Zian Flemming: Portman Roadda Arsenalga Qarshi Yana Bir Sinov
Selhurst Parkdagi o‘sha zarba hali ham quloqlarda jaranglayapti. 90-daqiqada kiritilgan gol, sovrin emas, lekin yangi kelgan hujumchi uchun ramzdek bo‘ldi. Zian Flemming uchun bu nafaqat Ipswich Town safidagi ilk gol, balki Premer-ligadagi yangi bobning balanddan boshlanishi edi.
Crystal Palace ustidan olingan uch ochko – bu hisobdagina yoziladigan satr emas. Safarda, so‘nggi daqiqada, yangi klub uchun. Bunday pallalar futbolchining ichida uzoq vaqt yashaydi. Flemming ham o‘sha lahzani hali hazm qilib ulgurmaganini tan oladi: bu darajadagi o‘yinlarda g‘alaba hech qachon kafolat emas.
U Burnley tarkibidan kelgan. U yerda u allaqachon o‘zini isbotlagan, Premer-ligada ko‘p gol urgan futbolchi sifatida tan olingan. Lekin yangi kiyimxonaga qadam qo‘ygan zahoti eski unvonlar qog‘ozda qoladi. Yangi murabbiy, yangi tizim, yangi muxlislar. Hammasini boshqatdan isbotlash kerak bo‘lgan olam.
Shu bois Selhurst Parkdagi o‘sha zarba uning o‘zi uchun alohida ahamiyatga ega. Ipswich Town safida “hisobni ochish” – nafaqat statistik satr, balki ichki bosimni yengil qiladigan, shubhalarni chetga suradigan gol. Hujumchi uchun bu juda yaxshi kirish so‘zi.
Endi esa sahna yanada kattaroq. Portman Roadda Carabao Cup uchinchi bosqichi, mehmon – amaldagi Premer-liga chempioni Arsenal. Chiroqlar yonadi, tribunalarda shovqin ko‘tariladi, telekameralar har harakatni ushlashga tayyor. Flemming bu kechani tasavvur qilarkan, ohangida qo‘rquv emas, zavq seziladi.
“Bu juda zo‘r eshitiladi, shunday emasmi?” – deydi u, Arsenal bilan to‘qnashuv haqida gapirar ekan. Ipswich o‘zini favorit sifatida ko‘rmaydi, lekin yonib turibdi. “Biz o‘z imkoniyatimizga ishonamiz. Nega bo‘lmasin?” – degan ohangda u klub kayfiyatini bir jumlaga jamlaydi.
Bu gaplarda beparvolik yo‘q, aksincha, ochiqcha chaqiriq bor. Ipswich Town Premer-liga chempionini qabul qiladi, lekin bu faqat katta klubga joy bo‘shatib beriladigan marosim emas. Portman Road bu kechada sahna, mezbonlar esa aktyor emas, raqib bo‘ladi.
Flemming uchun bu yana bir sinov. Yangi klub, yangi muxlislar ko‘z o‘ngida, “eng katta sahna”ga chiqish imkoniyati. U aynan shuni istaydi: eng kuchlilarga qarshi o‘ynash, o‘zini eng baland darajada ko‘rsatish. “Bu paytda duch kelish mumkin bo‘lgan eng katta jamoa,” deya ta’riflaydi u Arsenalni. Gapda ham hurmat, ham chaqiriq bor.
Portman Road chiroqlari ostida atmosfera boshqacha bo‘ladi. U shuni kutyapti: to‘lib-toshgan tribunalarda hayajon, har pressingda, har zarbada ko‘tariladigan shovqin. “Uyda, chiroqlar ostida, barcha muxlislar hayajonda bo‘lishini kutyapman, biz futbolchilar esa maydonda bor kuchimizni beramiz,” deydi Flemming.
Uning so‘zlari klub ruhini aniq ifodalaydi. Ipswich Town bu turnirni faqat rotatsiya yoki tajriba maydoni sifatida ko‘rayotgani yo‘q. Ular bu kechani imkoniyat deb biladi: o‘zini chempionga qarshi sinash, Portman Roadni yana bir bor futbol xaritasining markaziga chiqarish.
Selhurst Parkdagi o‘sha kech gol Flemmingni Ipswich muxlislariga tezda tanitdi. Endi esa navbat Portman Roadda – chiroqlar ostida, chempionga qarshi, yana bir zarba bilan bu munosabatni yanada mustahkamlashga. Savol bitta: u o‘sha yakshanba kechasidagi kabi yana bir hal qiluvchi lahza yozib qo‘yadimi?
