FC Barcelona Chempionlar Ligasini bo‘ron bilan ochdi
Yomg‘ir tomchilari maydonni yuvib tushirar, “Barcelona” esa hujumda bo‘ron ko‘tardi. Chempionlar Ligasi mavsumining ilk kechasi “Feyenoord” uchun sinov, “Barça” uchun esa bayramga aylandi: 5:1, tomoshabinga lazzat, raqibga og‘riq.
Hisobni ochgan ham, ohangni belgilagan ham Raphinha bo‘ldi. Braziliyalik qanot futbolchisi ilk zarbalaridanoq himoyani yorib o‘tishga kirishdi va yakunda dubl bilan sahnani o‘ziga bo‘ysundirdi. Uning chap oyoq zarbalari, ichkariga kirib kelgan paytdagi keskin fintlari “Feyenoord”ni chalg‘itib qo‘ydi. Har bir muvaffaqiyatli dribling, har bir zarba tribunalarni uyg‘otdi.
Bosim tobora oshib bordi. Himoyaga tiqilib qolgan mehmonlar qarshi hujumga chiqishga urindi, lekin orqa chiziqdagi bo‘shliqlar ularga qimmatga tushdi. Aynan shunday lahzalardan birida Adeyemi sahnaga chiqdi. Tezlik, to‘g‘ri yugurish, aniq yakun — va hisob yanada ishonchli ko‘rinish oldi. “Barcelona”ning hujumi endi nafaqat chiroyli, balki shafqatsiz ham edi.
Shu paytda stadion kutgan ism yangradi. Lamine Yamal. Yana gol. Yana sovuqqonlik. Yana o‘yinidan kattaroq mas’uliyatni bemalol ko‘tarayotgan o‘smir. Uning zarbasi darvozani topgan on, “Camp Nou”da (rasman nomi o‘zgargan bo‘lsa ham, muxlislar yuragida hanuz shu) o‘ziga xos portlash yuz berdi. Nemis bosh murabbiyi Flick uchrashuvdan keyin bejizga “albatta, Lamine Yamal Ballon d’Orga loyiq” demadi — bu gap ortida hissiyot emas, ko‘rilgan ish yotibdi.
Hujum to‘lqini to‘xtamadi. Gabriel Jesus esa o‘z sahifasini ochdi. Braziliyalik hujumchi nihoyat FC Barcelona safida ilk golini urdi va buni Chempionlar Ligasida, “Feyenoord” darvozasiga qarshi amalga oshirdi. To‘g‘ri tanlangan pozitsiya, o‘z vaqtida yugurish va sovuqqon yakun — hujumchi uchun ishonchni qayta tiklaydigan lahza. Bu gol uning “blaugrana”dagi yo‘li endi rasman boshlandigini bildiradi.
Raqib bitta gol bilan javob qaytardi, lekin bu faqat statistikadagi chiziq bo‘lib qoldi. O‘yin nazorati qo‘ldan ketmadi, ritm tushmadi, pressing susaymadi. “Barcelona” hujumlari bir-birini quvib kelar, himoya esa xotirjamlik bilan orqa chiziqni yopib bordi.
Bu kecha nafaqat gollar, balki raqamlar uchun ham esda qoladigan bo‘ldi. Asosiy darvozabon Joan Garcia klub safidagi 50-o‘yiniga chiqdi. Bu raqamning o‘ziyoq murabbiylar shtabi va jamoaning unga bo‘lgan ishonchini ko‘rsatadi. Pedri esa “blaugrana” libosida 250-o‘yinini o‘tkazdi — bu yoshda bu darajadagi barqarorlik va mas’uliyat kamdan-kam futbolchiga nasib etadi. Maydonda uning har bir to‘pi, har bir burilishi o‘yin tezligini boshqarib turdi.
Yana bir tarixiy chiziq: Kounde endi klub tarixida eng ko‘p o‘yin o‘tkazgan fransiyaliklardan biri sifatida Abidal bilan tenglashdi — 193 uchrashuv. Himoyachi uchun bu oddiy raqam emas. Bu yillar davomida barqarorlik, og‘ir lahzalarda javobgarlikni bo‘yniga olish, klub falsafasiga moslashish demakdir.
Raphinha uchrashuvdan so‘ng Ballon d’Or haqida gapirishdan bosh tortdi. “Men Ballon d’Or haqida emas, Barcelona haqida gapiraman”, dedi u. Uning uchun asosiy mezon — uyda “deyarli mukammal” o‘yin ko‘rsatish. Bu kecha aynan shunday bo‘ldi: uy stadionida, yomg‘ir ostida, muxlislar oldida “Barcelona” raqibni nafaqat yutdi, balki o‘z uslubini ham yana bir bor eslatdi.
Flick esa jamoasidan mamnunligini yashirmadi. Nemis murabbiy “juda, juda xursand” ekanini aytdi, lekin darhol yana talabni eslatdi: bu g‘alabani tahlil qilish, nimani yaxshilash mumkinligini ko‘rish kerak. Bu kayfiyat klubning hozirgi yo‘nalishini aniq ko‘rsatadi — katta hisoblar ham o‘sish jarayonini to‘xtatmaydi.
Chempionlar Ligasi kampaniyasi shunday bo‘ronli start bilan boshlandi. Gollar, rekordlar, yangi qahramonlar va eski yetakchilarning barqarorligi. Savol endi bitta: shu ritmni “Barcelona” qancha muddat ushlab tura oladi?
