Zandvoortdagi sprint: G‘oliblar va mag‘lublar
Zandvoortdagi tarixiy — va ayni paytda so‘nggi — sprint poygasi Formula 1 uchun bayram bo‘lishi kerak edi. Ammo qisqa masofali shou deyarli hech qanday dramatursiz, sust sahna ko‘rinishida o‘tdi. Natijada esa yakuniy natijadan ko‘ra, formatning o‘zi ko‘proq savol ostida qoldi.
Quyida g‘oliblar va mag‘lublar.
Mag‘lub: F1
2027-yilda sprintlar soni ko‘payadi. Zandvoort esa bu qarorni faqat bitta poyga asosida hukm qilish uchun yetarli emas, lekin bu hafta oxiri aniq ogohlantirish bo‘ldi: sprint formatini qaysi yo‘llarga berish nihoyatda ehtiyotkorlik bilan tanlanishi kerak.
Bu “poyga”da ko‘rgan harakatdan ko‘ra superkar paradlarida ko‘proq dinamika uchraydi. Oldingi qismda yagona haqiqiy kurash — Charles Leclercning Lando Norris ichki chizig‘idan dadil sho‘ng‘ib o‘tishi bo‘ldi. Qolgan o‘tishlar startdagi chalkashliklarga bog‘liq edi: Kimi Antonelli Oscar Piastrini ortda qoldirdi, Franco Colapinto esa Yuki Tsunodani 12-o‘rin uchun “tutib” ketdi.
Pastroqda ham tartib asosan texnik muammolar hisobiga o‘zgardi: Nico Hulkenbergning “Audi”si nafaqaga chiqdi, Sergio Pereznning “Cadillac”i qiynalib bordi va raqiblarga yo‘l ochib berdi.
Tomoshabinlar uchun bu sprint azob bo‘ldi. Zandvoort taqvimdan ketar ekan, bu yo‘lga munosib xayrlashuv poygasi kerak. Sprint esa aksincha taassurot qoldirdi: agar faqat shu bo‘yicha hukm qilinsa, bu trassa ketayotgani uchun quvonish mumkin bo‘lardi. Bu esa bu joyning tarixiga nisbatan adolatsiz va achinarli.
G‘olib: Charles Leclerc (2-o‘rin)
Zandvoort sprintida maydonga yumshoq shinalar bilan chiqish — va eng muhimi, ulardan faol foydalanib, raqibni quvib o‘tishga jur’at topish. Charles Leclerc aynan shuni qildi. Aynan u poygani tomoshabinlar uchun qisman bo‘lsa-da jonlantirgan pilot bo‘ldi.
Poyganing ikkinchi qismida Norris ustidan amalga oshirilgan hujum kuchli va aniq bo‘ldi. Leclercning o‘zi bu manevrni raqibning to‘g‘ri chiziqda energiya sarfi pastroq bo‘lgani bilan izohladi. Zaxira quvvatni boshqarishdagi bu farq butun hafta oxirida ham hal qiluvchi omilga aylanishi mumkin.
Nazariy jihatdan yumshoq shinalar startda ustunlik, yakunda esa kuchli degradatsiya olib kelishi kerak edi. Leclercda esa aksincha bo‘ldi: u yomon start qilib, dastlabki bosqichda tezligini yo‘qotdi, lekin o‘rtacha shina bilan yurganlarning bir qismidan ko‘ra uzoqroq barqaror tempni ushlab turdi. U va jamoa o‘zini yumshoq shinalar bo‘yicha qilgan “uy vazifasi” bilan oqladi.
Ferrari va Leclercning bu yondashuvi asosiy poyga uchun ham qiziqarli signal: agar ular yumshoq shinalarni shunday asrashni davom ettira olsa, strategiyada qo‘l keladigan kutilmagan qurolga ega bo‘lishi mumkin.
Mag‘lub: McLaren (3- va 5-o‘rin)
Natija qog‘ozda yomon emasdek ko‘rinadi: poyga 3- va 5-o‘rin bilan yakunlandi. Ammo trassadagi manzara butunlay boshqacha edi. McLaren uchun bu sprint ogohlantiruvchi zarba bo‘ldi.
Lando Norrisning orqa shinalari poyganing uchdan bir qismidayoq “jar yonidan qulagandek” holda ishlashdan to‘xtadi. Temp keskin tushdi. Oscar Piastri esa beshinchi o‘rinda deyarli ko‘rinmay qoldi — u haqda efirda ham deyarli so‘z bo‘lmadi. Jamoa tezligi yetarli emasdi, xolos.
