Inglaterra – Meksika bahsi va futbol shovqini
Inglaterra – Meksika bahsi atrofida futbol shovqini avjiga chiqqan bir paytda, mamlakat ichki ishlar tizimi boshqa bir savol bilan yuzma-yuz qoldi: bu zavq necha pulga tushadi?
Hukumatning yakshanba kechasi pablar ish vaqtini dushanba tongi soat 05:00 gacha choʻzish haqidagi qarori aynan shunga urildi. Futbol muxlislariga yoqdi, politsiyaga esa – unchalik emas.
Politsiya: “Bu yoʻl bilan reja tuzib boʻlmaydi”
National Police Chiefs’ Council (NPCC) hukumatni qaror e’lon qilingan vaqt uchun keskin tanqid qildi. Ularning ta’kidlashicha, payshanba kuni kech e’lon qilingan ruxsat politsiya kuchlarini bir zumda qayta taqsimlashga majbur qiladi: boshqa yoʻnalishlardagi navbatchiliklar qisqaradi, xodimlar esa choʻzilgan smenalarga chiqadi.
NPCC rasmiylari bir narsani alohida urgʻu bilan eslatdi: terma jamoaning turnirdagi ehtimoliy yoʻli “anchadan beri ma’lum edi”. Ya’ni, soʻnggi daqiqadagi siyosiy qaror xavfsizlik rejalashtirishini ostin-ustin qildi.
Shu bilan birga, politsiya muxlislarga murojaat qilib, oʻyin kechasida “boshqalarga hurmat bilan munosabatda boʻlish” va “me’yorida ichish”ni soʻradi. Gap shunchaki tungi shovqin haqida emas. NPCC futbol va alkogol boʻyicha yetakchi mutasaddilari qoʻshma bayonotida eslatdi: avvalgi yirik turnirlarda pley-off bosqichlari aynan tungi iqtisodiyotda zoʻravonlik holatlari va uy ichidagi zoʻravonlik koʻpayishi bilan esda qolgan.
Ularning pozitsiyasi aniq: xavotir bor, lekin ish davom etadi. Politsiya hamkorlar va koʻngilochar maskanlar bilan birga “hamma uchun xavfsiz va yoqimli kecha”ni ta’minlashga urinadi.
Siyosiy burilish: pablar uchun yashil chiroq
Turnir uchun litsenziya soatlari allaqon kengaytirilgan edi. Avval hukumat bu chegarani yana surishni istamasligini bildirgan. Ammo payshanba oqshomiga kelib, vaziyat oʻzgardi.
Bosh vazir Sir Keir Starmer pablar oʻyinning oxirigacha ochiq qolishi mumkinligini ma’lum qildi. Bu esa butun tunni deyarli futbol marafoniga aylantiradi: start zarbasi – soat 01:00, yakun – kamida 03:00, agar penaltilar boʻlsa, bundan ham kechroq.
Yirik tarmoqlar bu imkoniyatni qoʻldan boy bermadi. Greene King Angliya boʻylab 600 dan ortiq pab kech qolishini e’lon qildi, Marston’s esa 400 dan ortiq maskanini ochiq ushlab turadi. Bar peshtaxtalari, ekranlar, tong otguncha davom etadigan buyurtmalar – iqtisodiyot uchun jonlanish, politsiya uchun esa navbatdagi sinov.
Ish beruvchilarga murojaat: “Bir oz aql bilan yondashing”
Bunday kechadan keyin dushanba ertalab ofislar qanday koʻrinishda boʻladi? TUC Bosh kotibi Paul Nowak bu savolni oldindan oʻrtaga tashladi. U kasaba uyushmasi nomidan ish beruvchilarni “sogʻlom fikr va tushunish” koʻrsatishga chaqirdi: imkon qadar xodimlarga uyda ishlash yoki ishga kechroq kelish huquqini berish taklif qilindi.
Bu faqatgina futbol uchun berilgan imtiyoz emas, balki mamlakat ish ritmi va madaniyatini ham sinovdan oʻtkazadigan lahza. Bir tomonda – millionlab muxlislarning tungi hushchechogʻi, ikkinchi tomonda – ertalabki yigʻilishlar va rejalar.
Bolalar, maktab va tun yarmidagi start
Bahs faqat kattalar haqida emas. Ingliz futbolining navbatdagi kechasi oilaviy rejalarni ham ostin-ustin qilmoqda.
Inglaterra bosh murabbiyi Thomas Tuchel ota-onalarga aniq xabar berdi: bolalarga bu oʻyinni koʻrishga ruxsat bering. Uning fikricha, maktab – har kuni, Jahon chempionati esa – toʻrt yilda bir marta. U buni DR Congo ustidan 32 talik bosqichdagi gʻalabadan soʻng aytdi, kayfiyat esa oʻsha paytdayoq butun mamlakat boʻylab sezila boshlagan edi.
National Education Union rahbari Daniel Kebede ham ertasi kuni BBC Breakfast efirida oʻz pozitsiyasini bildirdi: dushanba kuni maktablarda “bir oz moslashuvchan boshlanish”ni koʻrishni xohlashini aytdi. Ya’ni, bolalarning tungi oʻyindan keyin ham oʻqishdan uzilmasligi, lekin biroz nafas rostlash imkoniga ega boʻlishi kerak.
Ta’lim vaziri Bridget Philipson esa chiziqni biroz boshqacha joydan tortdi. U ota-onalarga bolalarini qachon uxlashga yotqizish kerakligini aytmasligini, lekin dushanba kuni maktabga kelishlari zarurligini eslatdi. Ya’ni, tanlov – oilalarning oʻzida, ammo majburiyatlar oʻz kuchida qoladi.
Endi esa navbat tunda. Bir tomonda – futbol tarixida oʻz sahifasini yozmoqchi boʻlgan Inglaterra, boshqa tomonda – Meksika. Stadionda bosimni hakam boshqaradi, mamlakat boʻylab esa – politsiya, oʻqituvchilar, ish beruvchilar va, albatta, pab peshtaxtasi yonida turgan har bir muxlis.
Savol oddiy: bu tun koʻproq nimalar bilan esda qoladi – gʻalaba shukuhi bilanmi yoki uning soyasida qolgan oqibatlar bilanmi?
