaqil ishini – Arsenalni – qabul qilib oldi.
Birinchi yilidayoq FA Cup yutildi, UEFA Europa League yo‘llanmasi qo‘lga kiritildi. Keyingi yillarda Arteta sobiq ustoziga qarshi chempionlik poygasida bir necha bor to‘qnashdi va nihoyat Man City’ni chempionlikdan siqib chiqardi. 2025/26 mavsumida Arsenal UEFA Champions League finaliga ham chiqdi, biroq Paris Saint-Germainga penaltilarda yutqazdi. Shunga qaramay, Artetaning jamoasi endi nafaqat chiroyli o‘ynaydi, balki sovrinlar uchun kurashadigan, bosimi baland, mental jihatdan pishgan mashina.
Unai Emery (Aston Villa) – Yevropa mutaxassisi
Aston Villa 2022 yil oktyabrida Unai Emeryni olib kelganida, klub 16-o‘rinda edi. Bugun esa Villa Park Yevropa kechalari bilan yashaydi. Emery ikki yil ichida klubni ikki bor UEFA Champions League’ga olib chiqdi va 2025/26 mavsumida beshinchi – rekord Europa League kubogini qo‘lga kiritdi.
Lorca Deportiva’dan boshlangan murabbiylik yo‘li Valencia, Spartak Moskva, Sevilla bilan shakllandi. Sevilla bilan ketma-ket uchta Europa League sovrini – bu allaqachon imzo uslubiga aylangan. Paris Saint-Germain bilan Ligue 1 chempionligi, Arsenal davri, so‘ngra Villarreal bilan to‘rtinchi Europa League… Emeryning CV’si Yevropa kechalari bilan to‘la.
Endi u Aston Villa’da uzoq muddatli loyiha qurdi. O‘yin uslubi aniq, tizim qat’iy, natija esa barqaror. Villa endi faqat jon saqlab qolish uchun emas, yuqori oltilik uchun ham kurashadigan klub.
Marco Rose (AFC Bournemouth) – Mainzdan janub sohiliga
Marco Rose 2026/27 mavsum oldidan Andoni Iraola o‘rnini egallab, Bournemouth bosh murabbiyi bo‘ldi. Unga bu yerda ham tanish vazifa kutmoqda: bosim ostida, resurslari cheklangan jamoa bilan yuqori intensivlikdagi futbol.
Sobiq himoyachi sifatida Rose ko‘p vaqtini Mainz 05 safida o‘tkazdi, u yerda Jurgen Klopp qo‘l ostida o‘ynadi. Murabbiylikka ham aynan Mainz’da, ikkinchi jamoada o‘yinchi-yordamchi sifatida kirib keldi, so‘ng Lokomotive Leipzigda ilk mustaqil ishini oldi.
RB Salzburgda u haqiqiy sakrash yasadi: ketma-ket chempionliklar, ikki yil davomida uy maydonida mag‘lubiyatsiz seriya. Borussia Monchengladbachni Champions League’ga olib chiqdi, Borussia Dortmund bilan Bundesliga’da ikkinchi o‘rinni oldi, RB Leipzig bilan DFB-Pokal yutdi. Endi esa uning pressing va tezkor o‘tishlarga asoslangan falsafasi janubiy sohil klubining keyingi bosqichini belgilaydi.
Keith Andrews (Brentford) – ichkaridan ko‘tarilgan bosh
Brentford 2025 yil iyunida Keith Andrewsni ichkaridan ko‘tarib, bosh murabbiy etib tayinladi. Bu qaror xavfga o‘xshardi, ammo klub falsafasiga juda mos tushdi.
2015 yilda o‘yinchi sifatida nafaqaga chiqqan Andrews avval MK Dons, so‘ng Irlandiya terma jamoasida (kattalar va U-21) yordamchi bo‘lib ishladi. 2024 yilda Brentfordga standart vaziyatlar bo‘yicha murabbiy sifatida kelgan Andrews bir yil ichida butun loyiha rahbariga aylandi.
Uning birinchi to‘liq mavsumi – 2025/26 – klub tarixiga yaqinlashgan natija bilan yakunlandi: Premier League’da 9-o‘rin, Yevropa yo‘llanmasidan bir qadam narida. Brentford hali ham “kuchlilarni bezovta qiluvchi” maqomida, lekin endi bu klubni hech kim yengil raqib sifatida ko‘rmaydi.
Fabian Hürzeler (Brighton & Hove Albion) – eng yosh, eng dadil
31 yosh. Premier League tarixidagi eng yosh bosh murabbiy. Brighton Fabian Hürzelerga 2024 yil iyunida aynan shunday ishonch berdi va bu qaror o‘zini oqladi.
