Alderweireld Kompanyni FIFA prezidenti sifatida ko‘radi
Toby Alderweireld futbol siyosati maydoniga kuchli pas tashladi. Sobiq Belgiya himoyachisi kelajakda FIFA prezidentligiga eng munosib nomzod sifatida Vincent Kompanyni ko‘rsatdi – va buni shunchaki do‘stona maqtov sifatida emas, balki futbolning o‘zidan chiqqan rahbar zarurligi haqidagi qat’iy pozitsiya bilan aytdi.
“Mening prezidentim – Kompany”
Alderweireld va Kompany Belgiya terma jamoasi himoya chizig‘ida yonma-yon 47 bor maydonga tushgan. Ular birga o‘sha “oltin avlod”ning tayanch ustunlaridan bo‘lishdi. Endi esa Alderweireld sobiq jamoadoshini butun o‘yin taqdirini boshqarishi mumkin bo‘lgan darajadagi shaxs sifatida tasvirlayapti.
“Keyingi FIFA prezidenti kim bo‘lishini xohlayman? Vincent Kompany,” – deydi u Hajper bilan suhbatda. – “U har doim futbolni o‘zgartirish missiyasi haqida gapirardi. Ehtimol, bu – futbolni himoya qilish missiyasidir. U har doim mening prezidentim bo‘lardi.”
Kompany hozirda Germaniyaning yirik klubi Bayernni boshqarib, ketma-ket ikki marta Bundesliga chempionligini qo‘lga kiritdi. 40 yoshli mutaxassis o‘yinchi sifatida ham Angliya va Belgiya klublarida sovrinlarni seriyali yutgan, sardorlik, g‘alaba mentaliteti va intellektual o‘yini bilan tanilgan edi. Alderweireldning fikricha, aynan mana shu tajriba – maydonda ham, uning atrofida ham – global futbol boshqaruvi uchun yetakchi sifatlaridir.
Futbolni futbolchilar boshqarishi kerakmi?
Alderweireldning chiqishi tasodifiy emas. U FIFA prezidenti Gianni Infantino atrofidagi tanqidlar fonida yangradi. Infantino – UEFA tizimidan chiqqan, lekin hech qachon professional futbol o‘ynamagan administrator. Aynan mana shu tafovut Alderweireldni bezovta qilmoqda.
“FIFA prezidentining o‘yinni o‘ynagan, uni ichidan biladigan odam bo‘lishi juda muhim,” – deydi u. – “Biz hammamiz avval muxlis bo‘lganmiz. Keyin futbolchi bo‘ldik. Ikkala tomonini ham bilamiz.”
U bolalik xotiralarini eslaydi: safar o‘yinlariga avtobuslarda yurish, tribunada turib sevimli jamoasini qo‘llab-quvvatlash, keyin esa o‘sha maydonga futbolchi sifatida tushish. Uningcha, bu yo‘lni bosib o‘tgan inson futbolning iqtisodiy tomoni bilan cheklanib qolmaydi.
“Biz shunchaki Premier League yoki Champions League orqali ko‘p pul topgan odamlar emasmiz. Biz ham futbol muxlislarimiz. O‘yinni o‘ynaganmiz. Futbolchi bo‘lish qanday, muxlis bo‘lish qanday – buni bilamiz,” – deya ta’kidlaydi u.
An’analar va shou o‘rtasidagi chiziq
Alderweireld uchun gap faqat shaxsda emas, butun yo‘nalishda. Uning fikricha, futbol boshqaruvida “futbol odamlari” yetishmayapti, natijada sport tobora ko‘ngilochar biznesga o‘xshab bormoqda.
U ayniqsa Jahon chempionatlari atrofidagi g‘oyalar, tomoshalar va tijoriy qarorlar haqida gapirar ekan, aniq misol keltiradi: “World Cup. Tanaffusda 20 daqiqalik shou? Ana shunday paytda futbolni biladigan odam kerak bo‘ladi, u ‘yo‘q’ deya olishi uchun.”
Alderweireld nazarida futbolning eng go‘zal tomoni – uning an’analari. Tribunadagi atmosfera, oddiy tanaffus, o‘yin ritmi, muxlisning odatiy marosimlari. U yangilikka qarshi emas, lekin muvozanat buzilayotganini sezmoqda.
“Yangi narsalarning ham o‘rni bor, lekin an’analarni ham himoya qilishimiz kerak. Shuning uchun ham o‘yin atrofida yurgan, futbolni ichidan biladigan futbolchilar, futbol odamlari kerak – biznesmenlarni nazorat qilish uchun,” – deydi u.
Kompany – kelajakdagi islohotchi?
Kompanyning o‘zi hozircha FIFA haqida og‘zini ochgani yo‘q. U Bayern bilan ishlashga, murabbiylik karyerasini qurishga e’tibor qaratgan. Lekin Alderweireld aytganidek, u futbolni o‘zgartirish, unga ta’sir qilish istagini o‘yinchi paytidayoq yashirmagan.
Bu istak, bugungi futbol muhitida, yomon ko‘rinmaydi. Kalendar tiqilinch, turnirlar ko‘paymoqda, formatlar o‘zgarib boryapti, muxlislar esa tobora ko‘proq “eshitilmayotgandek” his qilmoqda. Shunday pallada maydonni ichidan his qiladigan, o‘yinchining ham, muxlisning ham ko‘zlari bilan qaray oladigan rahbar g‘oyasi tobora jozibaliroq eshitiladi.
Alderweireld Kompanyga o‘z ovozini allaqachon bergan. Endi savol shuki: bir kun kelib, global futbol ham shu yo‘nalishda ovoz berishga jur’at etadimi?
