Iraola qaytishi: Liverpool boshida yangi imkoniyatlar
Atigi bir yil avval Liverpool Arne Slot qo‘l ostida mavsumni besh g‘alaba bilan ochib, chempionlikni himoya qilishga dadil yo‘l olgandi. Ularning ilk qurboni — ochilish kechasida Bournemouth bo‘ldi, bosh murabbiy kursisida o‘sha paytda ham Andoni Iraola o‘tirardi.
O‘sha tun hech kim tasavvur qilmagandir: mavsum oxiriga borib, aynan Iraola Anfielddagi Slot o‘rnini egallashini.
Futbolning beqarorligi shunaqa. Bir yil ichida hammasi ag‘dar-to‘ntar bo‘lib ketishi mumkin. Endi esa 44 yoshli bask murabbiy Liverpool boshida, jamoa o‘tgan mavsum shu paytdagi holatidan olti ochko ortda, lekin hali mag‘lubiyat nimaligini bilmayapti.
Bu hafta oxiri Iraola uch yil davomida uyi bo‘lgan joyga qaytadi. Faqat bu safar boshqa eshikdan, kichikroq mehmonlar kiyinish xonasidan kiradi. Bournemouth bu xonani Europa League talablariga moslashtirish uchun yangilab chiqdi — hech bo‘lmasa, eski tor, dim muhitdan ko‘ra yoqimlisroqqa aylangan.
Formbydagi yangi hayot va eski odatlar
Iraola janubiy sohil bo‘yidagi dengiz bo‘ylarini Merseysaydning shamolli qirg‘oqlari va Formbydagi plyajga almashtirdi. Bu hudud Liverpool muxlislariga yaxshi tanish: shu atrofda Jurgen Klopp ham, Brendan Rodgers ham yashagan.
Yangi bosh murabbiy shaharga moslashib bo‘lgan ko‘rinadi. Uni shahar markazida bir necha bor ko‘rishgan, velosipedga qiziqishi tufayli qirg‘oq bo‘yida yo‘llar esa tezda sevimli marshrutiga aylangan.
Lekin Iraola o‘zini eng ko‘p uyda his qiladigan joy — bu mashg‘ulot maydoni. Klubdagilar ta’rifiga ko‘ra, u “haftasiga olti kunlik” murabbiy. Mashg‘ulotlarga bo‘lgan ishtiyoqi shu darajada kuchli-ki, ko‘pincha maydonga birinchi bo‘lib chiqadi, konuslarni o‘zi terib, mashg‘ulot chizig‘ini belgilaydi.
“Hammasi juda intensiv. Juda qattiq mehnat, deyarli ‘yengil kun’ degan narsa yo‘q. Hamma 100 foizini berayapti,” — deydi hujumchi Lewis Koumas.
Liverpool ichkarisida kayfiyat bir narsada yakdil: o‘tgan mavsumni ortda qoldirish — hamma uchun yengillik bo‘ldi. Slot qolgan taqdirda ham atmosfera baribir yengillashardi. Endi esa yangi davr, yangi ovoz, lekin tanish ambitsiyalar.
Kirkbydagi jim lider va jamoaviy mexanizm
Kirkbydagi AXA Training Centre ichida Iraola avvalgi bosh murabbiylarga qaraganda ancha sokin ko‘rinadi. U o‘zining alohida ofisida kam o‘tiradi, ko‘pincha murabbiylar xonasida, Tommy Elphick, Shaun Cooper va Pablo de la Torre yonida bo‘ladi. Jamoa ichida ko‘rinishi balandparvoz emas, lekin jarayon markazida aynan o‘zi turibdi.
De la Torre — Iraolaning eng muhim tayanchlaridan biri. U bilan 2023 yilda Rayo Vallecanodan Bournemouthga kelgan, endi esa Liverpoolda futbolchilarning jismoniy darajasi murabbiyning talabiga yetishini ta’minlashda asosiy figura.
Tashqaridan qaraganda, klub ichidagi o‘zgarishlar kimlargadir ulkan inqilobdek tuyulishi mumkin. Aslida esa strukturaviy jihatdan bosh murabbiy roli ancha aniq belgilangan, shuning uchun keskin burilishlar unchalik ko‘p emas.
Iraola Bournemouthdagi ishlari evaziga bu lavozimga loyiq topildi, lekin Liverpoolning siqilgan taqvimi bilan yashashni endi o‘rganayapti. Bu yerda u tibbiyot bo‘limi, fitnes guruhlari bilan ko‘p muloqotda. Oldinda kamida 49 ta o‘yin kutib turibdi, kuboklardagi yurishiga qarab bu raqam 60 ga yaqinlashishi mumkin.
Mashg‘ulotlar jadvali ham taqvimga moslashmoqda. Iraola ko‘proq keyingi o‘yin boshlanish vaqtiga qarab rejalashtiradi, kechki va peshin paytdagi mashg‘ulotlar ko‘paygan. Slot davrida esa vaqt deyarli o‘zgarmas, kunma-kun bir xil edi.
Akademiya, pressing va raqamlar
Kirkbydagi akademiya bilan ham aloqalar kuchaygan. Liverpool Under-21s murabbiyi Rob Page buni shunday tushuntiradi: birinchi jamoaning o‘yini, ayniqsa pressing tamoyillari, to‘liq aks ettiriladi.
“Biz birinchi jamoa qanday o‘ynashini, asosiy prinsiplari qandayligini yaxshi bilamiz: pressing, 10-raqam qanday bosim qiladi, 8-raqam qanday bosim qiladi, markaziy himoyachilar qanday chiqadi — bularni mutlaqo takrorlaymiz,” — deydi Page.
