James Maddison: “Tottenham”dagi yangi mavsumga tayyorgarlik
BBC One’da har shanba kuni tushdan keyin efirga uzatiladigan “The Football Interview” yangi mavsumni kuchli ochadi. 22-avgust, shanba kuni bo‘lib o‘tadigan dastlabki son mehmoni – “Tottenham Hotspur”ning yarim himoyadagi ijodkori James Maddison.
Bu safar u maydondagi nozik uzatmalar emas, uyidagi “jang maydoni” haqida gapiradi.
“Okoplarda” besh farzand bilan
Maddison tizzasidagi jiddiy jarohat tufayli 2025-26-yilgi mavsumning deyarli barchasini o‘tkazib yubordi. O‘tgan avgustda oldingi xoch payi uzilib, u operatsiya stoliga yotdi, reabilitatsiya esa oylar davom etgan sinovga aylandi.
U shu davrni “hayotimdagi eng og‘ir yil” deb ataydi. Sababi faqat futbol emas.
Uyda uni to‘rt yoshdan kichik besh nafar bola kutib turardi. Sherigi bu orada ikkinchi egizaklarga homilador bo‘lib, keyin ularni dunyoga keltirdi. Maddison bu davrni shunday tasvirlaydi: u va sherigi go‘yo “okoplarda” yashagandek bo‘lishdi.
Ko‘nglini ko‘targan narsa aynan shu bo‘lgan.
U Kelly Somers bilan suhbatda shunday deydi: sherigining homiladorligi, unga yonida bo‘lish zarurati, o‘zini unutib, oila haqida o‘ylash – tizzasidagi travmatik tajribani yengib o‘tishida ijobiy chalg‘ituvchi omil bo‘lgan.
Albatta, bu “chalg‘itish” ham oson kechmadi. Uyda tagliklar uchib yuradi, kichik baxtsiz hodisalar, betartib tunlar… Lekin Maddison bularning barchasiga kulib qaraydi: hammasi arzidi, deydi u. Va bir og‘izda qo‘shib qo‘yadi – buni dunyodagi hech narsaga almashtirmasdi.
Otaning qaytishi: Leo uchun yangi “Tottenham”
Futboldan uzoq tanaffusning yana bir tomoni bor edi. Uning to‘ng‘ich o‘g‘li Leo otasining “Spurs”dagi hayotini deyarli unutib qo‘ydi.
Maddison bir yil futbolsiz qoldi. Uch yarim yoshdan to‘rt yarim yoshgacha bo‘lgan davr – bola uchun butun bir dunyo. Leo bir yil avval otasining o‘yinlariga borganini eslay olmay qoldi. Uning tasavvurida “Tottenham” – televizordagi o‘yin, uyda esa tizzasiga apparat bog‘langan, ekran qarshisida o‘tirgan dada.
Maddison endi boshqa manzarani ko‘rishni xohlaydi: Leo yana stadionga kelib, tribuna ortidan emas, maydonda to‘p surayotgan dadasini eslab qolishi kerak.
Qiyin mavsum va ijodkorlik yetishmagan “Spurs”
“Tottenham” uchun o‘tgan mavsum ham unutiladiganlardan emas. Klub oxirgi turda ligada qolishni ta’minlab, tushish chizig‘idan atigi ikki ochko yuqorida yakunladi. Bu darajadagi klub uchun bu – og‘ir zarba.
Maddison chetdan qarab turdi. Aynan shu eng alam qilgani. U o‘yinlarni tomosha qilib, jamoada ijodkorlik yetishmayotganini sezdi va o‘z-o‘ziga savol berdi: men bo‘lganimda bu vaziyatda nima qilgan bo‘lardim?
U maydonga tushishni, o‘yin ritmini o‘zgartirishni, chiziqlar orasida to‘p qabul qilib, himoyani yorib o‘tishni sog‘indi. Lekin tizzasi bunga tayyor emasdi.
Roberto De Zerbi: avval sevgini qaytarish
Mart oyida “Tottenham Hotspur Stadium”ga yangi ovoz kirib keldi. Italiyalik bosh murabbiy Roberto De Zerbi klubni qo‘lga oldi va kayfiyatni o‘zgartira boshladi.
Maddisonning ta’rifi qisqa va aniq: juda aqlli, taktik jihatdan o‘ta talabchan, futboldan butkul zavqlanadigan mutaxassis. Uning ishga yondashuvi shundan darak beradiki, u futbol bilan yashaydi.
Lekin u kelgan kunidan murakkab sxemalar, chizmalar bilan bosh qotirishni boshlamadi. Aksincha, birinchi vazifani boshqacha qo‘ydi: futbolni yana sevib o‘ynashni tiklash.
Buning ramziy va juda insoniy bir usuli bo‘ldi. De Zerbi jamoa uchun kechki ovqat uyushtirdi. Qoidalar sodda: hamma birga, hamma bir stol atrofida, ichimlik ham bor, dam olish ham. U futbolchilarga: bugun ichamiz, yaxshi kecha bo‘ladi, deb ochiq aytdi.
Maddison bu kechani shunchaki “davra” emas, jamoani bir zumda “tikib qo‘ygan” lahza sifatida eslaydi. Himoyachi, hujumchi, zaxiradagilar – hamma bir xil darajada o‘zini jamoaning bir bo‘lagi sifatida his qildi.
Zaxiradagi yetakchi
De Zerbi yana bir nozik qaror qabul qildi. U hali to‘liq tayyor bo‘lmagan Maddisonni zaxiraga qaytardi.
Yarim himoyachi o‘zi ham hayron bo‘ldi: “Men hali o‘ynashga tayyor emasman, boss”, degan fikrda edi. Lekin murabbiy boshqa narsa o‘yladi. Unga ko‘ra, Maddisonning shunchaki kiyinish xonasida, zaxira o‘rindig‘ida bo‘lishi ham jamoa uchun foydali.
“Kerak bo‘lsa, shippakda ham zaxiraga chiq”, degan mazmunda gapirib, uni guruh yoniga qaytardi. Bu so‘zlar Maddison uchun katta maqtov bo‘ldi. U o‘zini maydonga tushmayotgan bo‘lsa ham, jamoaning bir qismi sifatida tutdi.
Natijada “Tottenham” xavfli zonadan uzoqlashdi. Maddison buni faqat o‘zining borligiga bog‘lamaydi, lekin o‘sha davrdagi ruhiy o‘zgarishlarni aniq his qiladi.
Qaytish kuni va yangi mavsum umidi
Maddison maydonga rasman 11-may kuni, “Leeds”ga qarshi o‘yinda qaytdi. Bu – uzoq reabilitatsiyadan keyingi ilk haqiqiy qadam edi.
Yozgi tayyorgarlik davrida esa uni ehtiyot qilishdi. U hali to‘liq yuklama olmadi, lekin ichida bitta maqsad aylanmoqda: bu mavsumni sog‘lom o‘tkazish.
U hozir tinmay mehnat qilmoqda. Maqsadi aniq – imkon qadar ko‘proq o‘yinda maydonga tushish, butun mavsum davomida o‘zini erkin his qilish. Maddison yaxshi biladi: sog‘lom bo‘lsa, bu liga futboliga ta’sir ko‘rsatish qudratiga ega.
U o‘ziga ishonadi. O‘yinlarni o‘zgartira olishini biladi. Endi savol bitta: tizzasi, besh farzand bilan “okoplarda” o‘tgan yil va yangi murabbiyning ruhi bilan qurollangan Maddison bu mavsum “Tottenham”ni qanchaga ko‘tarib bera oladi?
