Buffalo Sabres yangi mavsumga tayyor: LECOM Harborcenter'da mashg'ulotlar boshlandi

Buffalo Sabres tongni LECOM Harborcenter muzida qarshi oldi. Birinchi mashg‘ulotdan boshlab sur’at baland, to‘qnashuvlar qattiq, o‘yinchilar sessiya oxiriga kelib charchoqni yashira olmadi. Shunga qaramay, jamoa dushanba kungi mavsumoldi uchrashuviga ancha tayyor holatda kirib bormoqda.

Bosh murabbiy Lindy Ruff buni allaqachon ko‘rib turibdi.

U shunday dedi: bu faqat birinchi mashg‘ulot bo‘lsa ham, jamoaning umumiy jismoniy holati o‘tgan yil startidan, ayniqsa ikki yil oldingidan ancha yuqori. Bu gaplar shunchaki maqtov emas, klub ichida chizilgan yangi standartning boshlanishi.

Yangi mavsum, yangi yuzlar, yangi talablar. Ruff va bosh menejer Jarmo Kekäläinen buni bir kun avval ochiq aytib o‘tdi. Eng muhimi, kiyinish xonasidagi yetakchilar ham xuddi shu sahifada – 1-oktabr kuni Columbusda bo‘lib o‘tadigan ochilish uchrashuviga qarab yugurib borishayotgandek.

Kapitan Rasmus Dahlin buni yanada aniqroq ifoda etdi: agar o‘tgan yil qiyin bo‘lgani esda bo‘lsa, bu yil undan ham og‘ir bo‘ladi. Sababi oddiy – o‘zlariga bo‘lgan talab oshdi, liga bo‘yicha ulardan kutilayotgan natija ham endi boshqacha. Raqiblar ko‘zida ular endi “eski Sabres” emas. Bu esa har bir kechada boshqa darajadagi bosim degani.

O‘tgan mavsumni esa hech kim o‘chirib tashlamoqchi emas. Olti oy ichida oxirgi o‘rindan pley-offning ikkinchi bosqichiga chiqish – bu shunchaki chiroyli hikoya emas, bu Atlantika divizioni doirasida har kuni qanday yutish mumkinligini ko‘rsatib bergan aniq reja.

Muqobil kapitan Tage Thompson buni “kulrang zona yo‘q” deb ta’rifladi: muvaffaqiyat uchun nima qilish kerakligi endi juda ravshan. Hammasi mehnat madaniyati va o‘yin davomida mayda, lekin yig‘ilganda natija beradigan detallarni bajarishga borib taqaladi.

Bugungi muzdagi ilk kun – aynan shu odatlarni qayta tiklashdagi muhim qadam bo‘ldi.

Tage markazga qaytadi

Ruff yozdayoq aytgandi: o‘tgan mavsum davomida qanot va markaz o‘rtasida “sakrab” yurgan Tage Thompson bu yilni markazda boshlashi kutilayotganini. Bugungi mashg‘ulotdagi kombinatsiyalar bu niyatni tasdiqladi – u Peyton Krebs va Josh Doan bilan bir zanjirda, o‘tgan dekabrda jamoaning burilish nuqtasiga aylangan uchlik yana birga.

Thompson o‘zi ham markazda o‘ynashni afzal ko‘rishini ko‘p bora aytgan, uning eng yorqin hujumiy seriyalari ham aynan shu pozitsiyadan kelgan. Lekin markaz – bu faqat erkin ijod emas, juda katta mas’uliyat. Kekäläinen ta’kidlaganidek, markazlar ikkala uchida ham darvoza ortida ko‘proq ishlaydi, bu esa ayniqsa bo‘yi baland, katta minutlar o‘ynaydigan Thompson kabi xokkeychi uchun mavsum davomida juda ko‘p qo‘shimcha yurish demak.

Bitta raqamning roli qanday bo‘lishidan qat’i nazar, Sabres markaz chizig‘ida yoshlar uchun eshikni ochiq qoldirmoqda. Noah Ostlund, Konsta Helenius va Jiri Kulich – ularning barchasi 22 yoshdan kichik, ammo markazda o‘zini ko‘rsatish imkoniyatiga ega bo‘ladi.

