Modrich va Ronaldo: Futbolning Ikki Afsonasi
1 mart 2006 kuni nima qilayotgan edingiz? Anfield tribunalarida Angliyaning Urugvay ustidan 2:1 hisobidagi g‘alabasini tomosha qilayotganmidingiz? Yoki Hampden Parkda Shveysariyaning Shotlandiya darvozasiga uchta gol urgani yodingizdadir?
Yoki balki o‘sha oqshom siz boshqa bir tug‘ilishga guvoh bo‘lgandirsiz: Luka Modrich ilk bor Xorvatiya safida maydonga tushgan edi. Ular Argentinani 3:2 hisobida mag‘lub etishdi, Lionel Messi esa o‘sha kuni terma jamoa uchun ilk golini urdi. Xuddi shu kechada Cristiano Ronaldo Saudiya Arabistoniga qarshi o‘yinda dubl qayd etdi, Portugaliya 3:0. O‘sha paytda u, ehtimol, bir kun kelib o‘sha mamlakatda yashashini va ishlashini tasavvur ham qilmagandir.
Yillar davomida futbol olami Messi va Ronaldoni markazga qo‘yib gapirdi. Shov-shuv, rekordlar, oltin to‘plar. Ammo shu fon ortida Modrich hamisha shu yerda bo‘ldi. Boshqacha ritmda, ko‘z-ko‘z qilinmaydigan, zarbadan ko‘ra uzatishni tanlaydigan, biroq eng yuqori sahnadan deyarli tushmaydigan uslubda. U ham xuddi ular kabi – doimiy.
Bugun bu uchlikni yanada alohida qiladigan narsa bor: ular to‘rt nafar futbolchidan iborat noyob doiraga kiradi – terma jamoadagi o‘yinlar soni 200 dan oshgan erkaklar klubi. Yana bir futbolchini eslay olsangiz, o‘zingizga kichik mukofot yozib qo‘ying.
Endi esa raqamlar yanada ta’sirli ko‘rinadi. Ronaldo, 41 yosh. Modrich, 40 yosh. Portugaliya va Xorvatiya Jahon chempionati pley-off bosqichida, so‘nggi 32 talikda to‘qnash kelganda, ular mos ravishda 232- va 202-o‘yinlarini o‘tkazishadi. Bu, ehtimol, 21-asr futbolining ikki ulkan timsoli bir maydonda ko‘rinadigan so‘nggi kechalaridan biri bo‘ladi. Raqib sifatida, sobiq jamoadosh sifatida, tarixiy raqobatning yakuniy sahnalaridan biri.
Ularning terma jamoaga bo‘lgan sadoqati alohida e’tirofga loyiq. Modrich Xorvatiya safida debyut qilganida, Ronaldoning allaqachon 29 o‘yini bor edi. Oradan 20 yildan ko‘proq vaqt o‘tdi, lekin farq atigi bitta uchrashuvga kengaydi xolos. Ular har chaqiriqqa javob berishdi, yil sayin deyarli bir xil tezlikda o‘yin to‘plab borishdi. Biror bosqichda to‘xtab qolishmadi.
Ularning yo‘llari ilk bor 2008-09 yilgi mavsumda kesishdi. O‘sha mashhur Carling Cup finalida Modrich ham, Ronaldo ham to‘liq o‘ynadi, ikkalasi ham baholash tizimida 7 ball oldi. Manchester United penaltilar seriyasida Tottenhamni mag‘lub etdi, medalni Ronaldo ko‘tardi, mag‘lubiyat achchig‘ini esa Modrich tatib ko‘rdi. Keyinroq, 2010-11 yilgi Champions League chorak finalida ular yana yuzma-yuz keldi – bu safar Ronaldo allaqachon Ispaniyada, Real Madrid libosida edi.
O‘sha juftlikda ham Real Madrid ustun keldi. Va bu endigina boshlanish edi. Keyingi olti mavsum davomida ular bir xil ranglarni himoya qildi, bir xil kiyinish xonasini bo‘lishdi, bir xil bosim ostida o‘ynashdi. To‘rt marta Champions League kubogini birga ko‘tardilar, qolgan ikki mavsumda esa kamida yarim finalga yetib bordilar. Bu – klub futboli tarixidagi eng hukmron davrlardan biri.
Ularning birgalikdagi eng baland nuqtasi qaysi lahza bo‘lganini aniq aytish qiyin. Ammo Kardiffdagi 2017 yilgi final ko‘z oldiga keladi. Juventusga qarshi o‘yin, hisob 2:1, taranglik chizig‘i eng yuqori darajada. Modrich o‘ng qanotdan jarima maydoniga keskin kirib keladi, to‘pni orqaga, aniq kesib beradi. Ronaldo zarba beradi. 3:1. O‘sha gol nafaqat final taqdirini, balki Real Madrid hukmronligining ramzini ham belgilab qo‘ydi. Orqada esa o‘sha odatiy manzara: biri gol uradi, biri uni tayyorlaydi.
Bu faqat bitta epizod. Umumiy hisobda ular birga 222 ta uchrashuvda maydonni bo‘lishgan. Bu raqam Modrichni Ronaldoning butun karerasidagi eng ko‘p birga o‘ynagan markaziy yarim himoyachisiga aylantiradi. Har bir pressing, har bir uzatma, har bir qarshi hujum – o‘zaro ishonch, yillar davomida shakllangan avtomatizm.
Endi esa, Portugaliya va Xorvatiya o‘rtasidagi bu pley-off bahsida, ular yana qarama-qarshi tomonda turadi. Biri hali ham gol uchun yashaydi, ikkinchisi esa o‘yin ritmini boshqarishdan zavq oladi. Ikki afsona, ikki xil yo‘l, bitta sahna.
Savol bitta: bu ularning so‘nggi birgalikdagi sahnasi bo‘ladimi yoki tarix yana bir kechaga ularga maydon ochib beradimi?