23 yoshida murabbiylikka o‘tgan Hürzeler FC Pipinsried’da o‘yinchi-murabbiy bo‘lib boshladi. 2020 yilda St Pauli’da yordamchi, tez orada esa bosh murabbiyga aylandi. U klubni tushish zonasidan tortib chiqdi, 2022/23 mavsumini 5-o‘rin bilan yakunladi. Keyingi mavsumda esa 20 o‘yindan iborat mag‘lubiyatsiz seriya, Bundesliga 2 chempionligi va yuqori ligada ko‘tarilish.
Brighton’da u Roberto De Zerbi o‘rnini egallab, 2024/25 mavsumida 61 ochko bilan 8-o‘rinni oldi – klub rekordidan atigi bir ochko kam. 2025/26 da ham 8-o‘rin, bu safar esa UEFA Conference League yo‘llanmasi bilan. Klub tarixidagi atigi ikkinchi Yevropa yo‘li. Brighton endi yosh, agressiv, murakkab taktik sxemali jamoa. Hürzeler esa bu loyihaning markazida.
Xabi Alonso (Chelsea) – maydondagi boshdan lavkadagi yetakchiga
2026 yil iyuli. Chelsea yana bir katta ismga eshik ochadi: Xabi Alonso Stamford Bridge’ga murabbiy sifatida qaytdi.
Uning futbolchi sifatidagi merosi alohida: Liverpool bilan Champions League va FA Cup, Real Madrid va Bayern Munich bilan chempionliklar, yana bir Champions League, Ispaniya bilan ketma-ket ikki UEFA European Championship va FIFA World Cup. U o‘yin tezligini boshqarishni, ritmni o‘zgartirishni maydonda mukammal bajargan bo‘lsa, endi buni chetga chiqib turib amalga oshiradi.
Murabbiylik yo‘li Real Madrid U-14’dan boshlandi, 2019 yilda Real Sociedad B bilan 59 yildan keyin ilk bor ikkinchi ligaga ko‘tarilish. Bayer Leverkusen bilan 2023/24 mavsumida tarixiy – mag‘lubiyatsiz – ichki dubl: ilk Bundesliga chempionligi va DFB-Pokal. So‘ng Real Madrid bosh murabbiyligi, ammo sakkiz oydan kam davom etgan davr. Qisqa tanaffusdan keyin Alonso Londonni tanladi. Endi Chelsea’da uning nazorati ostida yangi davr boshlanadi.
Frank Lampard (Coventry City) – afsona qaytishi, bu safar boshqa rangda
Frank Lampard 2024 yil noyabrida Coventry City bosh murabbiyi bo‘ldi va birinchi to‘liq mavsumidayoq klubni Premier League’ga olib chiqdi. Bu safar u chempionliklar uchun emas, tirik qolish va barqarorlik uchun kurashadi.
Lampardning o‘yinchi sifatidagi yo‘li West Ham’dan Chelsea’gacha cho‘zildi. Stamford Bridge’da 13 yil, uchta Premier League, to‘rtta FA Cup, bir Champions League va klub tarixidagi eng yaxshi to‘purarlik rekordi – 211 gol. Murabbiy sifatida esa Derby County bilan Championship pley-off finali, Chelsea bilan birinchi mavsumida kuchli to‘rtlik va FA Cup finali, Evertonni ligadan tushishdan saqlab qolish va 2023 yilda qisqa muddatli qaytish.
Endi u Coventry bilan o‘zini mutlaqo boshqa sahnada sinaydi. Bu yerda resurslar kamroq, xatoga joy yo‘q, ammo Lampard uchun bu – o‘z murabbiylik obro‘sini qayta tiklash imkoniyati.
Pierre Sage (Crystal Palace) – akademiyadan kuboklargacha
Pierre Sage hech qachon professional futbol o‘ynamagan. Lekin u Lyon akademiyasida yetakchi sifatida ishladi, 2023 yil iyunida esa akademiya direktori bo‘ldi. Uning katta futbolga chiqishi esa tasodifga o‘xshagan, ammo natijasi juda aniq bo‘ldi.
Lyon uni vaqtincha bosh murabbiy qilib tayinlaganida, u jamoani UEFA Europa League yo‘liga olib chiqdi va doimiy shartnoma oldi. 2025 yil yanvarida klubni tark etdi va yozda RC Lensga o‘tdi. U yerda birgina mavsumda tarix yozdi: ilk Coupe de France, Champions League yo‘llanmasi.
