AFA tarixni muzlatdi: 15-iyul Argentina futbol taqvimida
Argentina Futbol Assotsiatsiyasi o‘zining eng shirin, eng siyosiy rang berilgan g‘alabalaridan birini rasmiy ravishda abadiylashtirdi. AFA ijroiya kengashining yakdil ovozi bilan 15-iyul mamlakat sport hayotida alohida ahamiyatga ega sana sifatida e’lon qilindi.
Bu oddiy sana tanlovi emas. Bu — 2026-yilgi Jahon chempionati yarim finalida, Lionel Scaloni boshchiligidagi terma jamoa Angliyani mag‘lub etgan kechaga qo‘yilgan muhr.
Atlanta kechasi: 2:1 va tarixga yozilgan burilish
2026-yil, yarim final, Argentina – England. Atlanta shovqinga to‘la, lekin maydonda bir payt jimjitlik hukmron bo‘lgandi.
55-daqiqada Anthony Gordon zarbasi Scaloni jamoasini muzdek qotirdi. Thomas Tuchel boshqarayotgan raqib final sari qadam tashlagandek ko‘rinardi, vaqt esa Argentinaga qarshi ishlayotgandi.
Ammo bu jamoa taslim bo‘lishni bilmaydi.
Bosim oshdi, pressing chuqurlashdi, hujumlar birin-ketin to‘lqin bo‘lib qayta boshladi. Nihoyat, 85-daqiqada Enzo Fernandez zarbasi darvoza to‘rini topdi va o‘yin keskin o‘zgardi. Shu ondan boshlab, faqat bitta savol qoldi: Argentina bu momentumni g‘alabaga aylantira oladimi?
Javob kompensatsiya vaqtida keldi. Lautaro Martinez maydonni larzaga keltirgan gol urdi. 2:1. Argentina finalda. Mamlakat bo‘ylab ko‘chalar to‘lib ketdi, bayroqlar, mashinalar signal chalib, odamlar tunda ham uyga qaytishni istamadi.
15-iyul – “Albiseleste” kuni
AFA shu kechani davlat sport xotirasiga o‘yib yozishni tanladi. Rasmiy bayonotda sana tanlovining sababi aniq ifoda etildi: bu kun “Albiseleste”ning 2026-yilgi Jahon chempionati yarim finalida England ustidan qozongan “buyuk va tarixiy g‘alabasi”ga bag‘ishlangan.
Bayonotda yana bir bor o‘sha dramatik stsenariy eslatib o‘tildi: Scaloni jamoasi bir gol ortda qolgan, lekin Enzo Fernandez va Lautaro Martinez gollari hisobni ag‘darib, butun mamlakatni ko‘chaga olib chiqqan.
AFA uchun bu nafaqat sport natijasi, balki avlodlar xotirasida qoladigan milliy lahza. Ko‘pchilik argentinaliklar uchun bu yarim final allaqachon o‘sha mundialning o‘ziga xos “ichki finali” bo‘lib ulgurgan.
“Las Malvinas son Argentinas”: siyosat maydonga qaytdi
G‘alaba esa faqat futbol bilan cheklanib qolmadi. U uzoq yillik siyosiy mojaro chizig‘ini ham yana jonlantirdi.
Atlanta stadionida so‘nggi hushtak chalingach, bir nechta Argentina futbolchilari maydonda “Las Malvinas son Argentinas” yozuvi tushirilgan banner bilan ko‘rinish berdi. Bu shior — Britaniya Yurisdiksiyasidagi hududga nisbatan Argentina da’vosining aniq ifodasi.
Banner darhol Angliya tomonidan siyosiy signal sifatida qabul qilindi. Buyuk Britaniya hukumati keskin norozilik bildirdi, FIFA esa rasmiy tergov jarayonini boshlab yubordi.
Shunga qaramay, Argentina prezidenti Javier Milei jamoani ochiqchasiga qo‘llab-quvvatladi. U bu bayramni “to‘liq o‘rinli” deb atab, bu holat xalq kayfiyatini aks ettirganini ta’kidladi.
AFA prezidenti Claudio Tapia ham yaqinda bo‘lib o‘tgan homiylik tadbirida shu fikrni yanada kuchaytirdi: uning aytishicha, ko‘plab argentinaliklar uchun turnir England ustidan qozonilgan g‘alaba bilan yakunlangandek bo‘lgan, final natijasidan qat’i nazar.
Finaldagi mag‘lubiyat va tartibsizlik soyasi
Shu bilan birga, bu tarixiy yarim final ortidan kelgan yo‘l silliq bo‘lmadi. Lionel Messi boshchiligidagi jamoa oxir-oqibat finalda Spain qarshisida imkoniyatni boy berdi.
O‘sha hal qiluvchi o‘yin futbol sifatidan ko‘ra, o‘yindan keyingi zo‘ravon to‘qnashuvlar bilan esda qoldi. Har ikki jamoa futbolchilari va murabbiylar shtabi ishtirok etgan janjal mundial yakuniga og‘ir soyani tashladi.
AFA hozir ham o‘sha turnir atrofidagi bir qator ayblovlar bilan yuzma-yuz turibdi. Tashkilot irqchilik ruhidagi haqoratlar va nomaqbul qo‘shiqlar bo‘yicha ichki tekshiruv olib bormoqda. Bu ishlar Englandga qarshi o‘yindagi siyosiy ishoralar yuzasidan FIFA tergovi bilan yonma-yon ketmoqda.
Moliyaviy jarimalar, ayrim futbolchilar uchun diskvalifikatsiya xavfi mavjud. Biroq mamlakat ichidagi kayfiyatni bu omillar buzayotgani yo‘q. 2026-yilgi safar, ayniqsa Atlanta kechasi, argentinaliklar xotirasida faxr va g‘urur manbai bo‘lib qolmoqda.
Endi esa bu kecha taqvimga ham muhrlandi: har yilgi 15-iyul — natijalardan qat’i nazar, Argentina uchun raqibga qarshi oxirgi daqiqagacha kurashish nimani anglatishini eslatib turadigan sana bo‘lib qoladi. Savol shuki, keyingi avlodlar bu kunni ortda qolgan xotira sifatida nishonlaydimi yoki ularni kutayotgan yangi “tarixiy 15-iyul”lar ham bo‘ladimi?
