Gabriel Batistuta: Futboldan zavq olmaganman
Gabriel Omar Batistuta – Italiya maydonlarida to‘p surgan eng dahshatli hujumchilardan biri. Fiorentina, Roma, Inter libosidagi gollari, Wembley va Old Trafforddagi zarbalari hanuz ko‘z oldimizda. Lekin u o‘zi bu hayotdan rohat olmaganini aytadi.
Argentina afsonasi “Gazzetta” bilan suhbatda nafaqat joriy Jahon chempionlari haqida, balki o‘z karerasi, og‘riqlari va doimiy Messi–Maradona savoli borasida ham ochiq gapirdi.
Scaloni va Argentina: oddiy sir
Lionel Scaloni – Atalanta va Lazio himoyasidan Jahon chempioniga aylangan murabbiy. To‘rt yil avval Argentina bilan kubokni ko‘tardi, hozir esa yana favoritlar safida.
“Jamoa u bilan baxtli,” – deydi Batistuta. – “Keling, rostini aytaylik, bu – futbol. Oyga uchish uchun o‘qiyotgandek ilm talab qilinmaydi. Murabbiy va jamoa orasida yaxshi munosabat bo‘lsa, bu allaqachon katta yutuq. Hammaning uning g‘oyalariga ergashishi shundan. Scaloni aynan shunda muvaffaq bo‘layapti.”
Argentina yaqin soatlarda 1/16 finalda Cape Verde bilan maydonga tushadi. Oson o‘yin bo‘ladimi? Savolga Batistuta bir lahza jilmayib, keyin ohangini keskin o‘zgartiradi.
“Shoshilmang... Siz, italiyaliklar, ‘oson o‘yin’ haqida gapira olmaysiz,” – deya hazillashadi u. So‘ng esa jiddiylashadi: “Ishonchim bor, lekin xotirjam emasman. Guruh bosqichi – bir narsa, uyga ketish yoki keyingi bosqich uchun o‘ynash – butunlay boshqa narsa. Hamma gapiradi, lekin unutishadi: futbol – bu bir dona to‘pni quvish. U ba’zan ustunga tegadi, ichkariga kiradimi, tashqariga chiqadimi – hech kim bilmaydi.”
Uning futbolga qarashi, aslida, o‘z hayotiga bo‘lgan munosabatini ham ochib qo‘yadi.
“Men futbol o‘ynashdan zavq olmabman”
Batistuta afsonaga aylangan, lekin o‘zini hech qachon erkalatmagan. “Nimani sog‘inasiz?” degan savolga javobi ko‘pchilikni hayratda qoldirishi tayin.
“Hech narsani. Men futbol o‘ynashdan zavq olmabman,” – deydi u. – “Bir tomondan og‘riq sabab, bir tomondan odamlar meni ko‘rish uchun pul to‘laganini bilardim. O‘zimga kulishga ruxsat bermasdim. Gol urganda ham, bu mening majburiyatimdek tuyulardi – eng yaxshi tomoshani ko‘rsatishim kerak edi. Men Maradona bo‘lib tug‘ilmaganman, bunga mehnat qilishimga to‘g‘ri keldi.”
Bu gaplar ortida 40 yil davom etgan ichki bosim yotadi.
“Men o‘zimga 40 yil davomida juda qattiq bo‘lganman. Endi qolgan umrni quvonch bilan yashayapman,” – deya qo‘shimcha qiladi u.
Bu – 1999-yil 27-oktabr, Wembleyda Arsenalga qarshi o‘yinda urilgan gol ortidan yovvoyi tarzda nishonlagan, 2000-yil 15-mart kuni Old Traffordda Manchester United darvozasini ishg‘ol qilgach, qo‘llarini osmonga cho‘zgan o‘sha hujumchi. U paytda hammasi faqat shodiyona bo‘lib ko‘ringan. Orqasida esa og‘riq, mas’uliyat va o‘ziga nisbatan shafqatsizlik yashiringan ekan.
Rekonkistadagi sigirlar va FIFA Legends
Bugun Batistuta hayoti butunlay boshqa ritmda kechmoqda. Endi u nafaqat gol, balki tinchlik izlaydi.
“Hamma kabi, bu qancha davom etishini bilmayman. Rekonkistada, tug‘ilib o‘sgan shahrimda, qishloqda sigirlarim bor. Odatda ularni boshqaraman, lekin ba’zan o‘zim bevosita qarashimga to‘g‘ri keladi, va men buni qilaman. Keyin FIFA Legends bilan safarlarga chiqaman, bu juda yoqimli.”
Bir paytlar Italiya stadionlarini larzaga keltirgan to‘purar endi dala, chorva va xotirjamlik haqida gapiryapti. Lekin futbol baribir uni qo‘yib yuborgani yo‘q.
Fiorentina bilan masofa va yuz yillik bayram
Firenze – uning ismi bilan yonma-yon tilga olinadigan shahar. Fiorentina muxlislari uchun Batistuta nafaqat gol mashinasi, balki timsol edi. Shunga qaramay, u hozir o‘sha klubdan biroz uzoqlashganini yashirmaydi.
“Fiorentina ni kuzataman, lekin ulardan biroz uzoqlashganman,” – deydi u. – “Fabio Grosso ni ishga olishganini bilaman, u so‘nggi yillarda yaxshi ish qildi. Yoz oxirida klubning 100 yilligi tantanalariga Florensiyaga qaytaman.”
Shaharga qaytish – o‘tmishga qaytish emas. Bu ko‘proq bir davrni e’tirof etish, lekin unga qaram bo‘lib qolmaslikdir. Batistuta aynan shunday kayfiyatda.
Messi yoki Maradona? Javobsiz savol
Suhbat oxirida “Gazzetta” muqarrar savolni baribir beradi: Messi yoki Maradona? Bati yana o‘ziga xos achchiq hazil bilan javob qaytaradi.
“Hey, menga bu jiddiy intervyu, arzimas savollar emas, deb aytishgandi,” – deydi u kulib. – “Haqiqat shuki, biz ham o‘zimizga shu savolni beramiz... va bizda ham javob yo‘q.”
Bu gaplar ortida bir avlodning ikkita mo‘jizasini solishtirishga uringan butun dunyoning ichki ikkilanishi turibdi. Batistuta esa bu bahsni hal qilishga urinmaydi. U o‘z yo‘lini allaqachon bosib o‘tgan: Roma bilan 2000–01-yilgi Scudetto, Serie A da 318 o‘yinda 183 gol, unutilmas kechalar, charchoq va og‘riq.
U endi rekordlar emas, qolgan umrini qanday yashashi haqida o‘ylaydi. Futbol esa, baribir, uning hayotida qoladi – og‘riqli xotira sifatida emas, balki nihoyat rohat bilan eslaydigan hikoya sifatida qoladimi? Shu savol hozircha ochiq turibdi.
