Iraola va Anfielddagi sinov: Tanalar qachon chidaydi?

Anfielddagi sinov: Iraola kimning tanasi chidaydi, kimga nafas kerakligini bilib olyapti

Jadval siqildi, tanalar gapiryapti

Andoni Iraola uchun mavsum allaqachon marafonga aylandi. Har uch kunda o‘yin, har uch kunda yangi savol: kim yana maydonga chiqadi, kim esa skameykada qolishi shart?

Murabbiy buni yashirmayapti. U bir xil tarkibni doimiy maydonga tushirish mumkinligini biladi, lekin narxini ham tushunadi: bir payt kelib oyoqlar to‘xtaydi, mushaklar chiday olmaydi, jarohatlar ko‘payadi. Shuning uchun u hozir Anfieldda eng muhim ishlaridan birini bajaryapti – bu jamoada kim haqiqatan ham “bardoshli”, kim esa uch kunda bir o‘yinga tayyor emasligini aniqlayapti.

Ba’zi futbolchilar bor, deydi u, har uch kunda maydonga tushadi, o‘yiniga deyarli ta’sir bo‘lmaydi. Temirdek. Boshqalar esa bunday ritmda xatolar qiladi, sifati tushadi, xavf oshadi. Iraola ularning barchasini qayta o‘rganmoqda – hatto o‘zi ham, futbolchilar ham bu darajadagi yuklamani avval bunchalik ko‘p his qilmagan bo‘lishi mumkin.

Tottenham bilan o‘yin: rotatsiya yoki reaksiya?

Carabao Cup odatda Premyer-liga gigantlari uchun nafas olish imkoniyati bo‘ladi. Pastroq diviziondagi raqib, akademiya yulduzlariga shans, zaxiradagilarga o‘yin amaliyoti. Ammo bu safar qur’a Liverpoolni to‘g‘ridan-to‘g‘ri Tottenham bilan to‘qnash keltirdi.

Bu esa Iraolaning boshini qotiradi. Bir tomonda – Premyer-liga raqibi, hatto sust start olgan bo‘lsa ham, xatoni kechirmaydigan darajadagi jamoa. Bunday paytda chuqur rotatsiya qilish xavfli. Ikkinchi tomonda – Fulhamga qarshi uyda golsiz durang, Anfieldda ketma-ket ikkinchi marta g‘alabasiz o‘yin va kayfiyatni ko‘tarish uchun kuchli javob zarurati.

Savol o‘tkir: Liverpool bu bahsga maksimal kuch bilan chiqib, o‘sha durangga javob qaytarishi kerakmi yoki oldinda turgan og‘ir taqvimni o‘ylab, rotatsiyani ustuvor qilish va tanalarni asrash ma’qulmi?

Bir narsa aniq: bu safar Carabao Cup oddiy “zaxiradagilar turniri” emas. Har bir qaror, har bir tanlov Iraolaning mavsum boshidagi yo‘l xaritasini belgilab beradi.

Kubok – Liverpoolning “o‘z maydoni”

Bu turnir Liverpool uchun shunchaki yana bir sovrin emas. Bu – ularning hududi. League Cup tarixida o‘nta g‘alaba, hech bir klub bu ko‘rsatkichga yaqinlashmagan.

Hikoya 1980-81 yilgi muvaffaqiyatdan boshlanadi. O‘sha paytdan boshlab to‘rt yil ketma-ket kubok Merseysidga kelgan. Keyin uzoq tanaffus, 1995 yilda Wembleyda Steve McManaman dubli va beshinchi sovrin. Yangi ming yillik – yangi to‘lqin: Gerard Houllier qo‘l ostida 2001 va 2003 yillardagi finaldagi g‘alabalar, Manchester United ustidan olingan shirin zafar.

2012 yilda Kenny Dalglish Cardiff Cityga qarshi penaltilar seriyasida navbatdagi kubokni ko‘tardi. Keyin yana kutish. 2022 yilda Jurgen Klopp boshchiligidagi dramatik 11-10 penaltilar seriyasida Chelsea ustidan g‘alaba – Anfield uchun yana bir tarixiy kecha. 2024 yilda Klopp yana Chelsea ustidan finalda zafar qozonib, o‘ninchi kubokni klub muzeyiga olib kirdi.

Endi esa savol bitta: Iraola bu merosni davom ettirib, Liverpoolni o‘n birinchi League Cup sovriniga olib bora oladimi?

Anfieldda og‘ir nafas: charchoq ko‘zga tashlanmoqda

Fulhamga qarshi 0:0. Natija emas, ohang tashvish uyg‘otdi.

Anfieldda ketma-ket ikkinchi uy o‘yini g‘alabasiz yakunlandi. 63 yil ichida atigi uchinchi marta Liverpool mavsumdagi dastlabki ikki uy uchrashuvida g‘alaba qozona olmadi. Yangi bosh murabbiy uchun bu albatta orzu qilingan start emas.

Atletico Madridga qarshi haftaning o‘rtasida ko‘rsatilgan bosim, tezlik, shiddat – bularning bari shanba kuni yo‘qdek edi. Fulham o‘zini ishonchsiz his qilib, dastlabki uchta turda yettita gol o‘tkazib yuborgan bo‘lsa-da, Anfielddagi mezbonlar ularni sindira olmadi. Jamoa na jismonan, na ruhiy jihatdan yangi darajaga chiqdi – aynan shunday taassurot qoldirdi.

