Arsenal yangi mavsumda chempionlikni saqlash uchun kurashmoqda
Trening bazasida o‘tgan haftada MK Dons ustidan 3:0 hisobidagi yirik g‘alaba – bu faqatgina mashq edi. Asl sinov esa shanba oqshomida, Gironaga qarshi o‘rtoqlik uchrashuvida boshlanadi. Chempionlar yana maydonga qaytadi. Endi esa asosiy savol: o‘tgan mavsum ertak emas, boshlanishi bo‘lganini isbotlay olishadimi?
Chempionlikni saqlab qolish – tarixga qarshi o‘yin
Angliyada chempionlikni ketma-ket yutish, agar siz Manchester City bo‘lmasangiz, deyarli imkonsiz missiyaga aylanib bormoqda. Manchester United 2007–2009 yillarda uch yil ketma-ket g‘olib bo‘lganidan beri buni hech kim takrorlay olmadi. Chelsea buni bir marta uddaladi, Liverpool esa qariyb yarim asrdir bu masalada muvaffaqiyatsiz. Arsenal? Ularning ketma-ket chempionlik davri deyarli bir asr ortda qolgan.
Demak, Mikel Arteta oldida ulkan sinov turibdi. Bu endi faqat chiroyli futbol yoki “loyiha” haqida emas. Bu – tarixga qarshi o‘yin.
Ikkinchi yil ketma-ket Champions League finaliga chiqish vazifasi ham bundan oson emas. So‘nggi besh ingliz finalchisi orasida faqat bitta jamoa – Manchester City (2021–22) – keyingi mavsum kamida yarim finalgacha yetib borgan. Premyer-liga hozirgacha bo‘lgan eng kuchli holatida turgan bir paytda ikki frontda kurashish hech qachon bunchalik og‘ir bo‘lmagan.
Transferlar: kichik qadamlar, katta maqsadlar
Transfer bozorida Arsenal hozircha shov-shuvsiz, ammo ma’noli harakat qilmoqda. Jamoa 79 million funt atrofida sarf qildi, uning yarmidan ko‘pi Piero Hincapiéning ijarasini to‘liq transferga aylantirishga ketdi. Bu – xavfli bo‘lsa-da, aniq reja bilan olingan qaror: tayyor, tizimni biladigan himoyachiga sarmoya.
Yana bir muhim o‘zgarish: Leandro Trossard o‘rniga Club Bruggedan yosh yunon vingeri Christos Tzolis keltirildi. Belgiyalikdan yetti yosh kichik bu futbolchi – kelajakni kafolatlashga qaratilgan qaror. Ammo chap qanot haqiqatan ham elita darajasiga chiqishi uchun Arsenal ko‘p tilga olinayotgan nishonga – Vinícius Júniorga erishishi kerak bo‘ladi.
Raqamlar bu fikrni yanada keskinlashtiradi. O‘tgan mavsumda Vinícius Yevropaning kuchli beshlik ligalarida raqib jarima maydoniga eng ko‘p xavf olib kirgan futbolchiga aylandi: u kamida besh metr dribling bilan yakunida zarba (49 marta) yoki golli vaziyat (43 marta) yaratgan 92 marotaba yurish amalga oshirdi. Standart vaziyatlarga ko‘proq tayanadigan jamoa uchun bu darajadagi ochiq o‘yin tahdidi – butun hujum falsafasini ko‘tarib yuboradigan omil.
Ammo bu orzuning narxi bor.
Maoshlar, balans va real bozor
Moliyaviy tomoni klub rahbariyatini o‘ylantirmasdan qo‘ymaydi. Capology ma’lumotlariga ko‘ra, Vinícius Júnior Yevropaning kuchli beshlik ligalarida eng ko‘p maosh oladigan futbolchilardan biri, hattoki Arsenaldagi eng katta maoshdan ham haftasiga 100 ming funtdan ko‘proq yuqori daromad oladi.
Bu bitta savolni o‘rtaga tashlaydi: Arsenal o‘z ichki maosh tizimini butunlay qayta yozishga tayyormi? Agar shunday bo‘lsa, hozirgi yulduzlarning agentlaridan keladigan qo‘ng‘iroqlar soni keskin oshishi aniq.
Shu nuqtada yana bir ism mantiqanroq ko‘rinadi – Bradley Barcola. U bilan ham bog‘lanishlar borligi aytilmoqda, u yosh, dinamik va maosh talablari ham ancha mos keladigan futbolchi sifatida ko‘rilmoqda. Lekin bu yerda boshqa to‘siq paydo bo‘ladi: Liverpool. Ular qanot futbolchilariga ancha ko‘proq muhtoj va bu poygada ustun bo‘lishlari mumkin.
Andrea Berta uchun murakkab boshqotirma
Bu – klub sport direktori Andrea Berta oldidagi asosiy test. Allaqachon dunyoning eng yaxshi jamoalaridan biriga aylangan tarkibni yanada yaxshilash oson emas. Berta klubga o‘tgan yili kelganida, asosiy transfer nishonlari sifatida Alexander Isak va Benjamin Sesko tilga olingan edi. Ammo ikkalasi ham raqib klublarga ketdi.
