Lamine Yamalning chaqirig‘i: New York, biz kelyapmiz
Lamine Yamalning chaqirig‘i: “New York, biz kelyapmiz”
AT&T Stadiumdagi fransuzlar ustidan olingan 2:0 hisobidagi g‘alaba hali stadion tablolari o‘chib ulgurmasdan, Lamine Yamal allaqachon keyingi manzilni e’lon qilib bo‘lgandi. Instagram sahifasida u suratlarni joyladi va qisqa, lekin juda aniq xabar qoldirdi: “nuevayol vamos por ti” – “New York, biz kelyapmiz”.
Bu nafaqat yosh yulduzning kayfiyati, balki butun Ispaniya terma jamoasining ohangi edi: yarim final – faqat bekat. Maqsad – yakuniy manzil, New York–New Jersey Stadium va yakshanba kungi final.
U yerda raqib – Argentina yoki England. Atlanta shahridagi ikkinchi yarim finalda ular o‘zaro to‘qnash keladi, Ispaniya esa allaqachon chiptasini qo‘lga kiritgan.
Ikki o‘smir, tarixiy yarim final
Luis de la Fuente eng katta sahnada jasorat ko‘rsatdi. U nafaqat Lamine Yamalga, balki yana bir o‘smir – Pau Cubarsi’ga ham asosiy tarkibda ishonch bildirdi. Natijada tarix yozildi: jahon chempionati yarim finalida ilk bor bir jamoa tarkibida ikki nafar o‘smir futbolchi asosiy tarkibda maydonga tushdi.
Bu qaror o‘zini to‘liq oqladi.
19 yoshli Yamal Ispaniyaning 2010 yildan buyon ilk bor jahon chempionati finaliga qaytishida hal qiluvchi figuraga aylandi. U o‘yinning ilk daqiqalaridanoq Lucas Digne ustiga bosimni oshirdi, pressing bilan tinch qo‘ymadi va 22-daqiqada kutilgan lahza keldi.
Yamal Digne’dan to‘pni o‘g‘irlab, jarima maydoniga yorib kirdi va raqib himoyachisini xatoga majbur qildi – penalti. Belgilangan nuqtaga Mikel Oyarzabal keldi. U sovuqqonlik bilan zarba berdi, darvozabonni boshqa tomonga yubordi va hisobni ochdi.
Fransiya esa shundan keyin ham o‘z o‘yinini topa olmadi. Ispaniya to‘pni ushlab turdi, tempni boshqardi, raqibni yugurtirdi. Kylian Mbappe va Aurelien Tchouameni oldinda harakat qildi, lekin ularning zarbalari ko‘proq umidga o‘xshardi, real xavfga emas.
Porro zarbasi va Fransiyaning so‘nib borishi
Tanaffusdan keyin ham manzara o‘zgarmadi. Ispaniya nafaqat to‘pni ushlab turdi, balki zarba berishni ham unutib qo‘ymadi. Bosim oxiri o‘z samarasini berdi.
Pedro Porro Dani Olmo bilan chiroyli kombinatsiya uyushtirdi, himoyani chalg‘itdi va jarima maydoni chetidan pastga, aniq zarba berdi. To‘p burchakka kirib ketdi – 2:0. Oddiy, ammo nihoyatda samarali hujum.
Shundan keyin o‘yin yanada ochildi. Yamal uchinchi gol muallifi bo‘lishga juda yaqin keldi. U darvozani ishg‘ol qildi, ammo bayroq ko‘tarildi: nozik ofsayd. VAR tasdiqladi – gol bekor qilindi.
Fransiya esa bor kuchi bilan oldinga intildi. Mbappe tezligini ishga soldi, Tchouameni uzoqdan zarbalar bilan urinib ko‘rdi, lekin Ispaniya himoyasi yanchilmadi. De la Fuente jamoasi bu turnirda yettinchi o‘yindan oltinchi bor darvozasi daxlsizligini saqlab qoldi – bu raqamning o‘ziyoq ularning qay darajada muvozanatli jamoaga aylanganini ko‘rsatadi.
G‘alaba raqslari va ichki o‘zgarish
Final chiptasi qo‘lga kiritilishi bilan Ispaniya kiyinish xonasida haqiqiy bayram boshlandi. Terma jamoaning rasmiy sahifasi futbolchilarning qichqiriqlari, raqslari va qo‘shiqlari aks etgan videoni ulashdi. Post tagida shunday yozildi: “Qichqiriqlar yangradi, raqslar bo‘ldi, bayram boshlandi... Ispaniya terma jamoasi kiyinish xonasiga keling va ‘taqiqlangan’ raqslarni bo‘shating!”
Bu shunchaki kayfiyat emas, jarayonning yakuniy fazasi edi. Turnir boshida ko‘proq hujumdagi yorqinlik bilan yutib kelgan Ispaniya endi butunlay boshqa jamoaga aylanganini ko‘rsatdi.
Bu safar La Roja nafaqat hujumda ijodkor, balki himoyada ham tartibli, hisobni yuritishda esa shafqatsiz darajada aniq bo‘ldi. Fransiya kabi turnir favoritini yengish uchun aynan shunday to‘liq paket kerak edi – va ular aynan shuni taklif qila oldi.
Mikel Oyarzabal esa o‘z seriyasini davom ettirdi: so‘nggi 20 ta o‘yinda 18-gol. U shu bilan birga Ispaniya tarixida terma jamoadagi gollari soni 30tadan oshgan atigi oltinchi futbolchiga aylandi. Bunday fon, bunday forma – final oldidan murabbiylar uchun orzu holati.
2010 xotirasi va New York sari bir qadam
Ispaniya uchun bu final – tarixni kengaytirish imkoniyati. Ularning jahon chempionatidagi yagona finali 2010 yilda bo‘lgan, o‘sha payt Andres Iniesta Niderlandiya darvozasiga qo‘shimcha daqiqalarda zarba berib, butun mamlakatni ko‘kka ko‘targan edi.
Endi esa yangi avlod sahnada. Yamal, Cubarsi, Oyarzabal, Olmo, Porro – boshqa ismlar, lekin maqsad o‘sha: ikkinchi kubok.
Lamine Yamal allaqachon ijtimoiy tarmoqlarda New Yorkka murojaat qildi. Endi navbat maydonga. Yakshanba kuni New York–New Jersey Stadiumdagi finalda Ispaniya birgina savolga javob izlaydi: bu avlod ham 2010 yilgi oltin sahifaga yana bir bob qo‘sha oladimi?
