Birmingemda yengil atletika: narxlar va tribunalar bo‘sh

Birmingemdagi Alexander Stadium Yevropa chempionatining ilk kunlarida kutilgan shovqindan ko‘ra ko‘proq savollarni tug‘dirdi. Start chizig‘ida qit’aning eng tezkor sprinterlari, tribunada esa ko‘zga tashlanadigan bo‘sh o‘rindiqlar.

Bu tasvirni faqat muxlislar emas, arenaning ichidagi eng yaqin odamlar ham payqadi. Keely Hodgkinson murabbiyi Jenny Meadows va BBC sharhlovchisi Steve Cram – ikkalasi ham bir xil tashvish bilan gapirmoqda: narxlar haddan tashqari baland, muxlis esa kam.

Yarim bo‘sh stadion, to‘la bo‘lgan cheklar

Dushanba oqshomi rasman 13 mingdan ortiq tomoshabin Amy Huntning 100 metrga yugurishdagi oltin medalini ko‘rish uchun kelgani aytildi. 23 ming o‘rinli stadion uchun bu yomon ko‘rsatkich emasdek tuyulishi mumkin. Ammo ko‘rgan ko‘z aldanmadi: arenaning katta qismi, ayniqsa arzonroq sektorlar, bo‘sh qolgan edi.

Buning fonida narxlar keskin ajralib turadi. Musobaqa boshida asosiy tribunaning A toifali o‘rinlari 110 funt, B toifasi 90 funt. Qiziq jihat shuki, aynan shu qimmat o‘rinlar ko‘proq to‘lgan, 60 funtlik C va 40 funtlik D toifali sektorlar esa ko‘zga tashlanarli darajada bo‘sh.

Amy Huntning oltin yugurishidan keyin uning agenti Nick Harwell qisqa, lekin aniq yozdi: “Jin ursin bunday narxlarni. Juda achinarli.”

Steve Cram ham efirda tribunalarga qarab sukut saqlamadi. U orqa to‘g‘ri chiziq bo‘ylab deyarli tomoshabin yo‘qligini ta’kidladi va bu manzarani “hafsalani pir qiladigan” deb atadi.

Stadion tashqarisida ham kayfiyat boshqacha emas. Birmingem markazida Yevropa chempionati darajasidagi musobaqa o‘tayotganini eslatib turadigan muhit deyarli sezilmaydi. Bu esa “Birmingham 2026” tashkilotchilarining oddiy sport ixlosmandlarini jalb etish bo‘yicha yetarlicha ish qilgan-qilmagani haqida savollarni kuchaytirdi.

Qimmat ovqat, qimmat yo‘l, kech tugaydigan kechalar

Muxlislarning hafsalasini pir qilayotgan narsa faqat bilet emas. Alexander Stadium ichidagi ovqat narxlari ham tom ma’noda “musobaqa” qilmoqda: barbekyu cho‘chqa go‘shtli sendvich – 18,50 funt, bratvurst hot-dog – 15 funt, oddiy suv – 3,95 funt.

Stadionga yetib borish ham arzon emas. Park-and-ride xizmati uchun 22,50 funt, biroz arzonroq park-and-walk varianti 17,50 funt turadi, lekin u yerdan stadiongacha 45 daqiqalik piyoda yurish kutadi. Oilali muxlislar uchun bu faqat moliyaviy emas, logistik to‘siq ham.

Kechki dasturlar ham hammani ham quvontirmayapti. Oxirgi startlar 21:50 dan keyin yakunlanadi. Shundan keyin eng yaqin temir yo‘l stansiyasigacha bir mil piyoda yurish yoki park-and-ride avtobusini kutish kerak. Dushanba kuni M6 avtomagistralining 10–11-chorrahalari yopilgani esa vaziyatni yanada murakkablashtirdi.

Jenny Meadows ijtimoiy tarmoqlarda muxlislardan kelayotgan shikoyatlarni ochiq tan oldi: yuqori bilet narxlari, parkovka muammolari va hatto ayrim odamlarning umuman musobaqa o‘tayotganidan bexabar ekani haqida yozdi.

Tashkilotchilar himoyada

“Tashkilotchilar jim” degan gap bu safar to‘g‘ri kelmaydi. “Birmingham 2026” vakili narx siyosatini qat’iy himoya qildi. Ularning ta’kidlashicha, barcha biletlardan 50 foizi 30 funt va undan past narxda, kattalar uchun minimal narx 10 funtdan boshlanadi.

Rasmiylar sotuvlardan mamnun: ular ma’lumotiga ko‘ra, chorshanba, jumadan yakshanbagacha bo‘lgan kechki sessiyalar sotilib ketish arafasida, yana bir necha dastur deyarli sig‘im chegarasiga yaqinlashgan. Ular hatto “Mondo” nomli bolalar uchun 6,31 funtlik maxsus chiptani misol qilib keltirmoqda – bu narx Armand “Mondo” Duplantisning jahon rekordiga ishora sifatida tanlangan. Shuningdek, to‘rt kishilik oila uchun minimal 30 funtlik paket borligi aytilmoqda.

Lekin stadiondagi bo‘sh o‘rindiqlar rasmiy raqamlar bilan bahsga kirishayotgandek. Yengil atletika sharhlovchisi Sonja McLaughlan ham ijtimoiy tarmoqlarda o‘z hayratini yashirmadi. Oxirgi uch kun uchun maksimal narx 150 funtgacha ko‘tarilishini ko‘rib, u bunday tariflarni “haqiqatan ham hayratlanarli” deb atadi va bu manzara sportchilarga nisbatan adolatli emasligini yozdi. Uning fikricha, futbolsiz, bepul efirga uzatilayotgan bunday noyob oynada sport yanada jonli, tribunalari esa to‘laroq bo‘lishi kerak edi.

Uning postidan so‘ng muxlislar savolni ochiq qo‘ydi: nega bo‘sh o‘rindiqlarni yengil atletika klublari va boshqa sport to‘garaklaridagi bolalarga bepul tarqatmaslik kerak? Yana bir muxlis bu narxlarni “sport tadbirida ko‘rgan eng yomon tariflar” deb atadi va hatto Cheltenham bilan solishtirdi.

2029 oldidan og‘riqli signal

Bularning barchasi fonida yana bir muhim fon bor: London 2029-yilgi World Athletics Championships mezbonligi uchun peshma-pesh yuribdi va juma kuni yakuniy taqdimotini qiladi. Yevropa chempionati esa mamlakatning yirik yengil atletika bayramini qanday tashkil qila olishiga jonli vitrina bo‘lishi kerak edi.

Hozircha esa vitrina chiroqlarida dog‘lar bor. Yuqori darajadagi sport, yuqori narxlar va past qatnashuv. Savol ochiq qolmoqda: bu og‘riqli saboq vaqtida o‘zlashtiriladimi yoki Birmingem tribunalaridagi bo‘sh o‘rindiqlar Britaniya yengil atletikasining yaqin yillarga oid eng katta ogohlantiruvchi belgilaridan biriga aylanadimi?