Ikkala pilot ham poyganing ikki muhim o‘tishiga qurbon bo‘ldi. Sprintda deyarli hech narsa bo‘lmagani inobatga olinsa, bu juda ko‘p narsani anglatadi.
Agar McLaren o‘rtacha shinalarda bunday tez “yiqilishni” tahlil qilmasa, yakshanba yanada og‘ir kechishi mumkin. Sprint ularga og‘riqli, lekin foydali dars bo‘lishi shart.
G‘olib: George Russell (1-o‘rin)
George Russell yozgi tanaffusdan butunlay yangilangan kayfiyatda qaytdi. U nimani o‘zgartirgan bo‘lsa, samarasini Zandvoortda aniq ko‘rsatdi.
Sprintda u avvaliga pol pozitsiyasini qo‘lga kiritdi, so‘ngra xatosiz g‘alaba qozondi. Bu — yil davomida besh sprintdan uchinchisi bo‘lib, u yerda Russell “dubl”ni rasmiylashtirdi. Malakada ham, poygada ham W17 bilan mutlaq uyg‘unlikda harakat qildi: toza doira, keyin esa aqlli shina boshqaruvi.
Chempionlik poygasida Kimi Antonelli bilan farq hanuz katta — 56 ochko. Omad ham kerak bo‘ladi. Lekin Russell birinchi yarim mavsumdagi notekis formadan so‘ng bu kurashdan ancha uzoqlashib ketgan degan fikrlarni rad etdi. U hali bu chempionlikni qo‘yib bergani yo‘q.
Mag‘lub: Liam Lawson (11-o‘rin)
Natija jadvalga qaralsa, Liam Lawson mag‘lublar safida. Ammo uning shaxsiy ishlashi bundan ham yomon emasdi — shunchaki imkoniyat bo‘lmadi.
Startdayoq Arvid Lindblad uning hujumini qaytarib, pozitsiyasini saqlab qoldi. Shu ondan keyin Lawson deyarli butun sprintni tirbandlikda o‘tkazdi, odatdagi jamoa safdoshi ortidan o‘tish uchun real imkon topa olmadi. Zandvoortda o‘tishlar kam bo‘lgan bir kunda bu juda qimmatga tushdi.
Asl muammo esa juma kuni bosqichida boshlangan edi: Lawson SQ3 bosqichiga chiqa olmadi. Natijada start pozitsiyasi uni o‘nlikka kirish imkonidan mahrum qildi. Endi asosiy malakada birinchi o‘nlikka kirish — yakshanba kuni tirbandlikda qolib ketmaslik uchun majburiy maqsad.
Uning hafta oxiri hozircha “juda hurmatga loyiq” darajada. Lekin bu o‘rinbosar sifatida haqiqiy “portlash” yasash uchun yetmaydi. Buning uchun yanada ko‘proq risk va natija kerak.
G‘olib: Pierre Gasly (8-o‘rin)
Pierre Gasly va yangilangan Alpine uchun bu sprintning asosi malakada qo‘yilgan edi. U yerda u o‘rta pelotonni boshqardi va poygada ham shu pozitsiyani ushlab qoldi.
Zandvoortdagi o‘tishlar taqchilligini hisobga olsak, bu natijani ortiqcha bo‘rttirish shart emas. Lekin fakt shuki: dastlabki bosimga qaramay, Gasly yakunda Gabriel Bortoletoni deyarli ikki soniyaga ortda qoldirdi. Bu esa nafaqat tezlik, balki boshqaruv va ritmda ham ustunlik borligini ko‘rsatdi.
Racing Bulls yangilanishlari fonida Alpine o‘zini uzoq vaqt “bo‘shliq”da his qilayotgandi. Endi esa kamida yo‘nalish bor: jamoa yana o‘rta peloton markaziga qaytish yo‘lini topayotgandek.
Mag‘lub: Nico Hulkenberg (NC)
Nico Hulkenberg uchun sprint deyarli boshlanmasdan tugadi. Atigi yetti aylana — va texnik muammo.
Uning so‘zlariga ko‘ra, “quvvat bilan bog‘liq muammo” poyganing ilk daqiqalaridanoq paydo bo‘lgan. Natijada u na ritm topa oldi, na ma’lumot to‘pladi. Sprint formatida har bir aylana muhim bo‘lgan sharoitda bu eng katta yo‘qotishlardan biri.
Zandvoortdagi bu qisqa va og‘riqli tajriba unga nafaqat ochkolar, balki asosiy poyga uchun tayyorgarlik imkoniyatidan ham mahrum qildi. Endi u yakshanbaga deyarli “ko‘r holda” chiqadi — va bu kalendarni tark etayotgan trassada eng xavfli ssenariylardan biri.