Shu natijalar Crystal Palace e’tiborini tortdi. Oliver Glasner ketishi bilan klub 2026 yil yozida Sage’ni olib keldi. Londonning janubida endi tajribali yulduz emas, zamonaviy akademik murabbiyga tayanish davri.
David Moyes (Everton) – eski do‘stning qaytishi
David Moyes uchun Goodison Park begona emas. U 2002 yildan 2013 yilgacha Evertonni boshqargan, klubni Yevropa maydoniga qaytargan, 2004/05 mavsumida Premier League davridagi eng yuqori – 4-o‘rinni olgan murabbiy.
Manchester United’da Sir Alex Ferguson o‘rnini egallash urinishidan so‘ng uning yo‘li Real Sociedad, Sunderland va ikki bor West Ham orqali o‘tdi. London klubida u avval jamoani tushishdan qutqardi, so‘ng 2023 yil iyunida Fiorentina ustidan Conference League finalida g‘alaba qozonib, klubning 43 yillik sovrinsiz davriga nuqta qo‘ydi.
2025 yil yanvarida u yana Evertonga qaytdi. Endi vazifa o‘sha eski: klubni barqaror, raqobatbardosh va o‘ziga xos ruhga ega jamoa sifatida ushlab turish.
Álvaro Arbeloa (Fulham) – yon chiziqda qaytgan chempion
Fulham 2026 yil iyulida Álvaro Arbeloani bosh murabbiy etib tayinlaganida, Premier League yana bir sobiq chempionni kutib oldi.
Real Madrid akademiyasidan chiqqan himoyachi Deportivo La Coruna orqali 2007 yilda Liverpoolga o‘tdi va qisqa fursatda Champions League finaliga yetib bordi. 2009 yilda Real Madridga qaytdi, LaLiga, ikki marta Champions League va ikki Copa del Rey yutdi. Ispaniya bilan 2010 World Cup va 2008, 2012 European Championship sovrinlari ham uning kolleksiyasida.
2017 yilda West Hamdagi qisqa davrdan so‘ng nafaqaga chiqqan Arbeloa Real Madrid U-19 va B jamoalarini boshqardi, 2026 yil yanvarida esa asosiy jamoaga vaqtincha bosh murabbiy bo‘lib tayinlandi. Champions League chorak finali, LaLiga’da ikkinchi o‘rin, ammo mavsum oxirida u iste’fo berdi. Endi esa Londonning oq-qora qismida o‘z falsafasini sinaydi.
Sergej Jakirović (Hull City) – besh mamlakatdan keyin Premier League
Sergej Jakirović 2025 yil yozida Hull City bosh murabbiyi bo‘ldi va birinchi mavsumidayoq klubni Premier League’ga olib chiqdi – pley-off orqali.
U 20 yillik o‘yinchilik faoliyatini 2017 yilda yakunlagach, Sesvete va Gorica’da ish boshladi, so‘ng qisqa muddat Maribor (Sloveniya)ni boshqardi. Zrinjski Mostar bilan 2021/22 mavsumida Bosniya chempionligini qo‘lga kiritdi, keyin Rijeka, undan so‘ng Dinamo Zagrebda liga va kubok dubliga erishdi.
Keyingi bekat – Turkiya, Kayserispor. So‘ng Angliyaga, Hull Cityga yo‘l oldi. Uning jamoasi kuchli, intizomli, o‘yin sur’ati yuqori. Endi esa bu uslub Premier League gigantlariga qarshi sinovdan o‘tadi.
Gary O’Neil (Ipswich Town) – maydon o‘rtasidan texnik zonaga
Gary O’Neil 2026 yil iyunida Ipswich Town bosh murabbiyi bo‘ldi. Kieran McKenna jamoani Premier League’ga olib chiqqanidan ko‘p o‘tmay iste’fo berdi, klub esa tajribali, ammo hanuz och Gary O’Neilga murojaat qildi.
Portsmouth, Middlesbrough, West Ham, Norwich City safida 214 dan ortiq Premier League o‘yini – bu uning o‘yinchi sifatidagi merosi. 2019 yilda nafaqaga chiqqach, Liverpool U-23 jamoasini boshqardi, 2021 yilda esa Bournemouthga birinchi jamoa murabbiyi sifatida qo‘shildi. Scott Parker ketishi bilan u vaqtincha, so‘ng doimiy bosh murabbiyga aylandi va jamoani 15-o‘rin bilan ligada ushlab qoldi.
