Liverpoolning yangi boshlanishi: chempionlik poygasi qaytadimi?
Bir yil oldin Premier League taxtini qo‘ldan boy bergan, beshinchi o‘ringa qulagan Liverpool endi yana boshidan boshlayapti.
Arne Slot ketdi. Mohamed Salah ketdi. Andoni Iraola esa birdaniga ikki yil avval chempion bo‘lgan, bugun esa tanib bo‘lmas darajada o‘zgargan jamoani qayta yig‘ish vazifasini zimmasiga oldi.
Oldinda murakkab yoz, og‘ir transfer oynasi va savol: bu Liverpool yana chempionlik poygasiga qayta oladimi?
Isak – endi bahona qolmadi
O‘tgan mavsum Alexander Isak uchun deyarli yo‘qotilgan yil bo‘ldi. Jarohatlar, to‘liq bo‘lmagan tayyorgarlik, Anfield atrofidagi keskin muhit – hammasi uni yangi klubida to‘liq ochilishiga yo‘l qo‘ymadi.
Endi esa vaziyat boshqacha. Salah yo‘q. O‘tgan mavsumning eng yaxshi to‘pchisi Hugo Ekitike esa aprel oyida paychal payini uzib olganidan beri hali ham to‘liq tiklanishdan “ancha yiroq”.
Demak, hujum chizig‘ida bitta aniq markaziy nuqta bor: Isak. Yozda yana bir jiddiy hujumchi kelmasa yoki Isak yana jarohat olmasa, gol mas’uliyati aynan uning yelkasida bo‘ladi. Newcastle davridagi yulduzli ko‘rsatkichlarni takrorlash qiyin bo‘lishi mumkin, ammo ularga yaqinlashish – bu mavsumda undan kutiladigan minimum.
Bu safar u bahona qila olmaydi. Jamoa ham.
Trey Nyoni – Ngumoha izidan
2025-26 yilda Rio Ngumoha sahnaga shov-shuv bilan chiqdi. Endi ko‘pchilik navbat kimga kelganini bilgandek: Trey Nyoni.
Sobiq Leicester akademiyasi mahsuli bo‘lgan 19 yoshli yarim himoyachi 2023 yilda Liverpool safiga qo‘shilgan, o‘tgan mavsumda esa Premier League sahnasida ilk daqiqalarini oldi. Endi esa maydonga ko‘proq chiqish imkoniyati real tus olmoqda.
Agar Alexis Mac Allister va boshqa tajribali o‘yinchilar o‘z eski formasini topolmasa, Iraola qaror qilishga majbur bo‘ladi: yangilanishmi yoki sabr. Nyoni esa bunga tayyor ko‘rinadi. To‘p bilan xotirjam, chiziqlarni yorib o‘tuvchi uzatmalarni ko‘ra oladi, pressing ostida ham vahimaga tushmaydi.
Yozgi tayyorgarlik o‘yinlarida u allaqachon o‘zini ko‘rsatib bo‘ldi. Endi savol bitta: Anfield uni yangi sevimliga aylantirishga tayyormi?
Harvey Elliott – so‘nggi imkoniyat
O‘tgan yilning yozida Harvey Elliott uchun Liverpool bobining yopilgandek ko‘ringan pallasi bor edi. Unai Emery qo‘l ostidagi ijarada 10 ta o‘yin o‘ynamaydi, 35 million funtlik majburiy transfer bandi ishga tushmaydi, degan fikrga kam odam ishongan.
Lekin shunday bo‘ldi. Elliott eng og‘ir mavsumini boshidan kechirdi va endi Merseyside’ga qaytib keldi – lekin endi butunlay boshqa jamoaga.
Iraola esa unga aynan kerak bo‘lgan narsa – markazda sof “10-raqam” bilan o‘ynashni rejalashtirayapti. Bu Elliott uchun ideal maydon bo‘lishi mumkin. U hali atigi 23 yoshda, ustiga-ustak, hozirgi tarkibda o‘ng qanotga eng yaqin profil ham aynan u.
