Yaponiya jahon chempionati pley-offiga bir qadam qoldi
Yaponiya zarbalar ostida, lekin yiqilmadi. Endi esa jahon chempionati pley-offiga bir qadam qoldi.
Yo‘qotishlar fonida topilgan jamoa
Hajime Moriyasu bu turnirga ideal sharoitda kelmadi. Shtab rejalarining markazida turgan bir necha futbolchi safdan chiqqan, tarkib yirtilgan matodek ko‘rinar edi.
Takefusa Kubo Niderlandiyaga qarshi o‘yinda tizzasidan jarohat oldi va endi deyarli aniq ravishda Shvetsiyaga qarshi hal qiluvchi bahsni o‘tkazib yuboradi. Sobiq sardor Wataru Endo, qanotdagi tezlik ramzi Kaoru Mitoma va o‘yin ritmini belgilovchi Takumi Minamino esa umuman turnirga yetib kelmadi — jarohatlar ularni chetga uloqtirdi.
Shunday fonda to‘rt ochko. Ikki o‘yinda mag‘lubiyatsiz seriya. Va guruhdan chiqish yoqasida turgan terma jamoa.
Tunisga zarba, Niderlandiyaga javob
Yaponiya dastlab Niderlandiyaga qarshi ikki bor ortda qolib, ikki bor javob qaytardi. 2:2 hisobidagi durang — xarakter ko‘rsatkichiga aylangan o‘yin. Jamoa tarkibi o‘zgargan, lekin ruh sinmadi.
Keyin esa Tunisga qarshi portlash. 4:0. Raqibga nafas olishga ham imkon bermagan, ishonchli va toza g‘alaba. Aynan shu natija yaponlarni Shvetsiyaga qarshi bahs arafasida qulay holatga olib keldi.
To‘rt ochko bilan ular hatto mag‘lubiyatga uchragan taqdirda ham 1/16 finalga chiqish ehtimoli yuqori bo‘lgan jamoaga aylandi. Lekin Moriyasu uchun bu yetarli emas.
Moriyasu falsafasi: kim kim bilan bo‘lsa ham o‘ynay olishi kerak
Murabbiy matbuot anjumanida bir fikrni qayta-qayta urg‘uladi: bu jamoaning kuchi — moslashuvchanlik va birlikda.
“Har kim har kim bilan birga o‘ynay olishi kerak — biz aynan shunday tayyorgarlikni xohlagan edik”, — dedi Moriyasu. U bu gap oson eshitilishini, amalda esa juda murakkabligini ochiq aytdi. Tarkib almashganida, avtomatik ravishda o‘yin sifati saqlanib qolmaydi. Bunga kunlik mehnat, murabbiylar shtabi va futbolchilarning o‘z ustida ishlashi olib keladi.
Murabbiy aynan shuning uchun ham jamoaga minnatdor: oxirgi ikki o‘yinda Yaponiya nafaqat taktik jihatdan to‘g‘ri harakat qildi, balki maydonda o‘zaro tushunish, tayyorgarlik darajasi ham sezilarli oshganini ko‘rsatdi.
Maqsad aniq: faqat birinchi o‘rin
Hisob-kitoblar yaponlarga imkon beradi: Shvetsiyaga yutqazishsa ham, raqiblar natijalariga qarab, baribir 1/16 finalga chiqishlari mumkin. Lekin Moriyasu raqamlar bilan yashamaydi.
“Bizning boshimizda faqat g‘alaba bor”, — deydi u. Guruhda birinchi o‘rinni olish — maqsad. Ko‘proq gol urish istagi ham bor, lekin murabbiy muvozanatni buzishdan ogohlantiradi: hujumga ko‘r-ko‘rona tashlanish, himoyani zaiflashtirish — ortiqcha tavakkal.
Shuning uchun qaror ertaga, o‘yin kuni, raqib va o‘z jamoasining holatidan kelib chiqib qabul qilinadi. Muhimi — ertalabdan boshlab o‘z o‘yini haqida o‘ylash, raqibga emas, avvalo o‘ziga talab qo‘yish.
Shvetsiya sinovi: Isak va Gyokeresga qarshi
Shvetsiyaning o‘zi bu turnirni notekis boshladi. Tunis ustidan 5:1 hisobidagi yirik g‘alaba, so‘ng Niderlandiyadan xuddi shunday 1:5 hisobidagi og‘ir mag‘lubiyat. Bu jamoa qaysi qiyofada maydonga tushadi — savolcha. Lekin bir narsa aniq: old chiziqda xavf yetarli.
Alexander Isak va Viktor Gyokeres — Moriyasu ularni “jahon darajasidagi, ajoyib hujumchilar” deb atadi. U yapon futbolchilarini bu to‘qnashuvdan qo‘rqmaslikka, aksincha, zavq olishga chaqirdi. Chunki bunday darajadagi raqiblarga qarshi har bir duel — o‘sish, keyingi bosqichlarga tayyorgarlik uchun noyob imkoniyat.
Yaponiya endi tanlov oldida emas. Ular allaqachon o‘z yo‘lini tanlab bo‘ldi: yo‘qotishlarga qaramay, tizimni buzmasdan, o‘z o‘yinidan voz kechmasdan oldinga yurish. Endi savol bitta — bu yo‘l ularni guruhda cho‘qqiga olib chiqadimi yoki yo‘q?
