Arsenal yangi bosqich sari: Bruno Guimaraes bilan intilish
Premier League chempionligi sovrini hali ham vitrinalarda yangicha jilvalanib turibdi, ammo Mikel Arteta allaqachon keyingi cho‘qqini ko‘zlagan. U parad tugagan zahoti shunday degandi: bu jamoani “boshqa o‘lcham”ga olib chiqish kerak. Gap shunchaki chempionlikni himoya qilishda emas, Arsenal’ni doimiy yirik kuchga aylantirishda edi.
Shu maqsad yo‘lida klub eng katta zarbalaridan birini berdi: Newcastle sardori Bruno Guimaraes London sari yo‘l oldi.
Bu oddiy transfer emas. Bu – ambitsiya bayonoti.
Chempionlikdan keyingi talab: yanada kattaroq Arsenal
22 yillik tanaffusdan keyin liga chempionligi, Champions League finali va unda Paris St-Germain’dan olingan achchiq mag‘lubiyat – bular Arteta loyihasining jiddiyligini allaqachon isbotlab bo‘ldi. Ammo u o‘sha kampaniya yakunida bir narsani aniq ko‘rdi: bu jamoa hali maksimal quvvatida emas.
Shu yerda Bruno sahnaga chiqadi. Braziliyalik 28 yoshli yarim himoyachi – tayyor mahsulot. Premier League sharoitini biladi, bosimni ko‘rgan, yuqori tempda qaror qabul qilishni o‘rgangan. Arteta uchun esa bu birinchi talablardan biri: yangi kelgan futbolchi Angliyaga moslashish bilan vaqt yo‘qotmasligi kerak.
Arsenal maqsadi ochiq: dunyo futbolidagi eng kuchli yarim himoya chiziqlaridan birini qurish. Guimaraes bu rejada markaziy bo‘g‘in bo‘lib turibdi.
O‘tgan mavsum saboqlari: charchagan o‘yinchilar, zo‘riqqan mushaklar
O‘tgan mavsum raqamlaridan biri hammasini aytib turibdi: 63 ta o‘yin. Barcha musobaqalar bo‘ylab. Har bir frontda kurash, har bir haftada hal qiluvchi uchrashuv.
Natija – jarohatlar, zo‘riqqan mushaklar, charchagan yulduzlar.
Yozgi transfer oynasida 250 million funt sarflanganiga qaramay, Arteta va klub ichida bitta mezon o‘zgarmadi: futbolchining jismoniy mustahkamligi. Kimdir faqat texnikasi bilan emas, tanasi bilan ham bu ritmga bardosh berishi kerak.
Christian Norgaard o‘tgan yozda shunday umid bilan olib kelingandi, ammo Arteta uni ishonchli variant sifatida ko‘rmadi. Natija – liga doirasida atigi yettita o‘yin, bittagina asosiy tarkibdan start. Shu fon’da Martin Zubimendi va Declan Rice zimmasiga tushgan yuk haddan oshdi.
Zubimendi yakuniy bosqichga kelib deyarli tarkibdan tushib qoldi – unga yuklangan ish hajmi o‘z so‘zini aytdi. Rice esa butun mavsum davomida klubdagi barcha maydon o‘yinchilari orasida eng ko‘p daqiqa maydonda bo‘ldi, ustiga-ustak, World Cup kampaniyasida Angliya bilan yarim finalgacha yetib bordi.
Bu darajadagi marafon uchun bitta superyarim himoyachi yetmaydi. Ikkinchisi ham, uchinchisi ham kerak.
Bruno kelishi: sifat pasaymaydi, shift esa ko‘tariladi
Rice hozir ham sonning orqa qismidagi muammo – hamstring bilan shug‘ullanmoqda. Dam olish va individual reja og‘riqni pasaytirishga yordam berdi, ammo Arteta bitta savolni yechmasdan tinchimaydi: u rotatsiya qilganida, jamoa sifati tushib ketmasligi kerak.
Bruno Guimaraes bu savolga aniq javob bo‘lib turibdi.
U maydonda nafaqat himoyaviy ishni bajaradi, balki pressing ostida to‘pni ushlab qoladi, hujumni boshlaydi, tempni boshqaradi. Arsenal uchun esa bu shuni anglatadi: Rice dam olayotgan paytda ham o‘yin darajasi tushmaydi, balki ayrim vaziyatlarda hatto oshishi mumkin.
“Shift” ko‘tariladi. Yarim himoya chizig‘ining maksimal imkoniyati o‘zgaradi.
Yarim himoya to‘qnashuvi: har kuni o‘yin, har kuni sinov
Arteta mashg‘ulotlarda talabchanligi bilan tanilgan. Intensivlik – uning asosiy sharti. Endi esa u qo‘lida deyarli ikki tarkiblik markaziy blokka ega:
- Rice
- Zubimendi
- Bruno Guimaraes
- sardor Martin Odegaard
- Eberechi Eze
- Mikel Merino
- yoshlar Myles Lewis-Skelly
- va Ethan Nwaneri
Bu ro‘yxatning o‘zi raqobat darajasini ko‘rsatib turibdi. Har kuni London Colney’da ichki o‘yin. Har kuni kimdir o‘z o‘rnini himoya qiladi.
O‘tgan mavsumda Arteta ba’zan tanlov cheklanganidan kelib chiqib tarkib tuzdi. Endi esa vaziyat butunlay o‘zgaradi: u kimni tanlashini emas, kimni tashlab ketishini o‘ylaydi. Bu esa murabbiy uchun yoqimli bosh og‘riq.
Ambitsiya narxi va yangi mavsum savoli
Newcastle sardorini tortib olish – bu nafaqat futbol, balki siyosiy ham zarba. Arsenal hozir bozorning markazida turgan klub ekanini yana bir bor ko‘rsatdi. Chempionlikdan keyingi klassik xato – o‘sha tarkibga haddan ortiq ishonib, yangilanishni kechiktirish. London klubi esa aksincha yo‘lni tanladi.
Endi asosiy savol shunday: Bruno Guimaraes qo‘shilgach, bu yarim himoya raqiblarni faqat yutadimi yoki ularni bo‘g‘ib tashlaydimi?
Javobni yangi mavsum beradi. Ammo bitta narsa allaqachon aniq: Arsenal endi o‘tgan mavsumdagi Arsenal emas. Ular yanada balandroq cho‘qqini ko‘zlab turibdi – va bu safar qo‘lida Braziliyadan kelgan yangi dvigatel bor.
