Siobhan Haughey: Basseyn va Podiumdagi Uslub O'zgarishi

Suv sportlari odatda podium, rekord va texnik detallar bilan eslanadi. Podiumdan tushgach, ko‘pi bilan sport formasidagi suratlar, shunchaki natijalar. Lekin Siobhan Haughey bu qolipni sindirmoqda.

To‘rt karra Olimpiada medali sohibi bo‘lgan Gonkong suzuvchisi nafaqat start chizig‘ida, balki podium ortida ham sahnani o‘zgartiryapti. Haute couture uylari bilan hamkorlik qiladi, jurnallar muqovasida muntazam ko‘rinadi, qizil yo‘laklarda paydo bo‘ladi. Va u bularning barchasini basseyn bilan bir xil ishtiyoq bilan olib boradi.

Basseynga chiqadigan podium

Haughey basseyn tashqarisida – moda tadbirlarida, fotosessiyalarda, gala kechalarda. Basseynga kirishi bilan esa, u yer ham o‘ziga xos podiumga aylanadi.

Uning mashg‘ulotdagi suzish kiyimlari – bu ranglar portlashi: tropik gullar, limonlar, qulupnaylar, multfilm qahramonlari, ba’zan esa g‘azab bilan o‘kirayotgan sher tasvirlari. Brend elchisi sifatida u yangi kolleksiyalardan birinchi tanlov huquqiga ega va har safar eng jasur, eng noodatiy variantlarni oladi – masalan, Disney’ning The Little Mermaid yoki The Aristocats tasvirlari tushirilgan kostyumlar.

U o‘zi aytganidek, mashg‘ulotga kirishdan oldin ham kayfiyatini ko‘taradigan, “maxsus, o‘ziga xos, quvnoq rangli, quvnoq printli” kostyumlarni qidiradi. Oddiy mashg‘ulot kuni ham shunday mayda detallar bilan yanada qiziqarli va mazmunli ko‘rinadi. U uchun bu shunchaki bezak emas – mashg‘ulot sifatiga ta’sir qiladigan ruhiy tayyorgarlik qismi.

Issiq pushti – uning imzo rangiga aylanib ulgurgan. Aynan shu rangni u raqobat sharoitiga ham olib kiradi.

Suzishda forma deyarli to‘liq standartlashtirilgan: bir xil shapka, bir xil ko‘zoynak, bir xil start kombinatsiyalari. Haughey esa shu tor doirada ham o‘zini ifoda etish yo‘lini topgan. U ko‘zoynak ramkasi, tasmalari, logotipdagi mayda chiziqlarni pushti rangga moslashtiradi. Tashqaridan qaraganda kichik detallar. Lekin start blokiga chiqayotgan sportchi uchun – kayfiyat, ishonch va nazorat hissini beradigan muhim unsurlar.

U aynan mana shu kichik o‘zgartirishlar orqali musobaqa kunida o‘zini “ko‘proq o‘zi” sifatida his qiladi. Bu esa yuqori bosim ostida ham o‘zini yo‘qotmaslikka yordam beradi.

Medal ortidagi ichki burilish

Haughey basseynda 10 yildan ortiq vaqt davomida eng yuqori darajada suzmoqda. Lekin bugun start blokiga chiqayotgan Siobhan – Rio 2016’da 18 yoshida 200 metr erkin uslub bo‘yicha yarim finalga chiqqan, hayajondan qaltirayotgan qiz emas.

Endi u – uch karra Olimpiadachi, to‘rt karra Olimpiada medali sohibi, 200 metr erkin uslub bo‘yicha 2024 yilgi jahon chempioni. Tajriba unga boshqa bir narsa ham bergan: zavqlanishni o‘rganish.

U 2016 yilgi ilk Olimpiadasida asabiylikdan to‘liq “tajriba”ni his qila olmagani haqida ochiq gapiradi. Endi esa, bu yondashuv butunlay o‘zgargan. Ikkinchi, uchinchi yoki to‘rtinchi Olimpiada bo‘ladimi – u har bir yirik startni to‘liq his qilishni, jarayondan bahra olishni o‘ziga qoida qilib qo‘ygan.

Bu faqat Olimpiada bilan cheklanmaydi. Har bir katta musobaqa, har bir saralash kuni, har bir final – zavqlanishga arziydigan sahna sifatida qabul qilinadi. So‘nggi yillarda u bir narsani aniq anglab yetdi: qilayotgan ishingdan rostdan zavq olish – natijaning o‘zi kabi muhim.

Ambitsiya o‘chmagan. Raqobat ruhi hamon o‘sha. O‘zgargan narsa – unga olib boradigan yo‘l.

Kamroq mashg‘ulot, ko‘proq sifat

To‘rtinchi Olimpiada sikliga kirar ekan, Haughey rejimini qayta ko‘rib chiqdi. Endi u ko‘proq mashg‘ulot emas, sifatli mashg‘ulot tarafdori.