Keyin Wolverhampton Wanderers bilan 2023/24 mavsumida 14-o‘rin, 2024 yil dekabrida ketish, Strasbourg bilan Conference League yarim finali. Endi esa Ipswich bilan yangi sahifa. Klub romantik qaytish hikoyasini yozmoqchi, O’Neil esa unga ritm berishi kerak.
Daniel Farke (Leeds United) – chempionlik odati bor murabbiy
Daniel Farke 2023 yil iyulida Leeds United bosh murabbiyi bo‘ldi va qisqa vaqt ichida klubni tubdan o‘zgartirdi. Germaniyada past ligalarda hujumchi bo‘lib o‘ynagan Farke 31 yoshida nafaqaga chiqib, SV Lippstadt 08’da sport direktori bo‘ldi, so‘ng Borussia Dortmund rezerv jamoasini boshqardi.
Norwich City bilan u ikki bor Championship chempionligini qo‘lga kiritdi – 2018/19 va 2020/21 – har safar yuqori ligaga chiqib, orada esa tushish alamini ham tatib ko‘rdi. Borussia Monchengladbachdagi qisqa davrdan so‘ng Leedsga keldi, 100 ochko bilan Championshipni yutdi va Premier League’ga qaytdi. Birinchi mavsumida esa klubni ligada ushlab qoldi.
Leeds endi Farke qo‘lida to‘pni nazorat qiladigan, tizimli, ammo agressiv jamoaga aylangan. U chempionlikni yaxshi biladi, savol endi bitta: bu tajriba Premier League’da qanchalik balandga yetadi?
Andoni Iraola (Liverpool) – Anfield’da yangi energiya
Andoni Iraola 2026 yil iyunida Arne Slot o‘rnini egallab, Liverpool bosh murabbiyi bo‘ldi. U Bournemouthdagi uch yillik muvaffaqiyatdan so‘ng yanada katta sahnaga qadam qo‘ydi.
Athletic Bilbao bilan 500 dan ortiq o‘yin, ikki marta Copa del Rey finali, 2012 yil Europa League finali, so‘ng New York City FC bilan MLS tajribasi – bu uning o‘yinchilik davri. Murabbiy sifatida esa u AEK Larnaca va Mirandesda “gigant qotili” sifatida nom qozondi.
2020 yilda Rayo Vallecano’ni qabul qilib, birinchi mavsumidayoq LaLiga’ga qaytardi. 2023 yilda Bournemouthga kelib, klub tarixidagi ilk Yevropa yo‘llanmasini ta’minladi. Endi esa Anfield. Yuqori pressing, tezkor o‘tishlar, jasur futbol – bu uslub Liverpool muxlislariga yot emas. Savol: Iraola bu bosimni ko‘tara oladimi?
Enzo Maresca (Manchester City) – Pepdan keyingi hayot
Manchester City Pep Guardiola davridan keyin Enzo Marescaga ishonch bildirdi. Bu oddiy almashinuv emas, butun erani davom ettirishga urinish.
AC Milan’dan West Bromwich Albion, Juventus, Sevilla va boshqa klublarga cho‘zilgan o‘yinchilik faoliyatidan so‘ng Maresca murabbiylikni City Elite Development Squad bilan boshladi va Premier League 2 chempionligini qo‘lga kiritdi. Parma bilan qisqa tajribadan keyin 2022 yil iyunda Guardiola shtabiga qaytdi.
Keyin Leicester City’ni qabul qilib, ularni yana Premier League’ga olib chiqdi. 2024 yilda Chelsea bosh murabbiyi bo‘lib, Conference League va FIFA Club World Cup yutdi, Champions League yo‘llanmasini ta’minladi, biroq keyingi mavsum o‘rtasida klubni tark etdi.
Endi u Etihad’da bosh mas’ul. Tuzilma, pozitsion o‘yin, nazorat – bular Maresca uchun begona emas. Ammo savol juda keskin: u Guardiola soyasidan chiqib, o‘z davrini yarata oladimi?
Michael Carrick (Manchester United) – maydon markazidan klub markaziga
Michael Carrick 2026 yil 13 yanvardan beri Manchester United bosh murabbiyi. U bu klubni futbolchi sifatida ham, murabbiy sifatida ham ichidan biladi.
West Ham’dan Spurs, so‘ng Man Utd – 12 mavsum, 464 o‘yin, besh Premier League, bir Champions League, bir FA Cup va yana ko‘plab sovrinlar. 2018 yilda nafaqaga chiqqach, u Jose Mourinho va Ole Gunnar Solskjaer shtabida ishladi, 2021 yil noyabrida esa vaqtincha bosh murabbiy bo‘lib turdi.
