Cristiano Ronaldo: Oxirgi Jahon chempionati va kelajak haqida

Cristiano Ronaldo matbuot zaliga odatdagidek qadam qo‘ymadi – u yerga hukmni e’lon qilish uchun kirdi. O‘zining xalqaro faoliyati yakuniga oid savollardan qochmadi, aksincha, ularni to‘g‘ridan-to‘g‘ri qarshi oldi. Portugaliya sardori bitta fikrni juda aniq qilib qo‘ydi: qachon to‘xtashini faqat o‘zi hal qiladi.

Roberto Martínez qo‘l ostida asosiy tarkibdan tushishi, o‘yin o‘rtasida almashtirilishi, yoki umuman zaxirada qolishi haqidagi savol tug‘ilganda, Ronaldo ohangini keskinlashtirdi. Uning javobi qisqa, lekin og‘ir edi.

U eslatdi: terma jamoadagi yo‘li 18 yoshida boshlangan, va o‘shandan beri bir narsa o‘zgarmagan – u har safar maydonga chiqqanda ham, zaxirada o‘tirganda ham, Portugaliya uchun borini beradi. U o‘z rolini faqat daqiqalar bilan o‘lchamaydi. Jamoa ichidagi ta’siri, kiyinish xonasidagi ovozi, bosim ostidagi tajribasi – bularning barchasini o‘zining “muhim roli” sifatida ko‘radi.

Ronaldo uchun eng ko‘p takrorlanadigan savol – qachon ketishi. Uning javobi esa qat’iy: u tugatadi, boshqalar xohlagani uchun emas, o‘zi xohlagan paytida. Shu mavzuni yana va yana ko‘tarishni esa u “vaqtni behuda sarflash” deb atadi. Uning nazarida, bu turnirda asosiy masala shaxsiy kelajak emas, jamoaning o‘yini va keyingi bosqichga bo‘lgan ishonch.

Oxirgi Jahon chempionati: tan olingan haqiqat

Biroq bir narsani u ham yashirmadi. Bu – Jahon chempionatiga qaytmasligi. Al-Nassr hujumchisi aynan shu turnir FIFA bayrog‘i ostidagi bosh sahnaga oxirgi chiqishi ekanini tasdiqladi. U buni og‘irlik bilan emas, aksincha, zavq bilan qabul qilayotganini aytdi: bu safar Shimoliy Amerikadagi tajribadan rostdan ham bahramand bo‘layotganini ta’kidladi.

U bu chempionatni boshqalaridan ajratib turadigan jihatni ham ko‘rsatdi: odamlarning ehtirosi. O‘tgan barcha turnirlar ichida aynan shu musobaqa hissiyot nuqtai nazaridan uning yodida eng ko‘p qolishini aytdi. Maydon atrofidagi muhit, tribunadagi kayfiyat, ko‘chadagi munosabat – bularning barchasi uni o‘ziga xos tarzda larzaga keltirgan.

Shu bilan birga, u ertangi o‘yinni – Ispaniyaga qarshi bahsni – “oxirgi” bo‘lib qolmasligiga umid bildirdi. Ammo bu umid qo‘rquv emas, balki futbolni yana bir kun, yana bir kecha his qilish istagi bilan bog‘liq.

Kubok orzusi va o‘zini isbotlash ehtiyoji yo‘qligi

Ronaldo Shimoliy Amerikaga bitta katta orzu bilan keldi: birinchi marta Jahon chempioni bo‘lish. Bu ambitsiya yillar davomida uning har bir yozini, har bir saralashini, har bir final bosqichini belgilab kelgan. Lekin bugun u bu orzuga boshqacha qarayapti.

U hayotida hech narsaga muhtoj emasligini ochiq aytdi. Terma jamoa bilan ham, shaxsiy darajada ham kutganidan ortiq yutuqlarga erishganini eslatdi. Uningcha, endi gap faqat bir narsada – har lahzadan zavq olishda. Jahon chempionatini yutsa ham, yutmasa ham, u “ko‘proq Cristiano” yoki “kamroq Cristiano” bo‘lib qolmaydi. U o‘zini kubok bilan emas, o‘zi bergan va olgan hissiyotlar bilan o‘lchayapti.

