sport pulse

Jack Grealish: Transfer, Jarohat va Qaytish Umidi

2021-yilning yozida Jack Grealish nomi butun Britaniya futbol bozorini larzaga keltirgandi. Aston Villa tarbiyalanuvchisi, tribunalar sevimlisi, birdaniga eng qimmat britaniyalik futbolchiga aylandi: 100 million funt evaziga Etihad sari yo‘l oldi. Bu nafaqat rekord, balki Premier League tarixida birinchi uch xonali transfer edi.

Shu pulga kelgan o‘yinchidan nimalar kutilishini tasavvur qilish qiyin emasdi. Ikkinchi mavsumidayoq u Treble sovrindori bo‘ldi, Champions League kubogini ham ko‘tardi. Ammo shu shon-shuhrat fonida bir savol tobora balandroq eshitila boshladi: Grealish o‘zini yo‘qotyaptimi?

Pep Guardiola tizimi unga yirik sovrinlar berdi, lekin uning tabiiy ijodkorligini jilovlab qo‘ygandek tuyuldi. 2024-25-yilgi mavsum yakuniga kelib, Grealish jami 157 o‘yinda atigi 17 ta gol urgan edi. Bunday statistika qancha ishlasa ham, yuz millionlik futbolchi uchun og‘ir ko‘rinadi.

Pep tizimi, navbatdagi o‘rinbosar va Evertondagi umid

Guardiola qo‘l ostida raqobat shafqatsiz. Grealish asta-sekin asosiy tarkib eshigidan uzoqlashdi, o‘yin vaqti qisqardi. Oxiri qaror qabul qilindi: u Everton safida ijaraga o‘ynaydi.

Merseysidega ko‘chish unga yangi nafas bergandek bo‘ldi. Goodison Parkdagi dastlabki oylarida u o‘zini erkin his qildi, tashabbuskor bo‘ldi, Premier League oy futbolchisi sovrinini qo‘lga kiritdi. Uzoq vaqt kutilgan “mana asl Grealish” degan taassurot paydo bo‘layotgandi.

Keyin esa hammasi bir lahzada o‘zgardi.

Oyog‘idagi stress sinishi uning mavsumini yanvarda tugatdi. Operatsiya, cho‘zilgan tiklanish, reabilitatsiya – hammasi ketma-ket. 39 ta o‘yin o‘tkazgan Angliya terma jamoasi futbolchisi uchun bu jarohat faqat klub darajasidagi muammo emasdi. World Cup orzusi ham shu bilan so‘nib qoldi.

Everton esa yozga kelib qiyin savolga duch keldi. Shartnomadagi 50 million funtlik sotib olish bandi bor, lekin jarohatdan chiqqan futbolchi uchun bu raqam juda balanddek ko‘rindi. Klub bu summani pasaytirish umidida City bilan yozgi muzokaralarni kutmoqda. Hozircha hech qanday kelishuv yo‘q.

Angliya chap qanotida bo‘sh o‘rin va kuchli raqobat

FIFAning Shimoliy Amerikadagi yirik turniri davomida Angliya chap qanotida hech kim “meniki bu joy” deb da’vo qila olmadi. Jamoa yarim finalga yetib bordi, ammo pozitsiya baribir ochiq qoldi. Shuning uchun ham Thomas Tuchel rejasida chetda turgandek ko‘ringan futbolchilar hamon muhokamada.

Premier League chempioni, Halesowenlik sobiq vinger Sharpe — NetBet bilan hamkorlikda GOAL bilan suhbatda — Grealishning imkoniyatlari haqida to‘xtaldi. Uning fikricha, Angliya chap tomonda tanlovdan qiynalayotgani yo‘q, aksincha, “ortiqcha” variantlar bor:

“Ular chap tomonda futbolchilarga boy. Grealish bor, Cole Palmer bor – u ham u yerda o‘ynashi mumkin. Lekin ikkalasini ham klassik, chiziq bo‘ylab uchib o‘tadigan, tezkor vinger deb bo‘lmaydi,” – deydi u.

Sharpe Anthony Gordon va Marcus Rashfordning World Cupdagi o‘yinlarini “munosib” deb baholaydi. Ularning ikkalasi ham chap qanot uchun kuchli nomzod. Qaysi biri maydonga tushishi esa raqib va murabbiy tanlagan o‘yin uslubiga bog‘liq bo‘ladi.

