Bernadette Amani: Futbolda yangi cho‘qqiga ko‘tarilish

Yetti oy avval Germaniyaga kelgan Bernadette Amani bugun aynan bo‘lishni istagan joyida turibdi. Birinchi yarim mavsumidayoq u Bayern Munich bilan ham Bundesliga, ham Germaniya Kubogini yutdi. 28 yoshli yarim himoyachi uchun bu shunchaki transfer emas, hayotining burilish nuqtasi.

Uning so‘zlari ortida yengil shodlik emas, katta yo‘lni bosib o‘tgan insonning og‘ir tajribasi seziladi. Amani o‘zini yashirmaydi: bu orzu edi. Endi esa u shu orzuning o‘rtasida yashayapti.

Bayern Munich: orzudan ham balandroq pog‘ona

Amani uchun Bayern Munich oddiy “katta klub” emas. U bu yerga kelgach, avval bilgan hamma narsa o‘lchovini o‘zgartirganini ochiq tan oladi. Avvaliga CD Tenerife Femenino safida Liga Fda o‘ynagan, Ispaniyada ham professional futbolchiga aylangan edi. Ammo Myunxenda ko‘rganlari butunlay boshqa daraja bo‘ldi.

Ispaniya yoki Kot-d’Ivuarda murabbiylar shtabi besh-olti kishidan iborat bo‘lishi odatiy hol edi. Bayern Munichda esa sakkiz, hatto o‘n kishilik murabbiylar guruhi ishlaydi. Bu maydondagi har bir detalni mayda bo‘laklab, futbolchini uzoq muddat yuqori saviyada ushlab turishga xizmat qiladi.

Shu tizim, atrofidagi tajribali futbolchilar, har kungi mashg‘ulot madaniyati — bularning bari yangi kelgan futbolchiga o‘z o‘yinini oshirmaslikka deyarli imkon qoldirmaydi. Amani ham o‘zini yangidan kashf qilayotgandek.

U maydondagi joylashuvini, tana burilishini, to‘p bilan muloqotini, o‘yinni o‘qish tezligini qayta o‘rganmoqda. Uchinchi shaxslar uchun bu mayda tafsilotdek tuyulishi mumkin, lekin yuqori darajadagi futbol aynan mana shu detallar yig‘indisidan iborat.

Dougbafladan Abijongacha: ta’lim bahonasidagi burilish

Bularning bari, aslida, bo‘lmasligi ham mumkin edi. Dougbafla qishlog‘ida bolaligida bolalar bilan to‘p tepgan qiz o‘sha paytda futbolni kasb sifatida tasavvur ham qilmagan. Eng avvalgi to‘siq — o‘z uyidan chiqqan. Ota-onasi uning futboldagi ishtiyoqini qo‘llab-quvvatlamagan, asosiy talab bitta bo‘lgan: yaxshi ta’lim ol.

Shu maqsadda u poytaxt Abijonga ko‘chadi. Aynan mana shu ko‘chish uning futbolchilik taqdirini o‘zgartiradi. Abijonda u ayollar chempionatini kashf qiladi. Bir kuni ayollar ligasi o‘yiniga boradi va o‘sha kun hammasini o‘zgartiradi.

Maydondagi intensivlik, texnika, o‘yin sur’ati — bularning bari uni hayratda qoldiradi. Eng muhimi, tribuna orasida eshitgan gaplari. Kimdir Serbiyada o‘ynayotgani, boshqasi Turkiyada legioner ekani haqida aytilgan so‘zlar unga bitta haqiqatni ko‘rsatadi: sevimli ishidan tirikchilik qilish mumkin.

Shu kuni ko‘rgan jamoalaridan biri — Onze Soeurs de Gagnoa unga sinov taklif qiladi. U bu imkoniyatni qo‘ldan boy bermaydi. Oradan bir yil o‘tmay, Ispaniya uchinchi ligasida. Yana to‘rt yil o‘tadi — Liga Fda Eibar safida. Keyin tezkor qadam: Tenerife. Va nihoyat, u “tepasi” deb atagan nuqta — Bayern Munich.

