Keith Andrews: Brentfordni Yevropaga eltuvchi murabbiy
Premier League uchun Keith Andrews nomi avvalambor maydon o‘rtasidagi kurash, Blackburn va West Brom safidagi ishonchli o‘yinlari, hamda Irlandiya terma jamoasi bilan 35 ta o‘yin bilan bog‘langan edi. Endi esa u boshqa rolda – “touchline” bo‘ylab qat’iy qadam tashlayotgan, ichkaridan ko‘tarilgan murabbiy sifatida e’tiborni tortmoqda.
Set-piece murabbiydan bosh murabbiygacha bo‘lgan sakrash
Murabbiylik yo‘li sokin joydan boshlandi. Andrews dastlab Karl Robinson yonida MK Donsda tajriba to‘pladi, murabbiylar xonasida, ko‘zdan nari, biroq maydondagi har bir detaldan xabardor holda. Keyin u Stephen Kenny bilan Irlandiya U21 va katta terma jamoasida yordamchi bo‘lib ishladi, xalqaro futbolning bosimi va ritmini o‘zlashtirdi.
Shundan so‘ng Chris Wilder qo‘l ostida Sheffield Unitedda tajriba oshirdi. 2023-yilda esa Brentford uni standart vaziyatlar bo‘yicha murabbiy sifatida olib kelganida, bu qaror ko‘pchilikka oddiy texnik qo‘shimchadek ko‘ringan bo‘lishi mumkin edi.
Haqiqiy burilish esa 2025-yil yozida yuz berdi. Thomas Frank Tottenham tomon yo‘l olganida, Brentford tashqaridan yulduz qidirmadi. Klub ichkariga qaradi va set-piece murabbiyini bosh murabbiylikka ko‘tardi. Bu tayinlov ko‘pchilikni hayratda qoldirdi, hatto shubha uyg‘otdi.
Shubhalarni jim qilgan mavsum
Shubhalar uzoqqa cho‘zilmadi. Andrews birinchi to‘liq mavsumidayoq Brentford atrofidagi tushkun kayfiyatni tezda tarqatib yubordi. Relegatsiya haqidagi gap-so‘zlar sukutga cho‘kdi, jamoa esa jadvalning yuqori yarmiga ko‘tarilib, to‘qqizinchi o‘rinni egalladi.
Yevropa yo‘llanmasi og‘riqli tarzda qo‘ldan chiqdi, ammo maqsad aniq bo‘lib qoldi: 2026-27 mavsumida o‘sha o‘rinlarga qaytish. Klub ichida ham, tashqarida ham endi Brentfordga oddiygina “ligada qolsa bo‘ldi” jamoasi sifatida emas, balki pley-off chiziqlarini bezovta qiladigan raqib sifatida qaralayapti.
Andrews 2032-yilgacha mo‘ljallangan uzoq muddatli shartnoma bilan ishlamoqda. Ammo savol ochiq: agar u shu sur’atda davom etsa, bu shartnomaning oxirigacha Brentfordda qoladimi? Yoki Premier League gigantlari uni olib ketish uchun navbatga turadimi?
“Ikki futbolchi – har bir pozitsiyada”: tarkibdagi raqobat
Brentfordning sobiq hujumchisi Morrison, hozirda kuzatuvchi sifatida, do‘sti Andrews ishini yaqindan ko‘rib turibdi. U so‘zlarida ortiqcha bo‘rttirishsiz, ammo ohangida hayrat yashirinmagan holda murabbiyni maqtaydi. Uning fikricha, Brentford bu mavsumdayoq Yevropa zonasi tashqarisidagi o‘rinlarga kirish imkoniyatiga ega, hatto kubok yutish ham real maqsad sifatida ko‘rilmoqda.
Morrisonning ta’kidlashicha, Andrewsning eng katta yutug‘i – raqobatga to‘la, ikki futbolchili tarkibni shakllantirgani. Klubga kelgan yangi futbolchilar bu fikrni mustahkamlaydi.
[Mamadou] Sangare transferi bunga yorqin misol. Morrison uning darajasini shunday baholaydiki, u bemalol ligadagi eng kuchli to‘rtlik klublaridan biriga ham borishi mumkin edi. Shunga qaramay, u Brentfordni tanladi – loyiha unga ma’qul bo‘ldi, klub esa o‘z navbatida katta salohiyatga ega futbolchini qo‘lga kiritdi.
Tajribali Callum Wilson hujum chizig‘iga qo‘shildi va darhol raqobat yaratdi – Thiago uchun bosim, jamoadagi hujumchilar uchun signal. [Jaidon] Anthony Burnleydan kelib, mavsumni kuchli boshladi, bu esa [Dango] Ouattara va Kevin Schade uchun qo‘shimcha musobaqa demak.
Klub [El Hadji Malick] Diouf uchun West Hamga 40 million to‘ladi, ammo u hozircha asosiy tarkibga kira olmayapti. Bu ham tarkib chuqurligining o‘lchovi – qimmat transfer ham birdaniga maydonga chiqishiga kafolat yo‘q. Keane Lewis-Potter esa ayni paytda jamoaning eng yorqin futbolchilaridan biri sifatida ajralib turibdi.
Bunday raqobat, bunday chuqurlik – Brentford tarixida kam uchraydigan holat. Va bu, eng avvalo, Andrewsning qo‘l mehnati.
Relegatsiya o‘rniga ambitsiya
O‘tgan mavsum oldidan ko‘pchilik bir xil fikrda edi: Thomas Frank ketdi, bir nechta muhim futbolchilar ham jamoani tark etdi, Brentford esa “ikkinchi mavsum sindromi”ga o‘xshash xavfga yuz tutdi. Ko‘pchilik ularni pastki uchlik atrofida ko‘rdi.
Andrews bu taxminlarni chil-parchin qildi. Jamoa nafaqat ligada qolibgina qolmadi, balki o‘yin sifati, pressing, standart vaziyatlardagi xavfi bilan ham e’tibor qozondi. Mavsum startidagi yaxshi ritm esa bu yilgi kampaniyada ham davom etmoqda.
Morrisonning fikricha, bularning bari uchun asosiy kredit – Andrewsga. U murabbiyni “ajoyib ish qilmoqda” deb baholaydi va bu fikrni natijalar tasdiqlab turibdi.
Keyingi manzil – yirik klubmi?
Brentford hozircha o‘z murabbiyi bilan uzoq muddatga reja tuzgan. Ammo Premier League realiyatida muvaffaqiyatli murabbiylar atrofida “hidlaydigan” yirik klublar doimo bo‘ladi. Ayniqsa, ichkaridan ko‘tarilib, byudjeti uncha katta bo‘lmagan klub bilan ham raqobatbardosh jamoa qura olgan bo‘lsa.
Ayni damda savol bitta: agar Andrews shu yo‘nalishda davom etsa, Brentford uni qancha vaqt ushlab tura oladi? Yoki bu klub aynan uning qo‘lida o‘zi yirik kuchga aylanadimi?