U bitta haqiqatni tan oladi: bu yerda hamma g‘alaba uchun kelgan. Lekin oxirida faqat bitta jamoa kubokni ko‘taradi. Shuning uchun u kelajakka emas, bugungi kunga yopishib yashashni tanlagan. Har kunni, har mashg‘ulotni, har uchrashuvni alohida qadrlashni o‘rganganini aytadi. Bu – yillar, bosim va tanqidlardan o‘tib kelgan futbolchining darsi.

Tanqidlar, tajriba va yumshagan burchaklar

Yosh o‘tishi bilan u o‘zgardi. Faqat tezligi yoki yugurish masofasi emas – qarashlari. U buni “yoshning bergan eng katta sovg‘alaridan biri” deb ataydi: yetuklik, tajriba, narsalarga boshqacha nigoh. Ko‘p narsalar endi avvalgidek keskin emas, burchaklar yumshagan.

U atrofida nima bo‘layotganini ko‘rmaydigan darajada ko‘r emasligini tan oldi. So‘nggi yillarda unga qarshi tanqidlar, hujumlar, shubhalar to‘lqini hech to‘xtamadi. Lekin u buni ham o‘ziga xos yangi bob sifatida qabul qilmoqda. Hattoki, bunga ma’lum ma’noda minnatdor ekanini aytdi: hayotining boshqa, ilgari ko‘rmagan sahifasini yashayotgandek.

U deyarli yigirma yil davomida Jahon chempionatlari sahnasida doimiy ishtirokchi bo‘ldi. Endi esa har bir nokaut o‘yini atrofida bitta savol aylanmoqda: bu uning oxirgisi bo‘lishi mumkinmi? Matbuot zalida bu mavzu qayta-qayta ko‘tarilmoqda. Ronaldo esa bu savollarga qo‘rquv bilan emas, o‘zini to‘liq ishga solganiga bo‘lgan ishonch bilan javob qaytaradi.

U ochiq aytadi: ertaga nima bo‘lishidan qat’i nazar, u bu turnirdan vijdoni pok holda ketadi. Futbolda ham, hayotda ham 100 foizini berganini ta’kidlaydi. Uzoq yillar davom etgan ishtiyoq, maydonga qayta-qayta chiqish istagi – bu zarurat emas, sof ehtiros bo‘lganini u alohida urg‘ulaydi.

Ispaniya oldidan: bosim emas, zavq

Ispaniyaga qarshi uchrashuv arafasida ko‘pchilik Ronaldodan navbatdagi “majburiy mo‘’jiza”ni kutayotgandek. U esa o‘ziga boshqa talab qo‘ymoqda. U o‘zini “albatta yutishi shart” degan bosimga tiqib qo‘ymaydi. Nima bo‘lsa, shuni qabul qilishga tayyor.

U har kunni, har o‘yinni zavq bilan kutayotganini aytadi. Tanqidchilarga esa bitta raqam bilan javob berdi: bu turnirda uchta gol. U boshqalar ko‘proq urganini tan oladi – ular ham yaxshi o‘ynayapti. Lekin o‘zi ham “yomon emasligini” eslatib qo‘ydi. Oldinga qarab esa bitta sodda maqsadni qo‘yadi: yana gol urish.

Raqamlar, yosh, tanqidlar, bosimlar. Bularning hammasi bir tomonda. Boshqa tomonda esa maydonga so‘nggi bor chiqayotganini bilgan, lekin baribir ko‘zida o‘sha eski chaqnashni yo‘qotmagan Cristiano Ronaldo turibdi. Endi savol bitta: uning bu oxirgi Jahon chempionati sahnasida so‘nggi katta sahnasi qanday yoziladi?