Endi esa Arteta tizimiga haqiqiy qo‘shimcha bera oladigan futbolchilar soni tobora qisqarib bormoqda. Sifat talabi shunchalik yuqoriki, har bir transfer xato qilishga haqqi yo‘q bo‘lgan qarorga aylanmoqda.
Shu fon’da eng muhim “transfer” aslida oddiyroq bo‘lishi mumkin: mavjud yulduzlarni sog‘lom saqlash.
Charchagan yulduzlar va sinov ostidagi umurtqa
O‘tgan mavsum Arsenal jiddiy jarohatlarga qaramay chempion bo‘la oldi. Faqat bir nechta klubdagina asosiy futbolchilar shuncha ko‘p o‘yin o‘tkazib yuborgan. Klubning sobiq eng katta maosh oluvchisi sifatida tilga olingan Kai Havertz liga doirasida atigi yettita o‘yinni asosiy tarkibda boshladi. Kapitan Martin Ødegaard ham muhim davrlarda safdan chiqib qoldi.
Natijada Ødegaard va Bukayo Saka 2025–26 mavsumida Premyer-ligada atigi 10 ta o‘yinni birga asosiy tarkibda boshlashdi. Ulardan biri – Declan Rice jarohat sabab maydonga tusha olmagan yagona liga o‘yini, uyda 4:1 hisobida yutib olingan Aston Villaga qarshi bahs edi. Yana birida – 2:1 hisobidagi uy g‘alabasi, Brightonga qarshi o‘yinda – Rice o‘ng qanot himoyachisi sifatida start olgan.
Bu raqamlar nimani anglatadi? Arteta deyarli hech qachon asosiy ustunlarga dam berish imkoniga ega bo‘lmadi.
Statistika bu charchoqni aniq ko‘rsatadi. O‘tgan mavsum boshidan beri barcha musobaqalarda o‘tkazilgan daqiqalar bo‘yicha Premyer-ligadagi eng ko‘p ishlatilgan 20 nafar futbolchi ichida Arsenaldan besh kishi bor. Darvozabon David Rayani chetga surib tursak, 4 200 daqiqadan ortiq maydonda bo‘lgan to‘rt nafar asosiy futbolchi – jamoaning butun umurtqasi:
- Declan Rice – 4 456 daqiqa (liga klublari orasida 11-o‘rin),
- Martín Zubimendi – 4 298 (15-o‘rin),
- William Saliba – 4 254 (17-o‘rin),
- Gabriel Magalhães – 4 210 (19-o‘rin).
Saliba yana Fransiya safida 795 daqiqa o‘ynadi va umumiy hisobda 5 000 daqiqadan oshib ketdi. Uning jahon chempionatidagi orqadan olgan jarohati esa muddatidan oldin turnirni yakunlashga majbur qildi va u uzoq muddat safdan chiqib qolishi kutilmoqda.
Rice esa Angliya terma jamoasi bilan yana 1 026 daqiqa o‘ynadi. Bularning barchasi – 2026 yil davomida soni asabga bog‘liq hamstring og‘riqlarini boshqarib yurgan holda. Bu yuklama yozgi turnirda Thomas Tuchel qo‘l ostida uning o‘yiniga ta’sir qilgani ko‘rinib turibdi. Arteta uchun bu jiddiy xavotir manbai.
Yana bir detal: Viktor Gyökeres ham Shvetsiya bilan ko‘p daqiqa maydonda bo‘ldi. Natijada, o‘tgan yilning avgustidan beri klub va terma jamoa safida 4 400 daqiqadan ko‘p o‘ynagan futbolchilar soni Arsenalda oltitaga yetdi. Bu esa charchoqni emas, charchashning surunkali holga aylanishini anglatadi.
Past profilga ega yig‘in – ongli xavfsizlik chorasi
Shu fon’da klubning nisbatan sokin, past shov-shuvli yozgi tayyorgarlik rejasini tushunish oson. O‘tgan yozda Arsenal Osiyoga safar qilgan edi. Bu yil esa eng uzoq parvoz – Kataloniyaga, Gironaga qarshi o‘yin uchun.
Qolgan rejalar ham ehtiyotkor: Dublinda Real Betisga qarshi o‘yin, Cardiffda Community Shieldda Manchester Cityga qarshi bahs, ularning orasida esa uyda Borussia Dortmund va Como bilan o‘rtoqlik uchrashuvlari.
Bu – marketingdan ko‘ra tiklanishni ustun qo‘ygан dastur. Jahon chempionatidan keyingi charchoq, jarohatlar, ehtimoliy yangi transferlar – bularning barchasi bir xil xulosaga olib keladi: haqiqiy, to‘liq quvvatdagi Arsenalni ko‘rish uchun biroz vaqt kerak bo‘ladi.
Savol endi boshqacha: Premyer-liga marafoni shunchalik shafqatsiz bo‘lib borayotgan bir paytda, chempionlar o‘z ritmini topguncha raqiblar ulardan qanchaga uzoqlashib ketishga ulguradi?
