Italiya terma jamoasi: Maldini va Conte rejalari
Italiyada yana bir bor rahbar izlanmoqda. Gap maydondagi sardor haqida emas, butun texnik va yoshlar tizimini boshqaradigan figura haqida ketmoqda. Markazda bitta ism turibdi – Paolo Maldini.
Sobiq “Milan” afsonasiga taklif qilinayotgan rol oddiy maslahatchilik emas. Unga texnik sektor va yoshlar bo‘limi ustidan to‘liq vakolat berish g‘oyasi muhokamada. Ya’ni, konsepsiyadan tortib seleksiya va tarbiya tizimigacha – hammasi bir qo‘lda jamlanishi mumkin.
Bu orada Antonio Conte bilan reja ancha aniq ko‘rinmoqda. Ustozga to‘rt yillik shartnoma taklif qilinayotgani aytilmoqda – maqsad bitta: keyingi Jahon chempionatiga borish va u yerda raqobatbardosh Italiyani qayta ko‘rsatish. Oxirgi mundialni televizordan tomosha qilishga majbur bo‘lgan mamlakat uchun bu shunchaki sport vazifasi emas, obro‘ masalasi.
Italiya futbol federatsiyasi endi xatoga yo‘l qo‘yish huquqiga ega emas. Maldini kabi strateg va Conte kabi maydondagi janglarni boshqarishni biladigan murabbiyni bir tizimga birlashtirish – aynan shunday bosim ostida tug‘ilgan g‘oya.
Vinisius parvozi va Anchelotti Braziliyasi
Braziliya terma jamoasi navbatdagi sinovda yana shov-shuvli hujum kuchini namoyish etdi. Raqib – Shotlandiya, natija – to‘liq ustunlik.
Vinicius Junior sahnaga chiqdi va o‘yinni o‘zi belgilab berdi. Uning dubliga Matheus Cunha tomonidan urilgan uchinchi gol qo‘shildi. Hisobda ustunlik o‘sib borgani sari Carlo Ancelotti jamoasining ishonchi ham o‘sdi. Braziliya maydonni egallab oldi, pressingda bo‘g‘di, tezkor hujumlarda yorildi.
Eng ko‘p kutilgan lahza esa Neymar maydonga tushgan payt bo‘ldi. U hali o‘zining eng yaxshi formasiga qaytmagan bo‘lishi mumkin, lekin uning har bir harakati tomoshabinlar uchun alohida voqea. Braziliya baribir o‘ziga xos – yulduzlar bilan to‘la, lekin hozir bu sahnada bosh rolni aynan Vinicius olayotgani ayonlashib bormoqda.
Natijada braziliyaliklar guruhda birinchi o‘rinni egallashdi. Turnir oldiga qo‘yilgan vazifa – faqat g‘alaba. Hozircha ular shu yo‘ldan og‘ishmayapti.
Marokash ikkinchi, Shveytsariya uchib ketdi, Kanada o‘tmoqda
Afrika futbolining ramziga aylangan Marokash ham o‘z vazifasini bajardi. Haiti ustidan g‘alaba ularni guruhda yuqoriga ko‘tardi, lekin baribir ikkinchi o‘rinda qolishdi. O‘yin nazorat ostida o‘tdi, lekin raqibning qarshiligi u qadar oson bo‘lmadi – aynan shu sabab Marokashning keyingi bosqichdagi imkoniyatlari haqida savollar ham, umidlar ham ko‘p.
Yevropada esa Shveytsariya o‘z yo‘lini qat’iyat bilan chizib bormoqda. Ular Kanadadan oldinga chiqib, guruhda birinchi bo‘lishdi. Shveytsariya yana bir bor turnir futbolini juda yaxshi o‘ynashini ko‘rsatdi: tartibli himoya, aniq reja, vaziyatni sovuqqonlik bilan yakunlaydigan futbolchilar.
Kanada esa to‘rtta ochko bilan keyingi bosqichga chiqdi. Bu natija – ularning so‘nggi yillarda qilgan katta sarmoyasi va ishining mevasiga aylanmoqda. Endi savol bitta: ular bu barqarorlikni pley-off bosqichida ham saqlab qola oladimi?
Klopp nigohi: haddan tashqari ko‘p o‘yin, lekin sahna baribir chiroyli
Yurgen Klopp bugungi futbol taqvimining eng katta muammosini yana bir bor tilga oldi: o‘yinlar soni haddan tashqari ko‘payib ketgan. Lekin shu bilan birga, u sahnadagi tomosha, ritm va keskinlikni ham e’tirof etadi. Futbol kalendaridagi bosim futbolchilarni qiynaydi, lekin tomoshabinlar uchun deyarli uzluksiz shou paydo bo‘lgan.
Klopp ko‘zini kengroq ochib qaraydi: turnirlar o‘rtasida yangi nomlar ham paydo bo‘lmoqda. Norvegiya va Yaponiya – aynan shunday misollar sifatida tilga olinmoqda. Norvegiyada yangi avlod yulduzlari paydo bo‘layotgan bo‘lsa, Yaponiya tizimli ish va tezkor, intizomli futbol bilan ko‘plab raqiblarni hayratda qoldirmoqda.
Bugungi xalqaro futbol manzarasi ana shunday: katta yulduzlar, haddan tashqari tig‘iz taqvim, lekin shu fon ortidan chiqib kelayotgan yangi kuchlar. Savol esa ochiq qoladi – bu marafonda kim birinchi bo‘lib charchaydi, va kim oxirigacha yetib boradi?