U haftasiga 10 ta basseyn mashg‘ulotidan 9 taga tushirdi. Qog‘ozda bu kichik raqamdek ko‘rinadi. Amalda esa – tanaga ham, boshga ham katta yengillik. Eng qizig‘i, bu o‘zgarishlar uning natijalarini sekinlashtirmadi. Vaqtlari deyarli o‘sha darajada qoldi, kayfiyati esa ancha ko‘tarildi.

U endi har bir mashg‘ulot sessiyasini “o‘tash” emas, maksimal sifat bilan bajarishga urinadi. Bitta sessiyani olib tashlash unga tiklanish uchun qo‘shimcha imkoniyat, basseynda esa – to‘liqroq konsentratsiya berdi.

Shu bilan birga, u har doim e’tibor bergan tiklanish jarayonini yanada chuqurlashtirdi. Sovib suzish, cho‘zilish, musobaqadan keyingi massajlar – endi uning kun tartibida yanada muhim o‘ringa ega.

Orqa og‘rig‘i va ogohlantiruvchi signal

O‘tgan yili orqa qismidagi og‘riq sabab u 2025 World Aquatics Championships’idan voz kechishga majbur bo‘ldi. Bu tana berayotgan jiddiy ogohlantirish edi.

Shundan so‘ng jarohatning oldini olish – uning tayyorgarlik rejimida ustuvor mavzuga aylandi. U o‘zini “suzish olamida ancha katta” deb ataydi va tiklanish tezligi endi yoshlikdagidek emasligini tan oladi. Shu bois, endi faqat qattiq mashg‘ulot emas, sifatli uyqu, to‘g‘ri ovqatlanish, startlar orasidagi vaqtni to‘g‘ri boshqarish, kundalik parvarish – hammasi birdek muhim.

Nigoh esa aniq manzilga qadalgan: 2026 yilgi Asian Games, Nagoya. U o‘sha musobaqaga jarohatsiz, to‘liq quvvat bilan borishni istaydi.

Hozircha esa u tanlagan yo‘lidan mamnun. Sayohatlar, mashg‘ulotlar, startlar, raqobat – bu hayot tarzi unga hanuz yoqadi. U o‘z ishidan rostdan zavqlanayotganini aytadi va hozirgi holatida “boshqa narsa so‘rash qiyin”ligini qo‘shib qo‘yadi.

Basseyn tashqarisidagi hayot: chuqurlik va sahifalar

Mashg‘ulot soatlari biroz qisqargani bilan, hayotidagi “quvonch lahzalari” ko‘paydi.

Paris 2024’dan so‘ng u suv ostiga ham boshqa ko‘z bilan qaradi – scuba diving sinab ko‘rdi. Suv ostidagi sukunat, yuqoridagi basseyn shovqinidan butunlay boshqa olam. U yana bir sevimli mashg‘ulot topdi: fotografiya. Gonkongdagi jamoadoshlarini turli musobaqalarda suratga olib yuribdi – bu ham o‘ziga xos ijodiy chiqish yo‘li.

U ko‘p yillardan beri kitobxon. Endi esa o‘qish ro‘yxatiga yangi nomlar qo‘shilmoqda. Yozgi ta’til uchun kitob izlayotganlarga u yaqinda o‘qigan ikki asarni tavsiya qiladi: Shion Miura qalamiga mansub Run with the Wind va Takuya Asakura yozgan The Vanishing Cherry Blossom Bookshop.

Birinchi kitob – afsonaviy marafon estafetida qatnashishga qaror qilgan 10 nafar talabani hikoya qiladi. Ikkinchisi esa – kitobsevarlar va o‘qishning davolovchi kuchi haqidagi mehrli asar. Ikkalasi ham bevosita suzish haqida emas, lekin Haughey hayoti bilan bir nuqtada kesishib ketadi: jamoa, intizom, ichki kuch, sahifa ortidagi sokin dunyo.

Uning o‘zi haqida bir kun kelib kitob yozilsa, u faqat suzish bilan cheklanib qolishini istamaydi. Sarlavha ham shunga mos bo‘lishini xohlaydi – basseyn chegarasidan kengroq, hayotining boshqa qirralarini ham o‘z ichiga oladigan.

Bir narsani esa allaqachon biladi: agar o‘sha kitob paydo bo‘lsa, muqovasida albatta pushti rangli detallar bo‘ladi.

Bugun u basseynda rekordlar o‘rnatmoqda, podiumda medallar olmoqda, sahnadan tashqarida esa o‘z uslubini yaratmoqda. Savol endi shunday: keyingi Olimpiada siklida Siobhan Haughey suvni yana qanchalik chuqur chizib o‘tadi – va bu safar uning yo‘lida yana qanday pushti izlar qoladi?