Julian Alvarez: Anfielddagi g‘alaba va Madriddagi kelajak
Anfieldda mag‘lubiyat, ammo Madridda boshqa jang bor edi. U ham to‘p bilan, ham so‘z bilan.
Anfielddagi og‘riq va bir zumlik yorqinlik
Chorshanba oqshomi. Shovqin-suroni, bosimi, qo‘shig‘i bilan odatdagidek portlab turgan Anfield. Champions League kechasi. Liverpool – Atletico Madridga qarshi.
Hisob – 2:1. Dominik Szoboszlai va Alexis Mac Allister gollari mezbonlarga g‘alaba olib keldi. Ammo madridliklar uchun bu kechaning ilk sahifasini boshqa ism ochdi: Julian Alvarez.
Argentinalik hujumchi mavsumda ilk bor to‘liq 90 daqiqa o‘ynadi va maydonga qadam qo‘yishi bilan ta’sir ko‘rsatdi. Uning nozik pasidan so‘ng Marcos Llorente hisobni ochdi. Aynan shunday lahzalar uchun hujumchilarni ushlab qolishadi, aynan shunday lahzalar uchun muxlislar kechiradi.
Ammo hisob doskasi o‘zgargani sayin, e’tibor yana maydon tashqarisidagi hikoyaga qaytdi. Alvarezning yozgi sarguzashtlariga.
Yozgi bo‘ron va muxlislarning ranjishi
Yozda Alvarez ochiqchasiga Barcelona safiga o‘tishni istadi. Atletico esa eshikni yopdi. Transferga ruxsat bermadi. Natija? Muxlislar orasida jiddiy norozilik, futbolchining munosabatiga nisbatan sovuqlik, har bir intervyu va sarlavhada bir xil savol: “U bu yerda bo‘lishni xohlaydimi?”
Yoz uzaygan sayin, bu savol ham charchatdi. Ayniqsa, klub ichkarisidagilarni.
Shu fon, shu shubhalar ostida Alvarez nihoyat asosiy tarkibga qaytdi, assist berdi, maydonda o‘zini ayamasdan ishladi. Lekin o‘yin tugashi bilan, u yana transfer haqidagi savollarga “qamaldi”.
Koke: “Uni tinch qo‘yish vaqti keldi”
Atletico sardori Koke bunga nuqta qo‘yishga harakat qildi. O‘yindan keyin Movistar mikrofoniga kelganida, ohangi charchoq va qat’iyatni birga olib yurardi.
“Biz charchadik,” – dedi u. – “Uni tinch qo‘yishimiz kerak, bolaga o‘yinidan zavq olishiga, ishini qilishiga va futbol o‘ynashiga imkon berishimiz kerak. Hammamiz birgalikda uni tinch qo‘yishimiz shart, chunki yoz juda charchatdi, ayniqsa [media] tomonidan. Umid qilamizki, endi uni ishini qilishga qo‘yib berishadi.”
Bu shunchaki jamoadoshni himoya qilish emas edi. Bu – kiyinish xonasidan kelgan aniq signal: Alvarez bu jamoaning bir qismi, qolgan gap-so‘zlar esa ortiqcha yuk.
Llorente: “U farq qiladigan futbolchi”
Anfieldda gol urgan Marcos Llorente ham sherigini ochiq qo‘llab-quvvatladi. U Alvarez bilan o‘rtasidagi epizodni eslar ekan, so‘zlarida iliqlik sezilib turardi.
“U biz uchun juda muhim futbolchi,” – dedi Llorente. – “Menga ajoyib assist berdi. Bizga aynan shuni kerak. Uning holati yaxshi bo‘lishi, o‘tkir bo‘lishi zarur, chunki u uzoq vaqt raqobatsiz qoldi.
U yaxshi o‘ynadi, ko‘p ishladi, yugurdi – bizga kerak bo‘lgani ham shu. Men ayta oladigan narsa – biz Julian bilanmiz, u bizning futbolchimiz, jamoadoshimiz. U muhim va u farq qiladi.”
Kiyinish xonasida masala yopilgan ko‘rinadi. Endi navbat tribunalar va sarlavhalarda.
Endi bahs emas, ko‘prik qurish vaqti
Transfer oynasi yopildi. Barcelona orzusi ortda qoldi. Hozir Alvarez oldida faqat bitta yo‘l bor: Atletico muxlislari bilan bo‘lingan ishonchni qayta tiklash.
Los Rojiblancos uchun esa jadval ham kechirmaydi. Klub hozir La Liga turnir jadvalida oltinchi o‘rinda: ikki g‘alaba, bir durang, bir mag‘lubiyat. Evropadagi alamli kechadan so‘ng, endi e’tibor yana ichki frontga qaytadi.
Navbatdagi raqib – Real Sociedad. Texnik, intizomli, xatoni kechirmaydigan jamoa. Bunday uchrashuvlarda kichik detallar hal qiluvchi bo‘ladi: bir pressing, bir yugurish, bir aniq pas.
Shu yerda Alvarez yana sahnaga chiqishi mumkin. U Anfieldda asosiy tarkibda boshlangan o‘yinini davom ettirishni, Diego Simeone ishonchini mustahkamlashni va eng muhimi, Wanda Metropolitano tribunalarini yana o‘z tomoniga og‘dirishni xohlaydi.
Yozgi shov-shuvlar tugadi. Endi u haqda gapirishni emas, uni maydonda ko‘rishni istaydigan Atletico uchun bitta savol qoladi: Julian Alvarez bu bosimni kuchga aylantira oladimi – yoki yozgi bo‘ronning soyasi hali ham uni quvib yuradimi?
