Mancini qaytdi: Italiya terma jamoasi yangi davrga tayyor
Italiya terma jamoasi yana eski yo‘lboshchisiga qaytdi. Seshanba kuni Roberto Mancini milliy jamoa bosh murabbiyi sifatida rasman e’lon qilindi, u bilan to‘rt yillik shartnoma tuzilgani xabar qilinmoqda. Bu nafaqat murabbiy almashinuvi, bu – butun bir davrni qayta tiklashga urinish.
Euro 2020 shon-shuhratidan qulashga qadar
Mancini uchun bu lavozim begona emas. U 2018 yildan 2023 yilgacha Azzurri boshida turib, Italiyani Euro 2020 chempioniga aylantirgandi. O‘sha paytda Italiya qayta tug‘ilgandek tuyulgandi: dadil pressing, to‘pni nazorat qilish, jasur kombinatsiyalar. Natija o‘zini kutdirmadi – 58 o‘yinning 38 tasida g‘alaba (12 durang, 8 mag‘lubiyat) va tarixga kirgan 37 o‘yindan iborat mag‘lubiyatsiz seriya.
Keyin esa keskin burilish. 2022 yilgi Jahon chempionatiga chiqa olmagan Italiya. Euro kubogi bilan osmonga ko‘tarilgan terma jamoa birdaniga eng katta sahnadan chetda qoldi. Oradan ko‘p o‘tmay Mancini lavozimni tark etdi va Saudi Arabia terma jamoasiga bosh murabbiy bo‘ldi. Endi esa yo‘llar yana kesishdi.
Karera davomida isbotlangan g‘olib
Mancini nomi faqat Italiya bilan bog‘lanib qolmagan. U murabbiylik faoliyati davomida Manchester City bilan Premier League, Inter bilan Serie A, Fiorentina va Lazio bilan Coppa Italia kubogini qo‘lga kiritgan. Turli chempionatlar, turli futbol madaniyatlari, lekin bir xil xulosa: u g‘alaba qilishni biladi.
Shu boisdan ham uning qaytishi tasodifiy qaror emas, balki aniq signal – Italiya yana dunyoning eng kuchli terma jamoalari safidan joy olishni maqsad qilgan.
Fabregas ishonchi: “U g‘olib”
Murabbiylar ichida Mancini obro‘si yuksak. Buni hozir Como jamoasini boshqarayotgan Cesc Fabregas so‘zlari ham tasdiqlaydi.
“Men har doim Mancini futbolini yoqtirganman, Manchester City davridan beri uni kuzatib borardim, – deydi Fabregas. – U bilan bir necha bor gaplashganman, u g‘olib, talabchan va yaxshi futbol o‘ynatadi. Yevropa chempionatida qanday qilib buni amalga oshirishni ko‘rsatib berdi.”
Fabregasning bu fikrlari bejiz emas. Italiya bugun aynan shunday profildagi murabbiyga muhtoj: bosimni ko‘tara oladigan, jamoani qayta qurishdan cho‘chimaydigan va eng muhimi, g‘alabaga ishonadigan murabbiyga.
Gattuso ketishi va bekor bo‘lgan Pirlo davri
Mancini qaytishi fonida Italiya terma jamoasida so‘nggi haftalar notinch o‘tdi. Gennaro Gattuso terma jamoani 2026 yilgi Jahon chempionatiga olib chiqa olmagach, lavozimni tark etdi. Bu – mamlakat futboli uchun og‘ir zarba. Azzurri so‘nggi bor jahon chempionati final bosqichida 2014 yilda qatnashgan. Bunday tanaffus Italiya kabi futbol davlati uchun qabul qilib bo‘lmaydigan holat.
Yangi davr bosh murabbiyi sifatida Andrea Pirlo nomi deyarli aniq bo‘lib ulgurgandi. Ammo yakshanba kuni uning bitimi kutilmaganda barbod bo‘ldi. Xuddi o‘sha kuni texnik direktor Paolo Maldini ham iste’foga chiqdi – u bu lavozimda atigi 16 kun ishladi. Bir necha kun ichida ikki katta figura ketdi, loyiha esa havoda muallaq qolgandek ko‘rindi.
Shu notinch fon, shu bo‘shliq Mancini uchun eshikni yana ochdi.
Endi maqsad bitta: Italiyani yana cho‘qqiga qaytarish
Mancini oldidagi vazifa aniq va og‘ir: Italiyani qayta qurish, mentalitetni yangilash va jamoani yana dunyo elitasiga olib chiqish. U buni ilgari ham uddalagandi – lekin endi bosim yanada kuchliroq, sabr esa kamroq.
Euro 2020dagi shon-shuhrat va keyingi qulashdan so‘ng Azzurri oldida savol turibdi: bu qaytish yangi oltin davrning boshlanishimi yoki so‘nggi yirik tavakkalmi?
Javobni esa endi faqat Mancini va uning maydondagi Italiyasi bera oladi.
