sport pulse

Chelsea Henderson va Welbeckni qabul qilmoqda – tajriba va g‘alaba

Chelsea nega aynan Henderson va Welbeckni olmoqda – va ular aslida qancha o‘ynaydi?

Yoshlar loyihasidan keskin burilish

To‘rt yil davomida BlueCo egaligi ostidagi Chelsea bitta g‘oyaga sodiq qoldi: yosh, potensial, qayta sotish qiymati. Tajriba esa ko‘pincha ikkinchi planga surildi. Natija? Iqtidorli, lekin o‘zini yo‘qotib qo‘ygan, ba’zan bo‘lingan kiyinish xonasi va muhim pallalarda muzlab qoladigan jamoa.

Endi esa burilish keskin: klub 36 yoshli Jordan Henderson va 35 yoshli Danny Welbeck bilan shartnoma imzolash arafasida.

Welbeck bu hafta tibbiy ko‘rikdan o‘tib, ikki yillik shartnomaga qo‘l qo‘yishi kutilmoqda. Henderson esa Stamford Bridgega yo‘l ochish uchun Brentford bilan shartnomasini o‘zaro kelishuv asosida bekor qilishga rozi bo‘ldi. Bu – bozorni diqqat bilan kuzatib kelganlarni ham hayratda qoldirgan ikki transfer.

Alonso bu harakatlarning markazida turibdi. U aynan shu ikki futbolchini so‘radi, ularni kiyinish xonasida yetakchi va yo‘l ko‘rsatuvchi sifatida ko‘rmoqda. Chelsea tarkibi iste’dodga to‘la, lekin g‘alaba ko‘rgan, bosim ostida qanday nafas olishni biladigan futbolchilar yetishmaydi. Henderson va Welbeck ana shu bo‘shliqni to‘ldirish uchun kelmoqda.

Yosh emas, g‘alaba tajribasi

BlueCo uchun yosh – to‘siq emas. Ular yillar davomida “potensial”ni “isbotlangan”dan ustun qo‘yib keldi. Ammo endi savol boshqacha: 35–36 yoshdagi ikki futbolchi maydonda qanchalik ta’sir ko‘rsata oladi?

Welbeck bunga javobni o‘tgan mavsumdayoq bergandek. Brighton safida u nafaqat sog‘lom qoldi, balki Premier Leagueda 13 ta gol urdi. Uzoq vaqt jarohatlar bilan kurashgan hujumchi uchun bu – jiddiy qaytish. U shunchaki tajribali ism emas, hali ham raqib jarima maydonida xavf tug‘dira oladigan hujumchi.

Hendersonning mavsumi esa boshqacharoq chizildi. Brentfordda yaxshi start, so‘ng esa sekin susayish. Aprel va may oylarida to‘rtta o‘yinni o‘tkazib yuborishga majbur qilgan jarohat, ikkinchi davrada asosiy rolini yo‘qotishi. Shuning uchun ham Welbeck transferi mantiqanroq tuyulmoqda, Hendersonniki esa ko‘proq savol tug‘diradi: u Alonso rejalarida aynan qayerga joylashadi?

Shu bilan birga, Henderson nomi futbol ichida o‘z og‘irligiga ega. Uning obro‘si shunchalik balandki, Thomas Tuchel bu yozgi Jahon chempionatiga Angliya tarkibiga sobiq Liverpool sardorini chaqirish uchun tanqid to‘lqinini qabul qilishga tayyor edi. Bu – maydondan tashqaridagi ta’sir, kiyinish xonasidagi ovoz, standartlar va talabchanlik haqida.

Tajriba – faqat pasportdagi raqam emas

Chelsea yozgi o‘zgarishlar ichida faqat keksaygan futbolchilarga suyanib qolayotgani yo‘q. Crystal Palacedan 26 yoshli markaziy himoyachi Maxence Lacroix uchun 52 million funtlik kelishuv yakunlanmoqda. Bu ham yo‘nalish o‘zgarayotganidan dalolat: endi klub nafaqat 20 yosh atrofidagi iste’dodlarni, balki allaqachon shakllangan, yuqori bosimni ko‘rgan futbolchilarni ham qidirmoqda.

Bu ham muhim nuqta: tajriba – faqat yosh bilan o‘lchanmaydi. 26 yoshda ham yirik o‘yinlar, murakkab mavsumlar, qiyin vaziyatlar ortda qolgan bo‘lishi mumkin. Chelsea nihoyat bu haqiqatni tan olayotgandek.

