Ispaniya Los-Anjelesda Avstriyani 3:0 yengdi: Qattiq signal

Ispaniya Jahon chempionati nimchorak finaliga Los-Anjelesda Avstriyani 3:0 hisobida yengib, deyarli silkimasdan kirib bordi. Hisob qulay, o‘yin nazorat ostida, lekin bu kecha Luis de la Fuente jamoasi raqiblariga emas, turnirdagi boshqa gigantlarga xabar yubordi.

Dastlabki zarba va bekor qilingan gol

Uchrashuv boshidan Ispaniya to‘pni egallab, Avstriyani o‘z maydoniga mixlab qo‘ydi. Bosim tezda natija berayotgandek tuyuldi: Marc Cucurella jarima maydoniga kirib kelib, hisobni ochgandek bo‘ldi. Ammo hakam darvozabonga nisbatan qo‘pollik bor, degan qarorga keldi va golni bekor qildi.

Stadion g‘ala-g‘ovurga to‘ldi. Ispaniyaliklar e’tiroz bildirdi, Avstriya esa chuqur nafas oldi. Ammo bu nafas juda qisqa bo‘ldi.

Oyarzabal sahnaga chiqdi

Bosim davom etdi. To‘p yana va yana Avstriya jarima maydoni atrofida aylanaverdi. Nihoyat, 37-daqiqada Mikel Oyarzabal kutilgan zarbani berdi. Aniq zarba, sovuqqon yakun. Hisob ochildi va o‘yin keskin boshqa yo‘nalishga burildi.

Avstriya ruhiy zarba oldi, lekin taslim bo‘lmadi. Ralf Rangnick yana bir bor o‘zining sevimli “oxirgi daqiqa quroli”ga murojaat qildi: Sasa Kalajdzic maydonga tushdi. Algeriyaga qarshi o‘yindagi mo‘jizani takrorlash umidi bor edi.

U ham deyarli uddaladi. 61-daqiqada jarima maydoniga uzatilgan to‘pga birinchi tegishi bilan bosh bilan zarba berdi. Biroq bu safar to‘p darvoza ustidan uchib o‘tdi. Avstriyaning qaytish imkoniyati shu bilan deyarli yo‘qoldi.

Umidni sindirgan ikkinchi gol

Kalajdzic imkoniyatidan so‘ng o‘yindagi ohang bir zumga o‘zgargandek bo‘ldi. Avstriya oldinga dadilroq chiqa boshladi, lekin bu ularni ochiq qoldirdi. Ispaniya bunday bo‘shliqlarni kechirmaydigan jamoa.

66-daqiqada Pedro Porro yaqin masofadan bosh bilan zarba berib, hisoni 2:0 ga yetkazdi. Baena uzatmasi, Porroning o‘tkir pozitsiyasi va Avstriyaning so‘nggi umidlari shu zarbada chilparchin bo‘ldi. Shu paytdan keyin o‘yinning taqdiri deyarli hal bo‘lgani sezilib turardi.

Avstriya endi nafaqat raqib, balki vaqtga ham qarshi o‘ynay boshladi. Ispaniya esa o‘yin ritmini o‘ziga moslashtirib, to‘pni aylantirdi, raqibni charchatdi, bo‘shliqlarni izlashda davom etdi.

Yakuniy zarba va kuchli xabar

89-daqiqada Cucurella yana sahnaga chiqdi, bu safar uzatuvchi sifatida. Uning chap qanotdan yo‘llagan past uzatmasini yana Oyarzabal kutib oldi va o‘yindagi ikkinchi golini urdi. 3:0. Natija ham, ohang ham shubhasiz.

Bu gol nafaqat kechaning yakuniy nuqtasi, balki turnirga ham kuchli signal bo‘ldi. Ispaniya endi faqat chiroyli o‘ynaydigan jamoa emas, balki sovuqqon va hisobni biladigan, raqibni usluban sindira oladigan mexanizm ekanini ko‘rsatdi.