Agar mavsumning ilk haftalaridayoq u o‘yinga ta’sir ko‘rsata olsa, kontraktini uzaytirish varianti birdaniga haqiqiy ssenariyga aylanadi. Aks holda, kelasi yozda u klubni erkin agent sifatida tark etishi deyarli muqarrar.
Bu faqat navbatdagi mavsum emas. Bu uning Liverpooldagi taqdiri hal bo‘ladigan yil.
Muvaffaqiyat mezoni – realistik Liverpool
O‘tgan mavsum Liverpool zo‘rg‘a beshinchi o‘rinni olib, Champions League yo‘llanmasini tortib oldi. Endi maqsad aniqroq: Arsenal va Manchester City bilan yana bir qatorda kurashish. Hech bo‘lmaganda ularga yaqinlashish.
Yangi murabbiy, klub tarixidagi eng buyuk futbolchilardan biri bilan xayrlashuv, taktik qayta qurilish – bularning barchasi bir yil ichida sodir bo‘lmoqda. Shunday fon’da darhol chempionlik talab qilish – real bo‘lmagan narsa.
Ammo uchinchi o‘rin? Haqiqiy maqsad mana shu bo‘lishi mumkin. Unga chiroyli, dinamik futbol qo‘shilsa – o‘tgan mavsumda ko‘pchilik yetishmagan deb hisoblagan uslub – Liverpool o‘zini yana yuqori darajaga qaytish yo‘lida deb hisoblay oladi.
Bu jamoa qayta tug‘ilayotgan bo‘lsa, uchinchi o‘rin – yomon start emas.
Eng katta xavotir – son yetmaydi
Masala oddiy: Liverpoolda futbolchilar yetarli emas.
Arne Slot davridagi tarkib allaqachon cho‘zilib ketgandi, endi esa Salah, Andy Robertson va Ibrahima Konaté ham yo‘q. Jérémy Jacquet va Víctor Muñoz kelishi – faqat boshlanish. Jiddiy raqobat uchun bu yetmaydi.
Real holat shuki: klub kamida to‘rt nafar o‘yinchi olmasdan turib, hech kimni qo‘yib yuborishga haqli emas. O‘ng qanotchi, ko‘p pozitsiyada o‘ynay oladigan hujumchi, markaziy himoyachi va o‘ng qanot himoyachisi – bu yo‘nalishlar bo‘yicha ish qilinmasa, Iraola mavsum o‘rtalariga kelib rotatsiya uchun kimni tanlashni emas, kim qolganini sanashga majbur bo‘ladi.
Yodingizda bo‘lsin, o‘tgan yozda klub Marc Guéhi transferini qo‘ldan boy berdi, Isak esa faqat oxirgi kun kelib qo‘shildi. Anfield atrofida shunday kayfiyat bor: bu xatoni ikkinchi marta takrorlash mumkin emas.
Bashorat – yuqori to‘rtlik uchun jang
Haqiqatga yaqin gap shuki, bu Liverpool hali Arsenal va Manchester City darajasiga qaytmagan. Lekin to‘g‘ri o‘tkazilgan transfer oynasi bilan ular yana Champions League zonasida bo‘lishi kerak.
Aston Villa, katta mablag‘ sarflayotgan Chelsea va jonlanayotgan Manchester United – barchasi yuqori to‘rtlikka da’vogarlik qilmoqda. Liverpool uchun bu uchalasidan ham yuqorida yakunlash oson bo‘lmaydi. Shunga qaramay, to‘rtinchi o‘rin – juda mantiqli variant sifatida ko‘rinib turibdi.
Iraola uchun esa eng katta sinov, ehtimol, ichki chempionat emas. U biror marta ham Yevropa kuboklarida jamoa boshqarmagan. Endi esa u to‘g‘ridan-to‘g‘ri Champions League sahnasiga tashlanadi.
Savol shunday: Anfield bu yangi davrni qanday qabul qiladi – sabr bilanmi yoki yana darhol mo‘’jiza kutadimi?