Ammo u bu cho‘qqiga chiqqanini “tamom” deb qabul qilmaydi. Tashqaridan qaraganda: “Bayernga bordi, titullar yutdi, professional, dunyoga mashhur klub”, deyish oson. Futbol ichida yashaydiganlar uchun esa bu faqat boshlanishi. Eng og‘ir qism endi boshlanadi: bu darajada qolish, standartni tushirmaslik, hushyorlikni yo‘qotmaslik.

WAFCON 2026: endi navbat terma jamoaga

Keyingi haftalarda Amani uchun klub maydonlari biroz chetga suriladi. U endi Kot-d’Ivuar ayollar terma jamoasi sardori sifatida sahnaga chiqadi. Marokashda bo‘lib o‘tayotgan Women’s Africa Cup of Nations — WAFCON 2026 mamlakat uchun ham, Amani uchun ham alohida ahamiyatga ega.

Kot-d’Ivuar bu musobaqaga 12 yillik tanaffusdan so‘ng qaytdi. Turnir 12 ta jamoadan 16 taga kengaytirilgach, ular so‘nggi to‘rtta qo‘shilgan terma jamoalardan biri bo‘ldi. Bu taklif tasodif bo‘lishi mumkin, lekin endi ularning qo‘lida imkoniyat bor.

Maqsad aniq: avvalgi ishtirokdan yomonroq natija ko‘rsatmaslik. 2014 yilda ular uchinchi o‘rinni egallashgan edi. Endi ham minimum shu marrani takrorlash vazifasi qo‘yilgan.

Bugungi terma jamoa tarkibi o‘sha davrdan farq qiladi. Endi Yevropaning yuqori ligalarida o‘ynayotgan futbolchilar soni ko‘paygan. Lekin deyarli yarim tarkib WAFCON sahnasiga ilk bor chiqmoqda. Bu tajriba yetishmovchiligini, ayni paytda esa ochlik va ishtiyoqni bildiradi.

Amani va jamoadoshlari uchun yechim bitta: o‘z o‘yinlariga yopishib olish. Ular raqib nomidan cho‘chimaydi. O‘z sifatlariga ishongan holda, kimga qarshi o‘ynashidan qat’i nazar, raqibga tinchlik bermaslik niyatida.

Kassablankadagi kuchli start va oldinda turgan sinov

Kassablankadagi ilk o‘yin bu niyatning quruq gap emasligini ko‘rsatdi. Kot-d’Ivuar Burkina Fasoga qarshi 4:1 hisobida ishonchli g‘alaba qozondi va B guruhida yetakchilikni qo‘lga oldi. Bu faqat uch ochko emas. Ularning qaytishi shov-shuvsiz bo‘lmasligini ko‘rsatgan signal.

Endi esa navbat yanada og‘irroq raqibga. Juma kuni ular qit’a reytingida ikkinchi o‘rinda turgan Janubiy Afrika bilan to‘qnash keladi. Janubiy Afrika birinchi turda kutilmaganda Tanzaniyadan 2:1 hisobida yutqazdi, lekin bu raqibni zaiflashtirmaydi, aksincha, g‘azablantiradi.

Amani uchun bu uchrashuv ikki frontdagi hayotining ramziga o‘xshaydi: bir tomonda Bayern Munich bilan yevropacha tartib va intizom, ikkinchi tomonda esa qit’a chempionatida Kot-d’Ivuar ranglarini himoya qilish mas’uliyati. U hozir ikkala bosimni ham bir vaqtda ko‘tarib yuribdi.

Savol bitta: Dougbafla changli maydonlaridan boshlangan bu yo‘l Myunxen kuboklari bilan tugaydimi, yoki endi Afrika sahnasida ham yangi tarix yoziladimi?