Birinchi katta mustaqil ish – Middlesbrough. 2022/23 mavsumida Championship pley-offi, keyingi yilda EFL Cup yarim finali. 2025 yil iyunida klubni tark etib, Ruben Amorim ketganidan so‘ng Man Utd bosh murabbiyligiga qaytdi. 2025/26 mavsumida uchinchi o‘rin bilan ishini “muvaffaqiyatli” darajaga ko‘tardi va doimiy shartnoma oldi.
Oldinda esa aniq vazifa turibdi: klubni yana chempionlik poygasiga qaytarish.
Oliver Glasner (Nottingham Forest) – kuboklar bilan kelgan
Oliver Glasner 2026 yil iyulida Nottingham Forest bosh murabbiyi bo‘ldi. U Avstriyada Ried safida 19 yil himoyachi bo‘lib o‘ynadi, ammo murabbiy sifatida Germaniyada nom chiqardi.
Wolfsburg bilan Champions League yo‘llanmasi, Eintracht Frankfurt bilan Europa League g‘alabasi – bular uning taktikasining samaradorligini ko‘rsatdi. 2024 yil fevralida Crystal Palace’ni qabul qilib, ketma-ket ikki mavsumda tarixiy sovrinlar olib berdi: avval FA Cup – klub tarixidagi ilk yirik kubok, keyin Conference League.
Endi u o‘rmon shahrida. Nottingham Forest tarixida Yevropa kuboklari bor, ammo zamonaviy davrda barqarorlik yetishmayapti. Glasner bu bo‘shliqni to‘ldirish uchun kelgan.
Régis Le Bris (Sunderland) – yoshlar murabbiyidan Yevropaga
Régis Le Bris 27 yoshida o‘ynashni to‘xtatib, murabbiylikka o‘tdi va tez orada Fransiyada eng istiqbolli mutaxassislardan biriga aylandi. Rennes akademiyasida U-18 chempionligi va yoshlar kubogi, so‘ng 2022 yilda asosiy jamoa bosh murabbiyligi.
Sunderland esa 2024 yil iyunida unga katta sahnaga yo‘l ochdi. Le Bris birinchi mavsumidayoq dramatik final yozdi: 2024/25 Championship pley-off finalida Wembley’da Sheffield United ustidan 2:1 hisobidagi qaytish g‘alabasi va Premier League yo‘llanmasi. Keyingi mavsumda esa yana bir sensatsiya – 7-o‘rin va 53 yildan so‘ng ilk Yevropa yo‘llanmasi.
Sunderland endi nafaqat tarixga tayanadi, balki kelajakka ham ishora qiladi. Bu kelajakni esa Le Bris chizmoqda.
Roberto De Zerbi (Tottenham Hotspur) – xavf ostidan qutqaruvchi
Roberto De Zerbi 2025/26 mavsum yakunida Tottenham Hotspur bosh murabbiyi bo‘lib kelganida, klub jiddiy xavf ostida edi. Uning vazifasi oddiy ko‘rindi: tushib ketmaslik. U buni oxirgi turda uddaladi.
Italiya past ligalarida o‘yinchi sifatida yurgan De Zerbi Napoli bilan yuqori liga ko‘tarilishi, Ruminiyada CFR Cluj bilan ikki chempionlik va kubok yutib, karerasini yakunladi. Murabbiy sifatida esa u Italiyada bir necha klubda o‘z falsafasini sayqalladi, Shakhtar Donetsk bilan Ukrainian Super Cup yutdi.
2022 yil sentyabrida Brighton bosh murabbiyi bo‘lib kelib, 2022/23 mavsumida klub tarixidagi eng yaxshi natija – 6-o‘rin va ilk Yevropa yo‘llanmasini ta’minladi. Keyingi mavsumda 11-o‘rin, so‘ng Marseille bilan Ligue 1’da ikkinchi o‘rin va klubdan ketish.
Tottenham uni nafaqat qutqaruvchi, balki yangi uslub ramzi sifatida ham ko‘radi. Agressiv pressing, qurilishdagi jasorat, riskli, lekin tomoshabop futbol. Endi bu uslub Londonning oq-ko‘k qismida sinovdan o‘tadi.
Premier League 2026/27 mavsumi shunchaki yangi taqvim emas. Bu – murabbiylar davri. Kim o‘z falsafasini maydonga eng kuchli singdira oladi? Kim bosim ostida sinmaydi? Javoblar maydonda topiladi.