Shunga qaramay, Welbeck va Henderson transferlari klubni bir ekstremadan boshqasiga otib yuborgandek taassurot qoldiradi. Kecha hammasi “yosh va potensial” edi, bugun esa birdaniga 30+ futbolchilar. Aynan shu keskinlik tanqidlarni kuchaytirmoqda.

Hendersonning ko‘rinmas vazifasi

Hendersonning foydasini statistikada o‘lchash qiyin bo‘ladi. U ko‘p gol urmaydi, yorqin driblinglar bilan ajralib turmaydi. Uning vazifasi ko‘proq ko‘rinmas: kiyinish xonasini birlashtirish, standartlarni ko‘tarish, o‘yin ichida hamkasblarini boshqarish.

Chelsea yillar davomida aynan shundan ayrildi. Murabbiylar almashdi, sardorlar ketdi, klubning o‘ziga xos madaniyati yemirildi. Henderson esa – g‘olib. Liverpool bilan yirik sovrinlarni ko‘targan, eng og‘ir pallalarda ham jamoani birga ushlab turgan futbolchi. Bunday tajriba, ayniqsa hech qachon jiddiy sovrin yutmagan, lekin potentsiali yuqori bo‘lgan tarkib ichida, bebaho bo‘lishi mumkin.

Shuning uchun ham Alonso uni xohlaydi. Murabbiyga ishonch berilgan, u o‘z ko‘rishiga mos jamoa qurmoqda. U uchun Henderson – faqat rotatsiya o‘yinchisi emas, balki butun loyiha uchun mezon, kiyinish xonasidagi “standartlar qo‘riqchisi”.

Welbeck esa boshqa frontda yordam beradi. U Brighton davrida Joao Pedro uchun ustozga aylangan, yosh hujumchini o‘yin ichida ham, maydondan tashqarida ham yo‘naltirgan. Chelsea old chizig‘ida ham shunday murabbiy-futbolchi kombinatsiyasiga ehtiyoj katta.

Maydondagi roli cheklangan, ta’siri – yo‘q

Albatta, bitta real cheklov bor: o‘yin vaqti. Chelsea bu mavsum Yevropa musobaqalariga chiqa olmadi, demak, haftasiga bir marta o‘ynaydigan jamoa bo‘ladi. Rotatsiya hajmi tabiiy ravishda kichikroq. Yosh, qimmatbaho aktivlar bor paytda 35–36 yoshli futbolchilarga asosiy rol berish – biznes nuqtai nazaridan ham, sport nuqtai nazaridan ham mantiqsiz.

Shu sababli Welbeck va Hendersonning maydondagi hissasi, ehtimol, cheklangan bo‘ladi. Ular ko‘p o‘yinlarda zaxiradan tushadi, ayrim uchrashuvlarda esa umuman maydonga chiqmasligi ham mumkin. Lekin klub bu transferlarni aynan shunga qaramay amalga oshirmoqda. Maqsad – raqamlar emas, madaniyatni qayta qurish.

Chelsea yillar davomida o‘z zaif tomonini e’tiborsiz qoldirdi: ichki muhit, kiyinish xonasidagi ierarxiya, murabbiy so‘zining og‘irligi. Endi esa bu nuqsonni yashirish emas, to‘g‘ridan-to‘g‘ri urishmoqda. Tanqidlar bo‘lsa ham, Alonso talab qilgan futbolchilar olib kelinmoqda.

Bu esa yana bir haqiqatni ochadi: klub rahbariyati uchun Alonso bilan bu loyiha – “yoki portlaydi, yoki yiqiladi” turidagi qaror. Unga to‘liq ishonch berilgan, endi esa talablarini bajarishga tayyorlar.

Welbeck va Henderson imzolari tashqaridan qaraganda “bugun uchun”dek ko‘rinishi mumkin. Aslida esa Chelsea yana kelajakni o‘ylamoqda – faqat bu safar transfer qiymati yoki yosh bilan emas, balki g‘alaba ko‘rgan boshlar, ko‘pni ko‘rgan kiyinish xonasi va yo‘qolgan standartlarni qaytarish orqali. Savol shuki, bu ikki ism Alonso loyihasini chindan ham boshqa bosqichga olib chiqadimi yoki yana bir xavfli tajribaga aylanadimi?