Himoya devori va 34 o‘yinlik seriya

Guruh bosqichida Cape Verde bilan durangdan so‘ng Ispaniyaga savollar ko‘p bo‘lgandi. De la Fuente jamoasi estetik o‘yini bilan emas, natija bilan baholanishi kerakligi yana bir bor eslatildi.

Ammo faktlar o‘zini o‘zi gapiradi: bu turnirda hali birorta gol o‘tkazilmagan. Raqiblar uchun bu juda sovuq raqam. Bundan tashqari, Ispaniya raqobatbardosh rasmiy o‘yinlarda 90 daqiqa ichida 34 uchrashuvdan beri mag‘lub bo‘lmayapti. Bu barqarorlik, bu mentalitet.

Orqa chiziq ishonchli, pressing intizomli. Oldinda esa Lamine Yamal kabi iste’dodlar o‘yinni bir lahzada o‘zgartira oladi. U Los-Anjelesda ham ba’zi epizodlarda o‘zining favqulodda mahoratini ko‘rsatib qo‘ydi – yakuniy zarbalar yetishmadi, xolos.

Agar bu himoya devori shu tarzda mustahkam tursa, Ispaniyaning kuchli raqiblarni ham bo‘laklab tashlash salohiyati bor.

Oyarzabal – yangi yuz, yangi o‘lcham

Bu kechaning markazida esa yana Oyarzabal turdi. U 2024-yil finalida Angliyaga qarshi zaxiradan tushib, hal qiluvchi golni urgan futbolchi sifatida allaqachon katta sahnani ko‘rgan. Endi esa u Morata o‘rnini egallab, bu jamoaning asosiy yakunlovchi quroliga aylanmoqda.

Uning bu o‘yindagi gollari Jahon chempionatidagi uchinchi va to‘rtinchi gollari bo‘ldi. Aniqlik, pozitsiya tanlash, sovuqqonlik – u Ispaniya hujumiga boshqa o‘lcham qo‘shmoqda. Morata sardor sifatida Euro 2024da yetakchilik qilgan bo‘lsa, hozirgi Ispaniya hujum chizig‘ining markazida boshqa tipdagi forvard turibdi.

Oyarzabal o‘yin tugagach, sodda ohangda gapirdi: jamoaga yordam bergani, keyingi bosqichga chiqqani uchun xursandligini aytdi, raqib tanlovi muhim emasligini, Portugaliya va Croatia tarkibida do‘stlari borligini eslatdi. Uchrashuv ichida esa hech qanday soddalik yo‘q edi – u raqib jarima maydonida sovuqqon qotilga aylandi.

De la Fuente esa o‘z jamoasidan hali ham ko‘proq narsa kutayotganini yashirmadi. Uchrashuvni deyarli mukammal deb baholadi, lekin “hali tuzatish kerak bo‘lgan mayda jihatlar bor”ligini ta’kidladi. Oldindagi har bir o‘yin avvalgidan ham og‘ir bo‘lishini eslatdi va mentalitetni saqlab qolish zarurligini aytdi.

Bu so‘zlar Ispaniyaning o‘ziga bo‘lgan ishonchi qanchalik yuqori ekanini ko‘rsatadi: 3:0, birorta o‘tkazilgan gol yo‘q, 34 o‘yindan beri mag‘lubiyat yo‘q – va shunga qaramay, “biz bundan ham yaxshiroq bo‘lishimiz mumkin” degan kayfiyat.

Endi navbat Portugaliya yoki Croatia

Endi navbat navbatdagi sinovga: Portugaliya yoki Croatia. Har ikkisi ham tajribali, har ikkisi ham turlicha muammo tug‘dirishi mumkin bo‘lgan raqiblar. Lekin Los-Anjeles kechasi shuni ko‘rsatdiki, bu Ispaniya endi faqat chiroyli paslar jamoasi emas.

Ular himoyada temirday, hujumda esa sovuqqon. Oyarzabal o‘qday uchmoqda, Yamal hali to‘liq ochilmagan qurol, Cucurella va Porro esa qanotlardan ritm berib turibdi.

Savol endi bitta: shu ritmni ushlab tura oladimi? Turnirning eng og‘ir pallasi endi boshlanmoqda.