Hafta boshida Dominik Szoboszlai ham bu tizimni ochib berdi: maydonda aniq 6-raqam, 8-raqam va 10-raqamli rollar bor. Transfer oynasida muxlislar “defensiv yarim himoyachi” talab qilgan bo‘lsa-da, Iraola tizimi jamoa umumiy darajasi ko‘tarilsa, ishlashi mumkin bo‘lgan konstruktsiya.
Murabbiy odatda start tarkibni o‘yin kuni ertalab e’lon qiladi. O‘yindan keyingi tahlil esa ertasi kunga qoldiriladi — hissiyotlar sovigan, raqamlar va videolar gapiradigan paytga.
OAV bilan munosabatda ham u pragmatik yo‘l tutayapti. Yozda Monacoga qarshi o‘rtoqlik o‘yinidan keyin LFC TVga bergan intervyusi bunga misol. O‘sha paytda Iraola jamoa 30 daqiqadan keyin “yoqilg‘isi tugaganini”, kerakli intensivlikka hali chiqa olmaganini aytgandi. Bu futbolchilarga tanbeh emas, balki ishlash jarayonini tan olish edi. Lekin Liverpool miqyosidagi klubda har bir ibora ijtimoiy tarmoqlarda o‘z yo‘lini topadi, ba’zan butunlay boshqa ma’noda.
Shunga qaramay, matbuot anjumanlarida Iraola xotirjam, savol-javonga ochiq ko‘rinadi. Bu hamon moslashish jarayoni — klub murabbiyga moslashayotgani kabi, murabbiy ham klubga moslashmoqda.
Yoshlar sahnada, intensivlik — shior
Liverpool Iraolani tanlaganining asosiy sabablaridan biri — uning yosh futbolchilarni rivojlantirishdagi obro‘si. Bu mavsum Premyer-ligadagi jamoaning o‘rtacha yoshi 25,3 ni tashkil etadi, ligada atigi beshta klub bundan ham yoshroq tarkib bilan o‘ynayapti.
Rio Ngumoha (18), Trey Nyoni (19) va Lewis Koumas (20) — buni yaqqol ko‘rsatib turibdi. Ularning barchasi Carabao Cupda Tottenhamga qarshi asosiy tarkibda maydonga tushdi va bu uchalasi ham o‘tgan mavsumdagidan kattaroq rol oladi.
Iraola davrining kalit so‘zi — “intensivlik”. Bu yerda u muhokama qilinmaydi, bu talab. Lekin murabbiy bir narsani yaxshi tushunib bo‘ldi: bu qadar shafqatsiz taqvimda ba’zan hamma narsani pressing hal qila olmaydi. Ba’zan standart vaziyat, ba’zan esa yakka mahorat o‘yinni tortib chiqishi kerak bo‘ladi.
Statistika hammasini aytib turibdi: bu hafta oxiriga kelib Liverpool Premyer-ligada eng ko‘p sprint qilgan jamoa. Shunga qaramay, o‘tgan hafta Fulhamga qarshi o‘yinda jamoa “bo‘sh” ko‘rindi — Champions Leagueda Atletico Madrid ustidan g‘alabadan atigi 72 soat o‘tgan edi.
Yakshanba kuni Bournemouthga qarshi bahs — 12 kun ichidagi to‘rtinchi o‘yin. Xalqaro tanaffusdan keyin esa yanada siqilgan davr boshlanadi: 10 kunda to‘rt uchrashuv. 11 oktyabrdan 7 noyabrgacha — atigi 27 kunda to‘qqizta o‘yin.
Intensivlik shiori bilan yashaydigan murabbiy uchun bu eng katta sinov.
Eski uy, yangi maqom
Iraola albatta Bournemouthning payshanba kuni Europa Leaguedagi ilk o‘yinida Real Sociedad ustidan qozongan g‘alabasini mamnunlik bilan ko‘rgan bo‘lsa kerak. Ayniqsa bu o‘yin uning o‘zi ulg‘aygan Bask yuragida bo‘lib o‘tgani hisobga olinsa.
Endi esa u yakshanba kuni o‘sha klubga qarshi, lekin boshqa ranglarda, boshqa bosim ostida maydonga tushadi. Shahar ustidan parvoz chog‘ida, Liverpooldan janubga uchib ketarkan, ehtimol bir zum bo‘lsa-da, o‘z yo‘lini o‘ylab qo‘yar: Rayo Vallecanodan Bournemouthga, u yerdan Anfieldgacha bo‘lgan yo‘lni.
Iraola davridagi Liverpool starti ideal emas. Lekin mag‘lubiyatsiz. O‘tgan mavsumdagi 12 ta liga mag‘lubiyatidan keyin raqiblar uchun “yengib bo‘lmaydigan” bo‘lish — bu allaqachon muhim qadam. Ammo vitse-sardor Alisson yaqinda buni aniq aytdi: duranglar bu klub uchun yetarli emas.
Iraola ham buni juda yaxshi biladi. U ikki klubdagi faoliyati davomida yanvardan beri Premyer-ligada mag‘lub bo‘lgani yo‘q. Endi esa tanish stadionda, sobiq uyida, yangi jamoasi bilan g‘alaba qozonish — xalqaro tanaffusga ketishdan oldin eng kuchli bayonot bo‘lishi mumkin.
Savol shunda: u bu bayonotni janubiy sohil osmoni ostida bera oladimi?
