Iraola: “Boshlanishdayoq zarba berishimiz kerak”

Liverpool mavsumni mag‘lubiyatsiz boshladi, lekin Andoni Iraola uchun bu yetarli emas. Uni bezovta qilayotgan bitta oddiy, ammo xavfli odat bor: jamoa deyarli har safar raqibga avval gol sovg‘a qilmoqda.

Uning dastlabki to‘rt uchrashuvida uch marta hisobda ortda qolishdi. Newcastle va Nottingham Forestga qarshi o‘yinlarda shunday bo‘ldi – ikkala safar ham kuchli xarakter, kechgi bosim va qaytish hisobiga durang qutqarib qolindi. Ipswichga qarshi esa ssenariy keskin o‘zgardi: Alexander Isak ilk 10 daqiqada dubl qayd etib, 2:0 hisobidagi ishonchli g‘alabaga yo‘l ochdi. Shundan so‘ng Atletico Madrid ustidan 2:1 hisobidagi navbatdagi “kam-bek” keldi.

Endi navbat Fulhamga. Iraola esa jamoasidan bir narsani talab qilmoqda: o‘yinni raqib emas, o‘zi boshqaradigan Liverpool.

Se kin uyg‘onayotgan gigant

Murabbiy raqamlarni ko‘radi, maydondagi kayfiyatni his qiladi va aniq gapiradi. Uning fikricha, bu jamoada gol bor, hatto ko‘p.

“Menimcha, jamoada gollar bor,” – deydi u. – “Hamma o‘yinlarda xavf tug‘dirdik, imkoniyatlar yaratdik, har bir uchrashuvda ikki tadan gol urdik. Ayrim o‘yinlarda bundan ham ko‘proq urishimiz mumkin edi. Endi masala – samaradorlikda.”

Samaradorlik – faqat hujumchilar haqida emas. Iraola uchun bu, avvalo, raqibni o‘yinga kiritmaslik, ayniqsa ilk daqiqalarda.

U Newcastle va Forestga qarshi o‘yinlardagi himoyaviy xatolarni eslatadi, Ipswichga qarshi uchrashuvni esa “ijobiy pretsedent” sifatida alohida ajratadi. O‘sha kuni Liverpool nihoyat raqibni emas, o‘zini majburladi – tez gol, tez bosim, tez nazorat. O‘yin boshqacha ko‘rindi. Osonroq ko‘rindi.

Statistika ham shuni aytmoqda: dastlabki ikki liga uchrashuvida Liverpool birinchi bo‘limda umuman gol ura olmadi. Bu naqsh faqat Ipswichga qarshi o‘yinda buzildi, o‘shanda Isak ilk 10 daqiqada ikki marta raqib darvozasini ishg‘ol qildi.

Iraola uchun bu tasodif emas, ogohlantirish.

“Birinchi gol – hammasini o‘zgartiradi”

Murabbiy o‘yinlarning qanday ochilayotganidan mamnun emas, buni yashirmaydi ham.

“Qolgan uchrashuvlarda biz avval hisobda ortda qoldik, keyin esa qaytish uchun ulkan kuch sarflashga to‘g‘ri keldi,” – deya tushuntiradi ispaniyalik. – “Albatta, men birinchi golni biz urishimizni xohlayman. Shunda hammasi ancha oson ko‘rinadi. Lekin bu uchun to‘g‘ri mentalitet kerak.”

Atletico bilan o‘yinni eslab, u bir epizodni alohida tilga oladi: uchrashuv endigina boshlangan, taxminan 15 soniya o‘tib, Alex Mac Allister juda qulay vaziyatga chiqadi. Agar u to‘pni darvozaga joylaganida, hamma “aql bovar qilmas start” deb yozardi. Gol esa kelmadi, o‘yin boshqacha yo‘nalishda ketdi.

