sport pulse

Jordan Henderson: Chelsea bilan qaytishi va Brentford muxlislarining xafaligi

Jordan Henderson yozda erkin agent sifatida Brentford’dan ketib, Chelsea bilan shartnoma imzoladi. Londonning ko‘k tomonida u yana Premyer-liga markazida paydo bo‘ladi, lekin bu safar kalendar unga murakkab sahna tayyorlab qo‘ygan: eski uy, eski muxlislar va juda yangi xafagarchilik.

Brentford’dagi bir yil – ishini qilib ketgan kapitan

Henderson’ning Brentford’dagi bir yillik davri qog‘ozda ham, maydonda ham muvaffaqiyatli bo‘ldi. Ajax’dan qisqa muddatli shartnoma bilan kelgan 36 yoshli yarim himoyachi Premyer-ligada 32 o‘yin o‘tkazdi, bitta gol urdi va uchta golli uzatma berdi. Statistikalar shov-shuvli emas, lekin Bees uchun u aynan kerak bo‘lgan narsa edi: tajriba, tartib, gardaniga mas’uliyat olishga tayyor futbolchi.

Gtech Stadium tribunalarida unga ishonishdi. U o‘yin ritmini boshqardi, yosh futbolchilarga tayanch bo‘ldi, murabbiylar shtabiga esa ishonchli variant sifatida xizmat qildi. U o‘z qiymatini isbotladi. Shuning uchun ham yozda yangi rahbar izlayotgan Xabi Alonso uchun Henderson tabiiy tanlov bo‘ldi – nafaqat maydonda, balki kiyinish xonasida ham.

Alonso uchun tayanch figura

Alonso yozgi qayta qurish jarayonida aynan shunday futbolchini istagan edi: Premyer-ligani yod olgan, bosim ostida qaror qabul qila oladigan, murabbiy g‘oyasini maydonga tushira oladigan yarim himoyachi. Henderson aynan shunday profil.

Uning Angliya terma jamoasi bilan Meksikaga qarshi o‘yindan keyingi g‘alabani nishonlash chog‘ida olgan kulgili, ammo jiddiy bilak jarohati ortidan qaytishi ham o‘ziga xos voqea bo‘ldi. Thomas Tuchel boshqaruvida Jahon chempionatida bir daqiqa ham maydonga tushmagan Henderson, shunga qaramay, yozda sog‘ayishi bilan darhol Chelsea asosiy tarkibiga tashlandi.

Buning sababi oddiy: Moises Caicedo va Reece James yo‘qligida Alonso o‘rtada barqarorlikka muhtoj edi. Bu hududda rotatsiya, jarohatlar va shakl izlash klubni charchatib qo‘ydi.

Murabbiy buni yashirmadi: o‘rtadagi uzluksizlik yetishmayapti. Uning fikricha, Henderson qaytishi bilan nafaqat to‘p bilan, balki o‘yin o‘qish qobiliyati bilan ham jamoaga tayanch bo‘ladi. U Premyer-ligadagi har bir uchrashuv qanday intensivlik va detallarni talab qilishini biladi, atrofidagilarni boshqaradi, ularga yordam beradi. Bilakdagi muammo to‘liq ketishi uchun vaqt kerak bo‘ldi, lekin endi u o‘zini yaxshi his qilmoqda va juda yaxshi tanish bo‘lgan sahnaga qaytmoqda.

Qaytish – iliq xotiralar emas, alamli yakun

Ammo bu qaytish romantik hikoya bo‘lishi ehtimoli juda past. Sababi oddiy: Brentford muxlislari bilan xayrlashuv chog‘ida Henderson chizig‘idan chiqib ketdi.

O‘tgan mavsum so‘nggi turida Bees’ga Yevropa yo‘llanmasi uchun Anfield’da gol kerak edi. Kichik tafovut, katta maqsad. O‘yin oxirida esa sahna butunlay boshqa tomonga burildi.

Henderson o‘yinchi sifatida allaqachon Liverpool bilan bog‘liq emas edi. U bu klubni kapitan sifatida mahalliy va yevropalik unvonlarga yetaklagan, lekin o‘sha bob allaqachon yopilgan. Shunga qaramay, Anfield tribunalaridan kelgan olqishlar uni o‘ziga tortdi.

Almashtirilayotgan paytda u maydondan sekin chiqdi. Juda sekin. U Liverpool futbolchilari bilan qo‘l siqdi, ularning xayrlashuv lahzalariga qo‘shildi, Mohamed Salah va Andy Robertson kabi klub afsonalari bilan bir sahnada turdi. Bu sahna Liverpool uchun ramziy yakun bo‘lsa, Brentford uchun qimmatga tushgan daqiqalar edi.

Hendersonning “minnatdorchilik aylanishi” Bees muxlislarini jiddiy ranjitdi. Ularning jamoasi Yevropa yo‘llanmasidan atigi to‘plar nisbatida qoldi. Oxirgi daqiqalar, oxirgi bosim, oxirgi umid – bularning bari fonida ularning futbolchisi raqib stadionida deyarli mehmon sifatida olqish yig‘ib yurdi. U esa endi bu klub futbolchisi emasdi.

Shu lahza Brentford tribunalarida esdan chiqmaydigan taassurot qoldirdi: ularni qadrlagan, ular esa unga ishongan futbolchi so‘nggi kunida o‘zini faqat eski uyi haqida o‘ylayotgandek tutdi. Bu esa romantik nostalgiya emas, sovuq xiyonat tuyg‘usiga yaqinroq bo‘ldi.

Endi esa – dushman maydonidagi tanish yuz

Endi Henderson yana o‘sha stadionga qaytadi. Endi u Chelsea futbolchisi. Yangi forma, yangi murabbiy, yangi vazifa. Ammo tribunalardagi xotira eski.

Brentford muxlislari uni o‘ynagan davrida qadrlashdi, uning mehnatini ko‘rishdi, Premyer-ligadagi tajribasidan bahra olishdi. Ammo Yevropa yo‘llanmasi qo‘ldan ketgan, so‘nggi turdagi o‘sha sahnalar unutilgani yo‘q. Shuning uchun bu qaytishda iliq olqishlar kutish qiyin. Hushtaklar, qichqiriqlar, har bir teginishda bosim – shular ko‘proq ehtimolga yaqin.

Henderson uchun bu uchrashuv faqat navbatdagi liga o‘yini emas. Bu – qarorlar, xatti-harakatlar va ularning narxi haqida eslatma. U Chelsea uchun o‘rtada tajriba va sokinlik olib kirishi kerak bo‘lgan kechada, atrofidagi shovqin aynan o‘sha sifatlarini sinovdan o‘tkazadi.

Savol endi shunda: u bu safar qaysi stadionni o‘z uyi deb his qiladi – hozir o‘ynayotgan jamoasinimi yoki ortda qoldirdim deb o‘ylagan, ammo hali ham javob kutayotgan muxlislarnimi?

Pinco Avto Omad — 12 ta avto uchun sovrinli o‘yinga qo‘shil