sport pulse

Bicesterlik fizioterapevtning Glazgodagi muvaffaqiyati

Commonwealth Games doirasida Team England tarkibida ishlagan fizioterapevt Laura Scarlett-McAllister o‘z tajribasini bitta jumlada jamladi: “Bu ajoyib tajriba edi”. Glazgoda o‘tkazilgan musobaqa uning uchun nafaqat sport bayrami, balki kech boshlangan, lekin qat’iyat bilan qurilgan karyerasining cho‘qqisi bo‘ldi.

55 yoshli mutaxassis Bicesterda yashaydi va o‘yinlar davomida Team England nogironlar aravachasidagi basketbol jamoalari bilan ishladi. Turnir 2 avgust kuni yakunlandi, erkaklar jamoasi kumush medalni qo‘lga kiritdi, ayollar esa oltin bilan yakuniy chiziqdan o‘tdi. Ikki medal, ikki turli hikoya – lekin har ikkala safar ortida bir xil mehnat: tiklanish, tayyorgarlik va tana bilan kurashish.

40 yoshdan keyin boshlangan karyera

Scarlett-McAllisterning yo‘li ko‘pchilik sport shifokorlari va fizioterapevtlarinikidan ancha o‘zgacha. U yoshlikdan sport bilan shug‘ullangan, jarohatlar ham oz bo‘lmagan. Shifokor va fizioterapevt xonalarida ko‘p vaqt o‘tkazgani uni bu sohaga qiziqtirdi, lekin u darhol kasbga kirib kelmadi.

U 40 yoshlaridan keyingina butun hayotini o‘zgartirishga qaror qildi. Ajrashgach, universitetga qaytdi, o‘qidi, qayta tayyorlandi va qariyb 13 yil avval fizioterapevt sifatida malaka oldi. Uyda bolalar, tashqarida darslar, imtihonlar, amaliyotlar. U buni o‘zi tan olganidek, “qiyin yo‘l” bilan bajardi.

Shu qat’iyat keyinchalik uni eng yirik sahnalardan biriga – Glazgodagi Commonwealth Gamesga olib keldi.

Team England bilan katta sahnaga chiqish

O‘tgan yili Team England nogironlar aravachasidagi basketbol jamoalari undan yozgi o‘yinlar uchun ular bilan ishlashni so‘radi. U ko‘p o‘ylamadi. Javobi aniq edi: “Ha”.

O‘n oy o‘tib, u Glazgodagi Hydro arenada ochilish marosimida butun Team England bilan bir qatorda yurib borardi. Bu oddiy ish kunining boshlanishi emas edi. Bu uning kech boshlangan, ammo izchil karyerasiga berilgan katta sahna, katta mukofot edi.

U o‘sha lahzani qisqa, lekin aniq tasvirlaydi: safda turish, jamoa bilan birga arena ichiga kirish, tribunalardan kelayotgan shovqin. Keyin esa marosim tugashi bilan haqiqiy ish boshlanadi – musobaqa davomida sportchilarni qo‘llab-quvvatlash, ularning tanasini har bir o‘yin, har bir to‘qnashuvga tayyor saqlash.

“Ularni asrash” va jangovar ruhni ushlab turish

Scarlett-McAllisterning vazifasi aniq va sodda ko‘rinadi, lekin maydon ortida bu juda murakkab jarayon: u sportchilarni “qarab turish”, ularning “eng yaxshi jismoniy holatda bo‘lishini ta’minlash” uchun mas’ul edi. Nogironlar aravachasidagi basketbol – kontakt sport. To‘qnashuvlar, yiqilishlar, zarbalar – bularning barchasi o‘yin ritmining bir qismi.

Uning aytishicha, bu basketbolchilar juda chidamli. Ular aravachadan tez-tez yiqilib tushishadi, lekin xuddi hech narsa bo‘lmagandek yana sakrab turishadi. Bu yerda teatr yo‘q, maydonda vaqt cho‘zish yo‘q. U buni kulimsirab ta’kidlaydi: ular “futbolchilardek 10 daqiqa yerda yotib olmaydi”.

Shu qat’iyat, shu ruh bilan erkaklar jamoasi kumush medalni qo‘lga kiritdi. Ayollar esa bir qadam oldinga o‘tib, oltin medalni ko‘tarishdi. Har ikki natijada ham fizioterapevtlar shtabining hissasi ko‘zga ko‘rinmaydi, lekin seziladi: sog‘lom tana, o‘yinga tayyor bo‘lish, jarohatdan tez tiklanish – bularsiz medal bo‘lmaydi.

Medal bor, tanaffus yo‘q

Glazgodagi muvaffaqiyat Scarlett-McAllister uchun yakun emas, navbatdagi bosqich bo‘ldi. U dam olish haqida o‘ylashga ham ulgurmayapti. U o‘zi aytganidek, endi “potensial ravishda” basketbol bilan Hindistonga safar qilishi mumkin. Bu hali yakuniy qaror emas, lekin yo‘l xaritasi chizilgan.

Eng yaqin reja esa aniq: Roehamptonda bo‘lib o‘tadigan Lawn Tennis Association tadbiri. Yana boshqa sport turi, yana boshqa talablar, boshqa jarohatlar, boshqa ritm. Ish jadvali haqida gap ketganda, u qisqa javob beradi: “Juda bandman”.

Bu “bandlik” ortida esa bir ayolning hikoyasi turibdi: 40 yoshdan keyin yangi kasb tanlagan, uy, oila va o‘qishni birga ko‘targan, keyin esa Commonwealth Gamesda Team England bilan bir safda yurgan. Endi esa u keyingi turnir, keyingi sportchi, keyingi medal uchun tana va ruhni yana jangga tayyorlaydi.