Iraola aynan shu mayda lahzalar haqida o‘ylayapti. Ularning fikricha, Liverpool ikkinchi bo‘limlarda odatda kuchliroq, raqibni siqib chiqaradi, lekin u Anfieldda ham, safarda ham ilk daqiqalardanoq o‘zini majburlaydigan, tempni o‘zi belgilaydigan jamoani ko‘rishni istaydi.

“Men boshidanoq o‘zimizni majbur qilmoqchiman, – deydi u. – Shunda hammasi osonlashadi.”

Arbeloa uchun og‘ir start, lekin xavfli Fulham

Liverpool endi Premier League jadvalida ochko ololmayotgan, ammo o‘yini bilan aldagan Fulhamni qabul qiladi. Craven Cottageda hozir Alvaro Arbeloa ishlayapti – sobiq Real Madrid himoyachisi murabbiylik faoliyatidagi atigi ikkinchi katta sinovida.

U yanvarda Real Madridni qabul qilib olgan, lekin mavsumni sovrinsiz yakunlagach, klub uni ketkazib, o‘rniga Jose Mourinho kelgan. Endi esa Londonda ham ishlar silliq ketayotgani yo‘q: Chelsea, Sunderland va Crystal Palacega qarshi ketma-ket uchta mag‘lubiyat, birorta ochko yo‘q.

Tashqi tomondan qaraganda, bu oson o‘lja bo‘lib ko‘rinishi mumkin. Iraola bunday o‘ylamaydi.

“Biz atigi uchta Premier League o‘yini o‘tkazdik, – deydi u. – Har qanday jamoa haqida katta xulosalar qilish uchun juda erta. Fulham bunga yorqin misol.”

U raqibning o‘yinini ko‘rgan, raqamlarni ham tekshirgan. Natija – ehtiyotkor hurmat.

“Ular uchala o‘yinda ham, rostini aytsam, yaxshi o‘ynashdi. Har safar bitta farq bilan yutqazishdi. Agar statistikaga qarab, ularning nechta ochkosi borligini bilmasangiz, kamida besh ochkosi bor deb o‘ylaysiz. Chunki ular o‘yinlarni nazorat qilgan.”

Demak, jadval Fulhamni jazolagan, lekin o‘yin darajasi bu raqamlarni yashiradi. Bu esa Liverpool uchun xavfli signal: Anfieldga umidsiz jamoa emas, o‘zini isbotlashga chanqoq, g‘alabaga och, lekin o‘yinida tizim bor raqib keladi.

Anfielddagi qayta uchrashuv: sobiq jamoadoshlar, yangi rollar

Bu uchrashuvga yana bir chiziq qo‘shiladi: ikki murabbiyning shaxsiy tarixi. Iraola va Arbeloa bir paytlar Ispaniya terma jamoasida bir kiyinish xonasini bo‘lishgan. Ikkalasi ham bir pozitsiya uchun kurashgan himoyachilar edi.

Iraola bu haqda so‘z ketganda, tabassum bilan, lekin halol gapiradi.

“Biz terma jamoada juda ko‘p birga o‘ynamaganmiz, – deydi u. – Bir xil pozitsiya uchun kurashardik, lekin u mendan ko‘proq o‘yin o‘tkazdi. Shu ma’noda u muvaffaqiyatliroq bo‘lgan.”

Endi esa rollar o‘zgargan: sobiq jamoadoshlar Anfielddagi texnik zonalarda bir-biriga qarshi turadi. Biri – mag‘lubiyatsiz seriyani uzaytirishga urinayotgan murabbiy. Ikkinchisi – nihoyat ilk ochkolarini qo‘lga kiritib, London tomoniga engilroq nafas bilan qaytishni xohlayotgan murabbiy.

Iraola uchun bu faqat eski do‘st bilan uchrashuv emas. U Liverpoolni o‘yin boshidan o‘yin oxirigacha hukmronlik qiladigan jamoaga aylantirmoqchi. Savol endi shunda: Anfield tribunalarining bosimi ostida, bu jamoa nihoyat birinchi bo‘lib zarba bera oladimi yoki yana bir bor kech uyg‘onishga majbur bo‘ladimi?