Lucy Bronze: Chelsea bilan yangi sarguzashtga tayyor yulduz
Lucy Bronze odatda shartnomani cho‘zmaydi. Unga odatdagidek: muddat tugaydi, sovrinlar qo‘lga kiritiladi, xotiralar ortda qoladi – va u navbatdagi cho‘qqiga yo‘l oladi. Manchester City (ikki bor), Lyon, Barcelona – barchasi uning “orqa oynasi”da qolgan, u esa yangi sinov sari qarab ketgan.
Bu yoz esa boshqacha bo‘ldi. Chelsea so‘nggi yetti yil ichidagi eng zaif mavsumini yakunladi, Bronze’ning shartnomasi muddati tugadi – va u kutilmaganda yana 12 oylik bitimga imzo chekdi.
“Qayerga borasan? Qayerda o‘sasan? Qayerda yutasan? Variantlar juda ko‘p”, – deydi u. So‘ngra gapini keskin ohangda davom ettiradi: “Odamlar noto‘g‘ri qadam qo‘yganini ko‘rasan. Men esa qarorlarimda juda aniqman – boshimga nima kelsa ham o‘zim tanlayman. Bu yerda, bu hududda o‘zimni uyimdagidek his qilaman, juda joylashib ketganman. Hozircha mukammal variant bo‘lmasa ham, uni eng yaxshisiga aylantiraman”.
Cho‘qqidan qulash va kutilmagan burilish
Atigi o‘tgan yozda Chelsea tarixidagi eng zo‘r mavsumini yakunlagandi. Ichki trebl, Women’s Super League’da butun mavsum mag‘lubiyatsiz, oltinchi ketma-ket chempionlik – London klubi o‘z davrini hukmronlik bilan belgilab qo‘ygandek ko‘rinar edi.
Bronze uchun ham hammasi baland nuqtada turgandi. Keyingi yozda o‘tgan Women’s European Championship’da u yana bir bor Angliyaning tayanchiga aylandi: turnir arafasida boldir suyagi sinishiga qaramay, har bir uchrashuvda maydonga tushdi va chempionlikni himoya qilishda asosiy rollardan birini bajardi.
Ammo 2025-26 yilgi mavsum kutilgan ssenariy bo‘yicha ketmadi.
Chelsea ochilish turida bo‘lajak chempion Manchester City’ni mag‘lub etdi, ilk to‘rtta o‘yinda ketma-ket g‘alaba qozondi. Shunda hamma eski mashina yana ishga tushganini o‘yladi. Lekin shundan keyin hammasi sekin-asta so‘na boshladi.
Everton dekabr oyida ularning 34 o‘yindan iborat WSL’dagi mag‘lubiyatsiz seriyasiga barham berdi. Shu zarba Chelsea’ni chalg‘itib qo‘ydi va jamoa o‘zini tiklab ololmadi. Mavsum yakunida uchinchi o‘rin, Champions League chorak finalida Arsenalga mag‘lubiyat – Sonia Bompastor jamoasi uchun bu yetarli emasdi.
League Cup qo‘lga kiritildi, albatta. Lekin Bronze kabi sovrinlarga o‘rgangan futbolchi uchun uchinchi o‘rin odatiy manzara emas. Shunga qaramay, u qarorini faqat natijalar bilan bog‘lamaydi.
“Qayerda bo‘lmay, imkoniyatni oxirigacha ishlataman – bu yaxshiroq futbolchiga aylanish, sovrin yutish yoki til o‘rganish bo‘lishi mumkin”, – deydi u. “Endi jamoada eng yoshi kattalardan biriman, ko‘p yoshlar bor. O‘zimni juda qulay his qiladigan, menga mos rolni topdim”.
Maydondan tashqaridagi hayot: Devon, Alicante, Bogota
Bu yozda Bronze uchun yirik xalqaro turnir bo‘lmadi. Lekin uning hayotida “bo‘sh yoz” degan narsa yo‘q.
Devon’da qizlar uchun futbol maktabi, Alicante’dagi to‘y, New Jersey’dagi erkaklar Jahon chempionati finali, Kolumbiya poytaxti Bogota’da o‘tkazilgan ta’sirli kunlar – uning taqvimi yana bir bor to‘lib-toshdi.
Bogota safari haqida u alohida to‘xtaladi: “U yerda butun kunni qochqin bolalar bilan o‘tkazdim. Bu bolalar bor narsadan maksimum foydalanadi. Ko‘chaga chiqishimiz uchun ruxsat olishimiz kerak edi. Shaharning o‘rtasida, atrofida har xil voqealar bo‘layotgan joyda, yomongina maydonda yigitlar jamoasida o‘ynaydigan bir qiz bor edi. O‘sha yerda u bilan tanishdim”.
Bronze o‘sha qizga Chelsea himoyachisi Naomi Girma’ning futbolkasini berdi – USA sardorlaridan biri bo‘lgan Girma suratlarini ko‘rsatdi, ota-onasi ham qochqin bo‘lganini aytib berdi. “Bu juda ajoyib lahza edi”, – deydi u.
Shunga qaramay, u o‘zini yetarlicha bergandek his qilmadi: “Ko‘proq narsa qila olardim, deb o‘yladim”.
Bronze kelasi yozda yana Janubiy Amerikaga qaytishni niyat qilgan. Buning uchun esa bir shart bor: Angliya kuzda ikki bosqichli saralash pley-offlaridan muvaffaqiyatli o‘tib, Braziliyada o‘tadigan Women’s World Cup yo‘llanmasini qo‘lga kiritishi kerak.
Angliya bilan tugallanmagan ish
2023 yilda u Spainga qarshi finalda mag‘lub bo‘lgan tarkibda edi. O‘sha yo‘qotilgan kubok uning xotirasida hanuz tirik. Shu bilan birga, u Lionesses tarixidagi eng ko‘p o‘yin o‘tkazgan futbolchilar ro‘yxatida uchinchi o‘ringa ko‘tarildi – 34 yoshida ham milliy jamoa uchun asosiy figuralardan biri bo‘lib qolmoqda.
Endi esa ustuvor vazifa aniq: Braziliyaga borish.
“Hammaning bilishi kerak: Angliya uchun o‘ynash – men uchun hamma narsadan ustun”, – deydi Bronze. “Jahon chempionatidagi har bir tajribam ajoyib bo‘lgan. Ular mening kareramdagi eng zo‘r lahzalar. Men faqat bitta narsani xohlayman – bu sovrinni Angliya bilan ko‘tarish”.
Shunday qilib, odatda yangi sarguzasht ortidan ketadigan Lucy Bronze bu safar qolishni tanladi. U Chelsea’da yana bir mavsumga imzo chekdi, lekin ko‘zlari allaqachon Braziliya osmoniga qadalgandek. Savol bitta: bu qat’iyat va tajriba nihoyat uni va Angliyani dunyoning eng katta kubogigacha yetaklay oladimi?