Thompson buni yaxshi tushunadi. U ham St. Louis safida 19 yoshida ligaga kirib kelganida shunga o‘xshash yo‘ldan o‘tgan. U aytgan gaplar yoshlar uchun aniq signal: yuqori oltitalikda o‘ynash, har kecha eng kuchli himoyachilar va o‘n yildan beri markazda yurgan raqiblar bilan to‘qnash kelish – bu izchil bo‘lish bo‘yicha haqiqiy sinov. Lekin muzga hech kim yakka chiqmaydi. Besh kishilik blok, bir-biriga suyangan holda harakat qiladigan jamoa – aynan shu ularga yukni bo‘lishishga yordam beradi. Thompson nazarida, bu kiyinish xonasida allaqachon bu yo‘ldan o‘tganlar yetarli, yoshlarga faqat savol berish va ularga suyanish qoladi.

Dahlin uchun nihoyat “oddiy” yoz

Rasmus Dahlin uchun bu yoz o‘tgan yilgi dahshatli voqealardan keyin deyarli boshqa hayotga o‘xshadi. O‘tgan yozda u turmush o‘rtog‘i Carolina uchun yurak transplantatsiyasi va og‘ir tiklanish jarayonini boshidan kechirgan edi. Bu yil esa – tinchlik.

U bu farqni “tun va kun” deb tasvirladi. Endi u har kuni nimalar bo‘layotganini o‘ylab, xavotir bilan yashamaydi, nihoyat xokkeyga to‘liq e’tibor qaratishi mumkin. Hayot yana iziga tushgandek, bu esa kapitan uchun eng katta yengillik. U yozni to‘liq mashg‘ulot va “grind”ga bag‘ishlay oldi, bu unga zavq berganini yashirmaydi.

Raqamlarga qarasak, Dahlin o‘tgan mavsumni o‘z mezonlari bo‘yicha sekin boshlagan: dastlabki 14 o‘yinda atigi 9 ochko (1+8) va “minus-11”. Qisqa shaxsiy tanaffus, 15 noyabr kuni Detroitda jamoaga qaytish – va hammasi o‘zgardi. Keyingi 63 o‘yinda u “plus-29” ko‘rsatkichiga chiqdi, 65 ochko (18+47) to‘pladi, 17 marta ko‘p ochkoli o‘yin o‘tkazdi.

Mavsum yakunida 74 ochko – shaxsiy rekord, Norris Trophy reytingida uchinchi o‘rin. Agar u o‘sha tempda davom etsa, ayniqsa Sabres ko‘pchilikdagi o‘yinni yaxshilay olsa, bu mavsumda Dahlin uchun yana bir pog‘ona yuqoriga ko‘tarilish imkoniyati paydo bo‘ladi.

50 gol orzusi: Thompsonning ichki poygasi

Tage Thompson 2021-22 mavsumidan beri 198 ta gol urdi. Bu butun liga bo‘yicha sakkizinchi natija. Uning qatorlari o‘z-o‘zidan gapiradi: 38, 47, 29, 44 va o‘tgan mavsum 40.

Bunday izchillik tasodif emas. Har mavsumda o‘yinini o‘zgartirish, yangi yo‘llar topish talab qilinadi. Thompsonning o‘zi aytganidek, mavsumlar o‘tgan sari gol urish uchun yangi usullar izlashga majbur bo‘lasan. Masalan, uning mashhur slap-shot zarbasi 2022-23 mavsumida 12 gol keltirgan bo‘lsa, o‘tgan yil atigi beshta golga sabab bo‘ldi. Liga bo‘yicha bir zarbali hujumlar (one-timer) tobora kamroq natija bermoqda, himoyalar Thompson kabi toza zarba kutayotgan snayperlarga moslashib bo‘ldi.

Shunday bo‘lsa-da, u 50 gollik mavsum haqida o‘ylashdan to‘xtamagan. Bu orzu yashirin emas. U buni ochiq tan oladi: gol urish – uning jamoaga foyda keltiradigan asosiy rollaridan biri. Lekin u o‘yinining boshqa jihatlarini ham oshirishni istaydi. Uning nazarida, eng katta maqsad – Stanley Cup yutish va jamoa sifatida muvaffaqiyat qozonish. Ammo baribir, 50 gol – o‘zi uchun belgilab olgan, har kuni mehnat qilib intilayotgan shaxsiy marralardan biri.

Sabres uchun bu mavsum shunchaki navbatdagi sinov emas. Bu o‘tgan yilgi sakrash tasodif bo‘lmaganini isbotlash, yangi standartni kundalik odatga aylantirish mavsumi. Savol esa bitta: bu jamoa nihoyat o‘zini elita qatorida mustahkamlab oladimi yoki bu faqat boshlang‘ich bo‘lim bo‘lib qoladimi?