Mourinhoning eng go‘zal mag‘lubiyati: Madridga qaytish
2010-yil 28-aprel. “Camp Nou” portlash arafasida. Hisobda yutqazayotgan, maydonda kam sonli, ammo ruhda sindirilmagan bir jamoa bor edi. O‘sha kecha Jose Mourinho keyinroq “hayotimdagi eng go‘zal mag‘lubiyat” va “tarixiy mo‘’jiza” deb atagan tun aynan shunda tug‘ildi.
Bir hafta avval “Inter” o‘z uyida amaldagi chempion va mutlaq favorit “Barcelona”ni 3:1 hisobida mag‘lub etgan, hammasi shu yerda hal bo‘lgandek ko‘ringan edi. Ammo “Camp Nou”da boshqa futbol boshlanishi aniq edi. Pep Guardiola boshchiligidagi jamoa, Lionel Messi atrofida qurilgan dahshatli hujum mashinasi, bosim, shovqin, tribunalar — hammasi “Inter”ni yemirib tashlash uchun tayyor edi.
Shu payt sahnaga Mourinho chiqdi.
O‘n kishi bilan bardosh, Messisiz “Barca”
Ikkinchi o‘yin kutilganidek “Barcelona” hujumlari bilan boshlandi. Bosim ortdi, to‘p deyarli “Inter” maydon yarmidan chiqmay qo‘ydi. 28-daqiqada Thiago Motta maydondan chetlatildi va Milan klubi 10 kishi bo‘lib qoldi. “Camp Nou”da shovqin ko‘tarildi — ko‘pchilik uchun bu lahza “Inter”ning qulashi boshlanishi edi.
Mourinho uchun esa bu rejani ishga tushirish vaqti edi.
Uning o‘yini bitta g‘oyaga qurilgan edi: Messi o‘ynamasa, “Barcelona” o‘zini yo‘qotadi. “Inter” chizig‘i shu qadar pastga tushdiki, deyarli jarima maydoni ichida yashab qoldi. Himoyachilar blok qo‘ydi, pressing emas, chidash ishladi. To‘pga egalik foizlari, zarbalar soni — hammasi “Barca” foydasiga ketdi, lekin hisob emas.
Guardiola jamoasi son ustunligi bilan 60 daqiqa o‘ynadi, lekin faqat 1:0 hisobini qayd eta oldi. Bu natija esa ikki o‘yin yakuniga ko‘ra “Inter”ni finalga olib chiqdi. Statistikada mag‘lubiyat, tarixda esa g‘alabaga teng bo‘lgan tun.
Sprinklerlar, barmoq va ramzga aylangan yugurish
Yakunda “Barcelona” g‘alaba qildi, lekin finalga chiqmadi. “Inter” mag‘lub bo‘ldi, ammo “Santiago Bernabéu” sari yo‘l oldi. Yakuniy hushtakdan so‘ng maydonda butunlay boshqa sahna boshlandi.
Mourinho bitta barmog‘ini osmonga ko‘targancha “Camp Nou” gazoniga yugurib kirdi. U futbolchilar bilan birga bayram qildi, ularning quchog‘iga kirdi, tribunalar esa g‘azab va hayrat aralash qiyqirardi. O‘sha lahza uning karerasidagi eng ramziy kadrlardan biriga aylandi.
Ba’zi kataloniyaliklar bundan shu qadar ranjidiki, afsonalarga ko‘ra, stadion sprinklerlari yoqib yuborildi — go‘yoki “Inter”ning bayramini tezroq tugatish, Mourinhoni va uning jamoasini maydondan quvib chiqarish uchun. Ammo suv oqimi ham bu sahnani o‘chira olmadi. O‘sha kecha allaqachon tarixga muhrlanib bo‘lgandi.
Bir necha haftadan so‘ng “Inter” finalda Louis van Gaal boshchiligidagi “Bayern Munich”ni 2:0 hisobida mag‘lub etib, bosh sovrinni ko‘tardi. “Camp Nou”dagi “mag‘lubiyat” esa bu treblning eng muhim bo‘lagi bo‘lib qoldi.
“Deyarli imkonsiz” missiya va kichik sovg‘a
Yillar o‘tib, Mourinho nomi atrofidagi sehr yo‘qolmadi. Madridda bo‘lib o‘tgan matbuot anjumanlaridan birida jurnalist Tancredi Palmeri o‘z oldiga kichik, lekin ramziy vazifa qo‘ydi: bu yerda Mourinhoga sovg‘a topshirish — “deyarli imkonsiz missiya”.
U mobil telefoniga yozilgan videoda shunday deydi: bu juda qiyin, deyarli imkonsiz, lekin urinib ko‘ramiz. Va u urindi.
Natija? Mourinho xursand bo‘ldi, sovg‘ani qabul qildi, Palmeri bilan qo‘l siqib ko‘rishdi va murabbiy matbuot zalidan tabassum bilan chiqib ketdi. Kichik sahna, lekin uning atrofidagi shaxsiy kultni yana bir bor eslatib qo‘ygan lahza.
Eski sevgi, yangi bob: Real – Inter
Endi esa sahnada yangi bo‘lim. Dushanba emas, seshanba kuni Mourinho hozirgi jamoasi Real bilan sobiq klubi Interga qarshi maydonga tushadi. Bu – Champions League yangi liga bosqichining ochilish kuni, lekin fon ancha chuqurroq.
2010-yilda u Milanni tark etib, Madrid sari yo‘l olgan, Real bilan uch yil ishlagan edi. O‘sha davrda ichki chempionatda kuchli, Yevropada esa doim yarim yo‘lda to‘xtab qolgan jamoa obrazi shakllandi. Los Blancos bilan Champions League kubogini ko‘tarish esa unga nasib qilmagandi.
Bu yoz Mourinho yana bir bor Ispaniya rekord chempioniga qaytdi. Endi u Real boshida ikkinchi marta turibdi va ilk yirik sinovlardan biri — o‘zi bilan birga tarix yozgan Interga qarshi o‘yin bo‘ladi.
Savol oddiy, javobi esa hali noma’lum: 2010-yilda “eng go‘zal mag‘lubiyat”ni yaratgan murabbiy, bu safar Madridda “eng shonli g‘alaba”sini yozib qo‘ya oladimi?
