Pochettinoning Old Trafford orzusi: Yana bir bor qo‘ldan chiqdi
Mauricio Pochettino va Man Utd — bu yillar davomida deyarli tayyor bo‘lib turgan, lekin hech qachon yakuniga yetmagan hikoya bo‘lib qoldi. Bir paytlar bu ish taqdirga yozilgandek ko‘rinar edi. Endi esa, aksincha, bu eshik butunlay yopilgandek.
Argentinalik murabbiy kamida ikki marta Old Trafforddagi lavozimga eng asosiy nomzod bo‘lgan. Har safar yakuniy burilish paytida klub boshqa yo‘lni tanladi. Pochettino esa chetda qoldi.
U o‘tgan oy Four Four Two bilan suhbatda, o‘zini uy jahon chempionatiga olib kirayotgan United States terma jamoasi bosh murabbiyi sifatida shunday eslatib o‘tdi: Man Utd qiziqishi bor edi, lekin “ideal” lahza hech qachon shakllanmagan. Gap aynan shunda.
Solskjaer to‘lqini Pochettinoni yuvib ketgan mavsum
2018/19 mavsumi. O‘sha paytda Pochettino mavsum oxirida Man Utd boshqaruvini qo‘lga oladigan asosiy nomzod sifatida ko‘rilardi. Klub Ole Gunnar Solskjaerni vaqtincha murabbiy qilib tayinladi, xolos. Ammo norvegiyalik sinovdan shunchaki o‘tibgina qolmadi — uni yorib o‘tdi.
Yanvar o‘rtalarida, London safarida Tottenham ustidan qozonilgan muhim g‘alaba, Solskjaer uchun ketma-ket oltinchi g‘alaba, vaziyatni tubdan o‘zgartirdi. O‘sha kuni muvozanat Pochettinodan yuz o‘girib, Solskjaer tomon og‘di.
Mart oyida Paris Saint-Germain ustidan dramatik g‘alaba kelgach, Man Utd Solskjaer bilan doimiy shartnoma imzoladi. Mavsum yakunida ishlar chatoq ketdi, Tottenham esa Pochettino boshchiligida Champions League finaliga chiqdi. Biroq uning “lahzasi” allaqachon o‘tib bo‘lgandi. Oradan ko‘p o‘tmay u Londonni tark etdi.
PSG, Ten Hag va yana qo‘ldan chiqib ketgan imkoniyat
2022-yil. Pochettino PSG bilan chempionlik uchun kurashayotgan, lekin Parijdagi davri unchalik yorqin emas edi. Shunga qaramay, u yozda Man Utd bosh murabbiyligi uchun Erik ten Hag bilan yonma-yon poygaga tushdi. Klubni vaqtincha Ralf Rangnick boshqarib turgan payt.
Oxir-oqibat tanlov Ten Hag foydasiga hal qilindi. Bu qaror bugun boshqa rangda ko‘rinadi. O‘sha paytda futbol direktori John Murtough aynan niderlandiyalik bilan bo‘lgan suhbatlardan hayratda qolgani aytilgandi. Pochettino esa bu jarayonni biroz boshqacha talqin qiladi.
U o‘sha davrda PSG bilan amaldagi shartnomada edi. Real Madridga qarshi Champions League mag‘lubiyatidan so‘ng, hech bo‘lmaganda Ligue 1 chempionligini kafolatlash majburiyati turardi. Man Utd esa kutolmasdi. Klub mavsum tugashidan oldin yangi murabbiyini e’lon qilishga majbur edi, chunki vaziyat chidab bo‘lmas darajaga yetgandi. Pochettino muzokara qila olmasdi, Ajax esa Ten Hagga bunday erkinlikni berdi. Natija hammaga ma’lum.
Fergusonning sevimlisi, lekin Old Trafford uchun emas
Pochettinoning Old Trafforddagi eng katta tayanchi — Sir Alex Ferguson bo‘lgan. Shotlandiyalik afsona uning Southampton davridagi jamoasidan juda ta’sirlanib, shaxsan telefon raqamini so‘rab, kechki ovqatga taklif qilgan.
O‘sha paytlarda bu uchrashuvlar kelajak uchun tabiiy ko‘prikdek ko‘ringan. Pochettino Man Utdga, Ferguson esa unga yo‘l ochib berishiga deyarli ishontirardi. Bugun esa bu ssenariy deyarli xayolga aylangan.
Tottenhamni tark etganidan keyin uning obro‘si biroz so‘ndi. Biroq oradan vaqt o‘tib, Chelsea bilan o‘tkazgan bitta mavsum ham boshqacha ko‘rinayapti. O‘sha kampaniya bugun unchalik yomon emasdek tuyuladi.
AQSh terma jamoasi — katta sahnaga qaytish
Kimdir Pochettinoning eng yuqori darajadagi davri tugadi, deb o‘ylagan bo‘lishi mumkin edi. Jahon chempionati bu fikrni keskin rad etmoqda.
United States terma jamoasi uning qo‘l ostida turnirdagi eng shiddatli va tajovuzkor o‘yinlardan birini namoyish etyapti. Ular ko‘proq Yevropa klubi kabi harakat qilmoqda, boshqa terma jamoalardan ko‘ra tizimli, bosimli, aniq rejali ko‘rinadi.
Mezbonlar atrofida momentum kuchayib boryapti. Agar bu darajani ushlab tursalar, kamida chorak final real maqsadga o‘xshaydi. Shunday natija Pochettinoni yana eng yirik yevropalik klublar radariga qaytaradi.
Uning shartnomasi turnir tugashi bilan yakunlanadi. O‘zi ham bu hafta davom ettirishga “ochiq” ekanini aytdi. Lekin mantiq bir savolni o‘rtaga tashlaydi: AQShni o‘z uyida jahon chempionatida boshqarishdan keyin yana nima shunga teng kelishi mumkin? Gold Cup bunday miqyos, bunday hayajon bera oladimi?
Man Utd allaqachon yangi yo‘lni tanlab bo‘ldi
Pochettino bozoriga qaytadigan paytga kelib, Man Utd yana bir bor yangi murabbiy tayinlab bo‘lgan bo‘ladi. Michael Carrick ikki yillik shartnoma oldi va o‘tgan mavsumning ikkinchi yarmidagi muvaffaqiyati fonida bu tayinlov juda mantiqli ko‘rinadi.
Agar Carrick shuncha kuchli taassurot qoldirmaganida-chi? Agar klub biroz ko‘proq kutganida-chi? Balki Pochettino yana bir bor asosiy nomzodlar ro‘yxatining yuqori qismida bo‘lardi. Ammo futbol “agar”larni yoqtirmaydi.
Bugungi manzara ancha ravshan: Pochettino o‘zini yana eng yirik sahnaga qaytarayotgan bo‘lsa-da, Old Trafforddagi “uy” dugout endi unga nasib etmaydigan joyga aylanib borayotgandek. Savol endi boshqacha — u keyingi yirik klub sifatida qaysi manzilni tanlaydi?