Sharpe hatto Argentina bilan bo‘lgan uchrashuvni eslab, Rashfordni o‘yinga erta kiritish kerak edi, deb afsuslanadi: u to‘pni burchak bayrog‘i yaqinida ushlab, raqibni ortga qaytarib turishi mumkin edi, deya ta’kidlaydi. Bu bo‘lmadi. O‘yin boshqacha tugadi.

Grealish va Palmer haqida esa u boshqa ohangda gapiradi: ular to‘pni ushlab turadi, o‘yinni sekinlashtiradi, boshqaradi. Lekin orqa chiziq ortiga yugurib kirish, tezlik bilan tahdid yaratish – bu borada ularning imkoniyati cheklanganini qayd etadi. Shunga qaramay, Sharpe ularni “o‘yinni o‘zgartira oladigan, fenomenal futbolchilar” deb ataydi.

“U faqat bitta narsa kutyapti: sog‘lom mavsum”

Grealishning keyingi qadamiga kelganda, Sharpe juda aniq gapiradi. Uningcha, 2026-27-yilgi mavsum Jack uchun murakkab taktik vazifalar yoki rol izlash haqida emas. Avvalambor, bu sog‘liq mavsumi bo‘lishi kerak.

“Uga faqat bir yil kerak – jarohatsiz, uzluksiz o‘ynaydigan yil. Har bir futbolchi shuni xohlaydi,” – deydi u.

Sharpe futbolchining jarohat bilan kurashini ichidan his qilgandek tasvirlaydi: bu faqat mushak yoki suyak og‘rig‘i emas. Bu ruhiy zarba. Sen uzoq reabilitatsiya kutayotganingni bilasan, jamoadoshlar bilan kiyimxonadagi kulgi, safarlar, o‘yinoldi hayajonidan chetda qolasanu, o‘zingni futbolchi emasdek his qila boshlaysan.

Uning so‘zlariga ko‘ra, jarohatga qaytish – bu ikki frontdagi kurash: tanani tiklash va o‘zingni yana o‘sha darajaga qaytara olishga ishontirish. Mashqlar, o‘yin amaliyotiga qaytish, ritmni topish – bularning barchasi “jirkanch, lekin zarur jarayon”.

Sharpe Grealishga endi nima kerakligini aniq raqam bilan aytadi: 10, 12, 15 ta ketma-ket o‘yin. Shu seriya unga o‘z tezligini, ishonchini, tabiiy o‘yinini qaytaradi, deydi u. Va shu paytda biz yana bir bor haqiqiy Jack Grealishni ko‘rishimizga ishonch bildiradi.

“Ular to‘pni tortib ololmagandi” – iste’dodga berilgan baho

Sharpe Grealishning iste’dodiga kelganda, so‘zini cho‘zmaydi: “U aql bovar qilmaydigan darajada iqtidorli”. U Angliya terma jamoasi safidagi bir o‘yinni eslaydi – raqib sifatida Germaniya tilga olinadi – va o‘sha uchrashuvda Grealish butun o‘yinni “boshqarganini” aytadi. Raqiblar undan to‘pni olib qo‘ya olmagan.

Bu Grealishning portreti: to‘p bilan o‘zini juda erkin his qiladigan, driblingga qo‘rqmay kiradigan, nozik pas bera oladigan, zarba berishga ham qodir futbolchi. Tomoshabin uchun zavq, himoyachilar uchun bosh og‘rig‘i.

Sharpe uchun u faqat texnik mahorat emas. U Grealishni maydondagi kayfiyati, yuzidagi tabassumi, muxlislar bilan munosabati, o‘yinga bo‘lgani zavqi uchun ham alohida ta’riflaydi. Uningcha, Jack – o‘yin uchun, o‘zi uchun va muxlislar uchun obro‘.

Endi savol bitta: navbatdagi mavsum unga jarohatsiz, to‘liq o‘ynash imkonini beradimi? Agar javob “ha” bo‘lsa, yuz millionlik futbolchining haqiqiy bahosi yana bir bor muhokamaga qaytishi aniq.