Franco Baresi: Milan shahar afsonasi xotirasi
Milan seshanba kuni yana qizil-qora rangga burkandi, lekin bu safar bayram uchun emas. Minglab odamlar ko‘chalarni to‘ldirdi – barchasi bitta ism atrofida jamlandi: Franco Baresi.
66 yoshida, uzoq davom etgan xastalikdan so‘ng olamdan o‘tgan himoyachi uchun bu shahar motam tutdi. Sant'Ambrogio Bazilikasiga tomon oqib kelayotgan odamlar orasida ko‘z yoshlari, jimlik, qad rostlagan bayroqlar va bir xil ma’nodagi bitta tuyg‘u bor edi – hurmat.
Himoyaning ramzi
Franco Baresi oddiy markaziy himoyachi emas edi. U butun bir futbol falsafasining timsoli bo‘ldi. Milan safida 15 mavsum davomida sardorlik bog‘ichini taqib, 719 o‘yin o‘tkazdi, 33 marta raqib darvozasini ishg‘ol qildi. Himoyachi uchun bu raqamlarning o‘ziyoq yetarli taassurot qoldiradi, ammo Baresining izini faqat statistika bilan o‘lchab bo‘lmaydi.
U Rossoneri bilan 18 sovrin yutdi: oltita Serie A chempionligi, uchta Champions League, to‘rtta Italian Super Cup, uchta Uefa Super Cup va ikkita Club World Cup. Bu ro‘yxat Milan tarixidagi eng yorqin davrni eslatadi, o‘sha davr markazida esa ko‘pincha bitta raqam – 6 – turardi.
Baresining 6-raqamli libosi u karyerasini yakunlagach, klub tomonidan rasman muomaladan chiqarildi. Bu qaror Milan uchun ham, Italiya futboli uchun ham aniq ishora edi: bu raqamga boshqa hech kim munosib emas.
Azzurrilar bilan cho‘qqilar va alamli final
Baresining xalqaro maydondagi yo‘li ham shon-shuhratga boy bo‘ldi. U Italiya terma jamoasi safida 81 marta maydonga tushdi, 1982 yilgi Jahon Chempionatida g‘olib bo‘lgan tarkibning bir qismi bo‘ldi. O‘sha g‘alaba Azzurrilar tarixidagi eng yorqin sahifalardan biri bo‘lsa, 1994 yil esa boshqa xil xotira qoldirdi.
AQShdagi Jahon Chempionatida Baresi finalda Braziliyaga qarshi maydonga sardor sifatida tushdi. O‘sha yakuniy uchrashuv, penaltilar, og‘ir mag‘lubiyat – bularning bari Italiya futboli tarixiga alamli bo‘lim sifatida kirdi. Ammo Baresining o‘sha turnirdagi qat’iyati va maydondagi rahbarligi uni yanada ulug‘roq qildi.
Bazilikadagi buyuklar safi
Sant'Ambrogio Bazilikasidagi marosim oddiy dafn emasdi, bu aslida bir futbol davrining yakuniga qo‘yilgan ramziy nuqta edi. Zinalar bo‘ylab va maydonchada futbol tarixining o‘zi saf tortgandek tuyuldi.
Tribunalarda bir paytlar u bilan yonma-yon yoki unga qarshi o‘ynagan buyuklar paydo bo‘ldi: Paolo Maldini, Marco van Basten, Clarence Seedorf, Roberto Baggio, Alessandro Costacurta. Ularning har biri Baresi bilan bog‘liq alohida bobga ega, ammo bugun bitta umumiy sahifa ochildi – xotira sahifasi.
Hozirgi AC Milan tarkibi Avstraliyada pre-season safarida bo‘lgani sabab to‘liq kelolmadi. Shunga qaramay, safarga qo‘shilmagan ayrim asosiy futbolchilar marosimda qatnashdi. Ular orasida USA hujumchisi Christian Pulisic ham bor edi. Bu ham klubning avlodlar uzviyligini, eski va yangi Milan o‘rtasidagi ko‘prikni ko‘rsatib turardi.
Baresi 2020 yilda Milan faxriy prezidenti etib tayinlangandi. Bu unvon unga nafaqat o‘tmishdagi xizmatlari uchun, balki klub ruhining tirik timsoli sifatida berilgandi. Endi esa u klub tarixining abadiy qismiga aylandi.
Derby oldidan sukut
Milan ko‘chalaridagi motam kayfiyati ertaga boshqa sahnaga ko‘chadi. AC Milan o‘zining sobiq sardorini yana bir bor yodga oladi – bu safar maydonda, Interga qarshi o‘rtoqlik uchrashuvi oldidan.
Derby doimo keskinlik, raqobat, shov-shuv demak. Ammo bu gal u boshlanishidan avval bir lahzalik sukut, bir necha soniyalik chuqur nafas va bitta ism bilan eslanadi: Franco Baresi.
Savol endi shunday: San Siro tribunalari va bugungi avlod himoyachilari bu meros og‘irligini qanday ko‘taradi?