Iraola uslubining haftasiga ikki o‘yinga qanday moslashishini sinab ko‘radigan ilk jiddiy test ana shunday manzara bilan yakunlandi. Jamoa mag‘lub bo‘lmadi, bu inqiroz emas. Lekin to‘rt turdan keyin atigi olti ochko, Nottingham Forest va Fulhamga qarshi uyda yo‘qotilgan to‘rt ochko, Newcastle bilan durang, yagona g‘alaba Ipswich ustidan – bu darajadagi ambitsiyalar fonida juda kam.

364 millionlik hujum va jim qolgan kecha

Alexander Isak, Bradley Barcola va Florian Wirtz – 364 million funtlik hujum uchligi ilk bor ligadagi o‘yinda birga start oldi. Qog‘ozda dahshatli ko‘rinadigan bu chiziq Fulhamga qarshi o‘yinda kutilgan darajada portlamadi.

Liverpool imkoniyatlar yaratdi, lekin yetarli emas. Statistik raqamlar ham ko‘p narsani aytadi: Isak 90 daqiqa ichida atigi 16 marta to‘pga tegdi – klubda o‘lchovlar yuritila boshlagandan beri maydondagi futbolchilar orasida ikkinchi eng past ko‘rsatkich. Eng past natija-chi? Ikki hafta avval Nottingham Forestga qarshi o‘sha Isakning 14 ta tegishi.

Wirtz esa Atletico Madridga qarshi o‘yindagi yorqin o‘yinchisiga umuman o‘xshamadi. Barcola va Isak ayrim epizodlarda xavf tug‘dirdi, ammo bu uchlik hali to‘liq ishlash uchun vaqt talab qilishini yaqqol ko‘rsatdi.

Iraola uchun xulosa og‘ir, ammo sodda: bunday qisqa tanaffuslarda nafaqat pressing, balki qarorlar ham o‘zgarishi kerak. Ba’zan chiroyli o‘yin emas, natija ustuvor bo‘ladi.

Fulhamning jasoratli kechasi

Alvaro Arbeloa uchun bu kecha boshqacha ahamiyatga ega bo‘ldi. Premyer-ligadagi dastlabki uch uchrashuvda mag‘lubiyat, bosim ortib borayotgan bir paytda u sobiq klubi stadioniga qaytdi va o‘z jamoasidan qat’iyat talab qildi.

Fulham bunga javob berdi. Dastlabki daqiqalardayoq Gonzalo Garcia zarbasi Alisson va Ryan Gravenberch o‘rtasidagi tushunmovchilikdan so‘ng deyarli chiziqdan o‘tdi, faqat Jeremy Jacquetning chizig‘idan qaytargan to‘pi mezbonlarni qutqardi. Josh Kingning zarbasi, Antonee Robinsonning bosh bilan yo‘llagan urinishlari – mehmonlar birinchi bo‘limda yaxshiroq ko‘rindi, lekin ustunlikni hisobda aks ettira olmadi.

Liverpool ham javob izlashga urindi. Victor Munozning bosh bilan zarbasi Bernd Leno tomonidan qaytarildi, Barcola volesi esa Timothy Castagnega tegib burchakka chiqib ketdi. Tanaffusda Kostas Tsimikas o‘rniga Milos Kerkez tushdi, so‘ngra Gravenberch va Munozni Alexis Mac Allister hamda Cody Gakpo almashtirdi. Iraola o‘yinning ritmini o‘zgartirmoqchi bo‘ldi, ammo Fulham bu bosimni yutib chiqdi.

Isak bir necha bor imkoniyat topdi, ammo Leno uning zarbasini ham, Dominik Szoboszlai kuchli zarbasini ham qaytarib, mehmonlar uchun qimmatli ochkoni saqlab qoldi. Yakuniy daqiqalarda Rio Ngumoha va Jeremie Frimpong ham jangga tashlandi, biroq bu ham yetmadi. Isakning qo‘shimcha daqiqalardagi bosh bilan zarbasi nishonni topmadi, King va Kevin esa qarshi hujumlarda mezbonlarni jazolashga yaqin keldi.

Fulham o‘zining birinchi ochkosini qo‘lga kiritdi. Liverpool esa Anfielddan yana chayqalgan kayfiyat bilan chiqib ketdi.

Oldinda – sinovlar zanjiri

Iraola endi bitta haqiqatni aniq biladi: bu jamoa haftasiga ikki o‘yindan iborat ritmga tezroq moslashmasa, mavsum boshida yo‘qotilgan ochkolar keyinchalik juda qimmatga tushishi mumkin. Kamida yettita Champions League uchrashuvi kutib turibdi, Carabao Cupda esa Tottenham bilan to‘qnashuv eshik oldida.

Endi murabbiy uchun eng katta savol – taktika emas, resursni boshqarish. Kim uch kunda bir marta maydonga tushib, o‘yin sifatini ushlab tura oladi? Kimga esa o‘z vaqtida berilgan dam keyinchalik hal qiluvchi bo‘lib chiqadi?

Anfield javoblarni kutyapti. Iraola esa bu javoblarni topishi shart – agar Liverpool bu mavsum haqiqatan ham sovrinlar uchun kurashmoqchi bo‘lsa.