Levi Colwill: Jarohatdan qaytish yo‘li
Yozning issiq kunlari. FIFA Club World Cup kubogi hali ham qo‘llarda, eforiya hali tarqalmagan. Levi Colwill uchun hammasi endi boshlanayotgandek tuyulgan edi. Premier League mavsumiga sanoqli kunlar qolgan, himoyachi o‘zini uchayotgan, ishonchi cho‘qqida his qilayotgan payt.
Keyin esa hammasi bir zumda o‘zgardi.
Jiddiy jarohat. Bir lahzada u uchishdan to‘xtadi va tubga qulab tushdi. O‘zi aytganidek: “Uchayapsan, kayfiyating baland, birdaniga tubanlikka tushib qolasiz.” Aynan shu zarba Colwillning eng og‘ir yilini boshlab berdi.
Hayot to‘xtagan sakkiz oy
Jarohat tashxisi qo‘yilgan ilk lahzalarini eslar ekan, u o‘sha holatni tan olmayotgandek gapiradi: ishonmaslik, rad etish, bo‘shliq. Yaqindagina yirik sovrin yutgan, endi esa sakkiz-to‘qqiz oyga cho‘ziladigan majburiy tanaffus.
“Hayoting sakkiz-to‘qqiz oyga to‘xtab qolsa, baribir bilasan: qanday bo‘lmasin, o‘tasiz. Oldinga yurish vaqti keladi, haqiqiy mehnat endi boshlanadi”, – deydi u.
Shu nuqtadan boshlab Colwillning yo‘li faqat trenajyorlar, reabilitatsiya zallari, uzoq kunlar va yanada uzunroq tunlardan iborat bo‘ldi. Ammo bu jarayonni u yolg‘iz bosib o‘tmadi.
Tayanch doira: oila, do‘stlar va Chelsea
Uyingizga qaytganingizda eshik doim taqillab turadi. Colwillning so‘zlariga ko‘ra, jarohatdan keyingi dastlabki kunlarda deyarli har kuni yangi odam – yaqin do‘st yoki oila a’zosi – yoniga kelib, u bilan vaqt o‘tkazgan.
Bu oddiy tashriflar emasdi. Ular unga maydonga qaytish uchun ichki yonishni berdi.
“Har kuni kimdir yonimga kelardi, shunchaki men bilan vaqt o‘tkazardilar. Bu menga yanada ko‘proq ishlash, maydonga qaytib, ularni yana faxrlantirish uchun motivatsiya berdi”, – deydi u.
Cobhamda esa boshqa bir tayanch bor edi: Chelsea tibbiy shtabi, murabbiylar va jamoadoshlari. Ayniqsa, o‘xshash sinovlarni boshidan o‘tkazgan Wesley Fofana.
“Wes men bilan juda yuqori darajada bo‘ldi – qanday maslahat bo‘lishidan qat’i nazar, nimaga muhtoj bo‘lsam, yonimda edi”, – deydi Colwill. – “Hamma bu faqat mening mehnatim deb o‘ylaydi, lekin menimcha, juda katta qismi ular tufayli. Ular juda ko‘p narsa qilishdi, men bu yerda bo‘lsam, bu ular sababidan. Ularga katta rahmat.”
Bu so‘zlarda birgina minnatdorchilik emas, balki tushuncha bor: elkasida turgan insonlar bo‘lmasa, bu yo‘l ancha mashaqqatliroq bo‘lardi.
Oq chiziq ortidagi orzu
Oylar o‘tadi. Mashg‘ulotlar og‘irlashadi, yuklamalar ortadi, tana asta-sekin musobaqa tezligiga qaytadi. Ammo Colwill uchun eng muhim lahza hali oldinda edi – o‘sha oq chiziqdan yana bir bor oshish onlari.
U maydonga qaytish arafasida o‘zini qanday his qilishi haqida gapirar ekan, hayajonni yashira olmaydi: “Jamoa bilan birga yana maydonga qadam qo‘yish lahzasi juda zo‘r bo‘ladi, chunki men ko‘p narsani ular yonida boshdan kechirdim. Ular bilan yana birga bo‘lish – bu eng zo‘r lahza bo‘ladi.”
Bu shunchaki navbatdagi o‘yin emasdi. Bu sakkiz-to‘qqiz oylik kurashning yakuniy sinovi, ichki monologlarning, shubhalar va og‘riqlarning yakuniy javobi edi.
Stamford Bridge’dagi qaytish
Kutilgan kun keldi. Stamford Bridge. Premier League bahsi, raqib – Nottingham Forest. Tomoshabinlar shovqini, chiroqlar, murabbiylar ko‘rsatmasi. Va nihoyat, almashinish taxtasida uning raqami paydo bo‘ladi.
Colwill o‘rnidan turadi.
Oq chiziqdan oshib o‘tgan o‘sha bir necha qadam – u uchun butun mavsumga teng yo‘l. Bizning kameralarimiz uning o‘sha kunini boshidan oxirigacha kuzatdi: kiyinish xonasidagi kayfiyat, maydonga chiqish lahzasi, so‘nggi hushtakdan keyingi chuqur nafas.
Bu oddiy qaytish emasdi. Bu ichki g‘alaba edi.
Yangi bosqichga eshik
CFC+ platformasidagi mini-hujjatli film aynan shu yo‘lni – jarohat xabaridan tortib, Nottingham Forestga qarshi o‘yindagi qaytishgacha bo‘lgan yo‘lni – ochib beradi. Unda Colwill bilan muntazam suhbatlar, har bir bosqichdagi hissiyotlar, ruhiy tushkunlikdan chiqish yo‘llari va yonida bo‘lgan insonlarning roli batafsil ko‘rsatiladi.
Bu yil uning uchun shunchaki “qiyin mavsum” emasdi. Bu kariyerasini, xarakterini, atrofidagi odamlarga bo‘lgan qarashini qayta shakllantirgan yil bo‘ldi.
Endi esa savol bitta: bu qaytish hikoyasi Chelsea kelajagida qanday sahifalarni ochib beradi?
