Arthur Fery: Uimbldon chorak finaliga yo‘l
Britaniyalik Arthur Fery uchun bu hafta oddiy turnir haftasi emas. Bu – bolaligidan beri ko‘z oldida turgan orzuning, uy mahallasidagi kortlardan Uimbldon chorak finaligacha bo‘lgan uzun yo‘lning yakka sahnasi.
Endi 23 yoshli Fery chorshanba kuni o‘zining ilk chorak finalida Italiya vakili Flavio Cobolli bilan to‘qnash keladi. Raqib tanish: yil boshida Avstraliya ochiq chempionatining birinchi bosqichida aynan shu Cobollini mag‘lub etgan.
Uimbldon mahallasidan Uimbldon sahnasiga
Fery bolaligida aynan shu hududda – Uimbldonda yashagan. Endi esa o‘sha ko‘chalardan bir necha yuz metr narida, dunyoning eng nufuzli kortlaridan birida yirik sahnaga chiqmoqda. Uning sobiq murabbiyi, Westside Tennis Club vakili Tinus Nortje buni qisqa va lo‘nda ifodaladi: “To‘liq aylana yopildi”.
Mahalliy klub tarbiyalanuvchisi, o‘sha mintaqada ulg‘aygan yigit uchun Uimbldon chorak finaliga chiqish – statistik natijadan ko‘ra ko‘proq ma’no anglatadi. Bu – o‘sha kichik kortlarda boshlangan hikoyaning katta sahnada davom etishi.
Dunyo reytingida 114-o‘rinda turgan Fery bu yerga to‘g‘ridan-to‘g‘ri yo‘llanma bilan emas, “wild card” orqali kirdi. Lekin u bu ishonchni qanday oqlashni juda tez ko‘rsatdi: dushanba kuni 1/8 finalda tajribali bolgariyalik Grigor Dimitrovni besh setlik jangda yengib, tarixga kirib qo‘ydi. U haqiqatan ham Uimbldon chorak finaliga chiqqan ilk britaniyalik “wild card” sifatida tilga olinmoqda.
Bolalikdagi xotirjam qat’iyat
Nortje Arthurni ilk marta ko‘rgan paytini eslab, uning eng katta qurolini bir jumlaga jamlaydi: xotirjam qat’iyat.
U bolaligidan raqibdan qo‘rqmaydigan, lekin shoshilmaydigan, o‘zini yo‘qotmaydigan o‘yinchi bo‘lgan. Murabbiy ta’rifiga ko‘ra, Arthur har doim sinovga tayyor, mehnatkash, intizomli, kortda yoningda turishi yoqimli bo‘lgan yigit edi. Hozir esa o‘sha fazilatlar Uimbldonning so‘nggi bosqichlarida sinovdan o‘tmoqda.
Nortje, shuningdek, Feryning AQShdagi Stanford universitetida kollej tennisida to‘plagan tajribasi unga juda katta turtki bo‘lganini ta’kidlaydi. Kollejdagi yillar unga nafaqat texnik, balki ruhiy pishiqlik ham bergan. Endi esa aynan shu pishiqlik chorak finalda hal qiluvchi omilga aylanishi mumkin.
Royal Box, Roger Federer va “qo‘rqmas” Arthur
Markaziy kortdagi oxirgi jangni Uimbldonning eng nufuzli nuqtalaridan biri – Royal Boxdan kuzatgan yana bir tanish yuz bor edi. Arthurni to‘rt yoshidan 12 yoshigacha tarbiyalagan Alison Taylor sobiq shogirdini eng yaqin masofadan tomosha qildi.
Uchrashuv davomida tribunada yana bir afsona paydo bo‘ldi – sobiq birinchi raqam, Roger Federer. Taylorning aytishicha, Federer o‘yinni kuzatib, Feryni g‘alaba bilan tabriklagan. Bu yosh britaniyalik uchun nafaqat yirik g‘alaba, balki butun avlodini ilhomlantiradigan lahza.
Taylor o‘yinni “haqiqiy attraksion, haqiqiy “rollercoaster”” deb atadi. Uning nazarida Arthur o‘sha eski Arthurligicha qolgan – qo‘rqmas, vaziyat qanchalik keskinlashmasin, ichida ortga chekinish degan fikr yo‘q.
Sezilar-sezilmas, lekin to‘xtamas yo‘l
Feryning yo‘li hech qachon portlash bilan boshlangan yulduzlik hikoyasi bo‘lmagan. Taylor uni “sekin, barqaror o‘sish” bilan oldinga siljigan o‘yinchi sifatida eslaydi. Yoshligida unga ko‘proq shaxsiy mashg‘ulotlar kerak, degan fikrlar bo‘lgan, ammo u tanlagan yo‘l – tizimli, bosqichma-bosqich rivojlanish – oxir-oqibat o‘z samarasini bermoqda.
U ko‘p jarohatlar bilan kurashgan, ko‘p marta to‘xtab, qayta boshlashga majbur bo‘lgan. Shunga qaramay, u har safar kortga qaytib, o‘sha mehnatni yana davom ettirdi. Taylor o‘z hissasini kamtarona baholaydi: u o‘yin sevgisini berganini, lekin haqiqiy og‘ir ishni Arthurning o‘zi bajarganini aytadi. Bugun esa aynan o‘sha mehnat Uimbldon sahnasida yorqin ko‘rinmoqda.
Mahalla kortlaridan kelayotgan ilhom
Westside Tennis Clubdagi bugungi yoshlar uchun Arthur endi televizordagi qahramon emas, o‘z kortlarida o‘sgan, eshikdan kirib kelishi mumkin bo‘lgan odam. Klub a’zolaridan biri shunday deydi: u shu kortlarda o‘ynaganini bilishning o‘ziyoq hayratli. Butun jamoa uni taniydi, butun mahalla uning muvaffaqiyatidan faxrlanadi.
Bu bolalar endi professional tennisni faqat uzoq orzu sifatida emas, balki aniq yo‘l sifatida ko‘ra boshlashdi. Chunki chorak finalga chiqqan yigit bir paytlar ular yugurib yurgan aynan shu maydonlarda to‘p urgan.
Endi esa navbat Cobolliga. Savol bitta: Uimbldon mahallasining o‘g‘loni bu ertakni yana qancha davom ettira oladi?
