Fransiya va Marokash o‘rtasidagi futbol dramasi
Boston, AQSh sharqi qirg‘og‘i. Issiq asfalt titraydi, stadion ichida esa yana bir futbol dramasi pishmoqda.
Marokash muxlislari bu safar ham orzu bilan keldi. 2022-yildagi yarim final og‘rig‘i hanuz tirik, bu chorak finalni ular “hisobni tenglashtirish kuni” deb ko‘rishardi. Yangi murabbiy, yosh, dadil jamoa, duolar esa bitta ismga qadalgan: Kylian Mbappe maydonda yomon kun o‘tkazsin.
Jazirama ostidagi ehtiyotkor jang
Uchrashuv boshlanishi kutilgan bo‘ronni eslatmadi. Ikkala jamoa ham orqani o‘ylab, oldinga yurishga shoshilmadi. Xavfga kirishmaslik, xato qilmaslik – birinchi bo‘limning bosh shiori shunday bo‘ldi.
Shu tortishuvni 29-daqiqada bitta epizod yorib o‘tdi. Penalti. To‘p yonida – Mbappe. Stadion ichida taranglik seziladi, Marokash tribunalarida duolar kuchayadi.
Uzoq tanaffus. O‘yinchilar jarima maydoni atrofiga joylashadi, to‘p bir necha bor joyidan qimirlaydi. Nihoyat zarba. Mbappe odatdagidek qat’iy emas, ikkilanib tepadi. Zaif zarba. Yassine Bounou esa bu sovg‘ani mamnunlik bilan ushlab qoladi.
Marokash tomoni portlab ketgandek bo‘ladi. Shu lahza – ular orzu qilgan ssenariyning boshlanishi edi. Fransiya yulduzi penaltidan yo‘lda toyildi, o‘yin esa yana nol-nol.
Birinchi bo‘lim shunday tortishuv, ehtiyotkor pressing va kam risk bilan yakunlandi. Har ikki jamoa ham hujumga to‘liq kuch bilan tashlanishga jur’at etmadi, orqani bo‘sh qoldirishdan cho‘chidi.
Atlas sherlarining xatosi va ochilgan bo‘shliqlar
Tanaffusdan keyin Marokash o‘zgargan edi. Ular endi tortinmayapti. Birinchi bo‘lib Fransiya yarim maydoniga chuqur kirib bordi, hatto yagona aniq zarbasini ham yo‘lladi – lekin darvozabon bu safar xato qilmadi.
Shu bilan birga, narigi tomonda boshqa xavf paydo bo‘ldi. Atlas sherlar o‘yinni raqib hududiga ko‘chira boshlagani sayin, orqa chiziqda bo‘sh zonalar ochila boshladi. Fransiyaga esa bunday sovg‘a bermaslik kerak – buni bu turnirda deyarli hamma bilib bo‘ldi.
Mbappe aynan shunday lahzalarni kutadi. Chap qanotda unga kerakli makon paydo bo‘ldi va u asta-sekin marokashlik himoyachilarni ipga tizgandek aylantira boshladi. 60-daqiqaga kelib bu bosim natijasiz qolmadi.
Chap tomondan yana bir keskin reyd, tezlik almashinuvi, mayda fintlar – va yakunda zarba. To‘p darvoza to‘rida. Fransiya hisobni ochadi, Mbappe esa bu turnirdagi sakkizinchi golini uradi.
Stadionda qisqa sukut, so‘ngra fransuzlar tomoni portlaydi. Marokash tribunalarida esa o‘sha penaltidan keyingi shovqin o‘rnini og‘ir jimlik egallay boshlaydi.
Yulduzning ikkinchi zarbasi
Gol Marokashni tezroq oldinga intilishga majbur qildi. Lekin ular qancha ko‘proq hujum qilsa, shuncha ko‘proq orqani ochib qo‘ydi. Fransiya esa aynan shunday vaziyatlarda eng xavfli.
Mbappe endi nafaqat yakunlovchi, balki bosh me’mor rolini ham oldi. U chapdan yana bir bor himoyani yorib o‘tadi, raqiblarni o‘ziga tortadi va bo‘sh qolgan sherigini ko‘radi. Ousmane Dembele zarbani xatosiz yakunlaydi.
Ikkinchi gol. Dembele uchun bu – turnirdagi beshinchi gol. Statistika ham tarix yozmoqda: Fransiya bir jahon chempionatida besh va undan ortiq gol urgan ikki futbolchiga ega bo‘lgan ilk jamoaga aylandi.
Mbappe marokashlik himoyachilar atrofida yana va yana aylanishda davom etdi. Uning driblinglari ko‘proq gol olib kelmadi, lekin zarba yetarlicha berildi: Marokash endi o‘yinni raqib maydoniga ko‘chira olmay qoldi, 2018-yil chempionlari esa o‘z ritmini topdi.
“Dima Maghreb”dan jimlikka
Birinchi bo‘limda teng kurash umid bergandi. Bounouning penaltini qaytarishi, Fransiyaning ehtiyotkorligi – bularning bari marokashlik muxlislar xayolida yangi mo‘jiza rasmini chizgandek bo‘ldi.
Lekin so‘nggi yarim soat hammasini o‘chirib tashladi. “Dima Maghreb” shiori bilan to‘lgan tribuna asta-sekin jim bo‘lib qoldi. Endi ovozni “Allez les Bleus” egallagan, u ham faqat marokashliklar taslim bo‘lgach, to‘liq eshitila boshladi.
Fransuz muxlislari uchun bu faqat g‘alaba emas, kelajak va’dasi ham edi. Boston tribunalarida o‘tirgan fransuz-amerikaliklar yosh jamoaga qarab, bir emas, bir necha sovrinli yillarni tasavvur qila boshladi. “Bu fransuz iste’dodini tomosha qilish zo‘r bo‘ldi”, – deydi ulardan biri, o‘g‘li bilan yonma-yon o‘tirgancha.
Marokash tomoni esa boshqa his-tuyg‘ular bilan stadionni tark etdi. 2022-yildagi tajribali jamoa mag‘lubiyatini bu safar yosh avlod qasos bilan yuvib tashlay olmadi. Hisob ham o‘sha – 2:0. Og‘riq ham o‘sha.
Lekin umid – boshqa.
Charchagan, ko‘ngli cho‘kkan yuzlar orasida ham kelajak haqida gapiradiganlar topildi. Hamza ismli muxlis shunday deydi: “Bu safar yutmadik, lekin keyingi jahon chempionatini uyda yutamiz”. U 2030-yilda Marokash hamhamkorlikda mezbonlik qiladigan turnirni nazarda tutadi.
Shu gap ortidan u yelkasini qisadi: “Mag‘lubiyatdan keyin ham davom etish kerak. Bu futbol. Bu hayot”.
Boston quyoshi ostida Marokashning revansh orzusi yana bir bor to‘xtatildi. Lekin bu jamoa va bu xalqni bilganlar bitta savolni o‘ylaydi: uy jahon chempionatida bu hikoya nihoyat boshqacha yoziladimi?
