Mauricio Pochettino: AQSh bilan to‘rt yillik kelishuv va Premyer-liga orzusi

Mauricio Pochettino bilan uchrashuv odatdagidek quchoq ochishdan boshlanadi. Iliq, samimiy, hazil-mutoyibaga tayyor. U bir necha haftaga sahnadan chetga chiqqandek bo‘ldi, lekin yozgi ta’tili boshqalarnikidan ancha shov-shuvli o‘tdi.

Argentina mutaxassisi AQSh terma jamoasini Jahon chempionatida 1/8 finalga olib chiqdi. Turnir mezboni sifatida orzular Belgiyaga qarshi o‘yinda chilparchin bo‘ldi, ammo bu faqat sarlavha. Asl voqea bundan ancha kengroq.

Donald Trump, FIFA, kiyinish xonasidagi mashhur nutq, Folarin Balogun atrofidagi mojarolar, ijtimoiy tarmoqlarda trendga chiqqan tumanga to‘la liboslar… Pochettino uchun bu yoz bir futbol turniridan ko‘ra ko‘proq hayotiy ssenariyga o‘xshab ketdi.

Oradan ko‘p o‘tmay esa navbatdagi katta xabar: u kutilmaganda AQSh bilan yana to‘rt yillik shartnoma imzoladi.

Jahon chempionatidan keyingi Poch: “Endi biz ancha kuchli murabbiylarmiz”

Qayerdan boshlashni so‘raganimda, u shunchaki kulib, tayyor ekanini aytadi. Suhbat tabiiy ravishda Jahon chempionatiga qaytadi.

Uning uchun eng katta xulosa oddiy, lekin kuchli: u va shtabi, jumladan, yillar davomida yonida bo‘lgan Jesus Perez, bu turnirdan keyin o‘zgardi.

“Endi biz ancha yaxshi murabbiylarmiz”, – deya qat’iy turadi u.

Jahon chempionati uning ichidagi o‘rganish ishtiyoqini yanada kuchaytirgan. U maydondagi eng kichik detallar, har bir qarorning og‘irligi, klub emas, terma jamoa bilan ishlashdagi murakkablik haqida gapiradi. Futbolchilar birga kam vaqt o‘tkazadi, lekin g‘oyalar baribir singdirilishi kerak.

“Hammasi ideal bo‘lishi kerak”, – deydi u.

Bu turnirda hayot ba’zan boshqarib bo‘lmas darajada shovqinli tuyulgani aniq. Jahon chempionati o‘zi yetarlicha bosim, lekin bu safar mezbon mamlakat, Oq uy, spotlightni yaxshi ko‘radigan prezident – hammasi bir joyda to‘plandi.

Pochettino so‘zlarni ehtiyotkor tanlaydi. U Trumpning jamoaga bergan qo‘llab-quvvatlashini alohida ta’kidlaydi, siyosiy bahsga kirib bormaydi.

Balogun atrofidagi mojaro esa futbolni vaqtincha ikkinchi planga surib qo‘ygandi. FIFA tomonidan berilgan diskvalifikatsiya, so‘ngra uning “to‘xtatilishi”, siyosat, bosim… O‘sha paytda u “siyosat va manipulyatsiya” o‘yindan e’tiborni chalg‘itganini tan olgan edi.

Bugun u o‘sha lahzani ancha xotirjam ohangda eslaydi: “Agar shovqinga quloq solsangiz, aqldan ozasiz”.

FIFA Balogunga o‘ynashga ruxsat berdi. “O‘yindan bir kun oldin Balogun maydonga tushishi mumkinligi tasdiqlangan xat kelganida, qaror oddiy edi”, – deydi u.

Balogun, muvaffaqiyatsiz transfer va murabbiyning masofasi

Balogun nomi yaqinda yana kun tartibiga qaytdi. Monaco’dan Everton’ga o‘tishi oxirgi daqiqalarda bekor bo‘ldi. Pochettino hali u bilan gaplashgani yo‘q. Ataylab kutmoqda.

U o‘sha vaziyat futbolchi uchun qanchalik og‘ir bo‘lganini yaxshi tushunadi. Shuning uchun ham unga biroz nafas olish imkonini bermoqda. Pochettino Balogunni Premyer-ligada ko‘rishni xohlaganini yashirmaydi. Transfer amalga oshmadi, Balogun Monaco’da qoldi. Endi murabbiy faqat bir narsani tilaydi – forvard o‘zini ruhiy va sport jihatdan yaxshi holatga qaytara olishini.

Stil, libos va Wayne Rooney

Yoz Pochettino uchun faqat taktik sxemalar va siyosiy shovqinlar bilan cheklanib qolmadi. Uning maydon chetidagi libosi alohida trendga aylandi.

U har doim uslubga e’tibor bergan, lekin Jahon chempionatida kiygan to‘q ko‘k ansambli bunchalik shov-shuv bo‘lishini o‘zi ham kutmagandir. Ijtimoiy tarmoqlar, memlar, muxlislar – hamma shu kostyum haqida gapirdi.

Eng qizig‘i, Wayne Rooney ham o‘sha libosni sotib oldi.

“Uni ko‘rdim. Juda yarashibdi, haqiqiy top-murabbiyga o‘xshabdi”, – deya kuladi Pochettino.

Bir yozda hammasi bo‘ldi: siyosat, drama, moda, futbol.

To‘rt yillik AQSh bilan shartnoma va Premyer-liga savoli

Jahon chempionati tugashi bilan murabbiylar bozorida Pochettino nomi yana qizib ketdi. Turli klublar bilan bog‘lovchi mish-mishlar paydo bo‘ldi, lekin bular uzoqqa cho‘zilmadi – u AQSh bilan 2030 yilgacha shartnomani uzaytirdi.

Agar u bu kelishuvni oxirigacha bajarsa, klub futbolidan olti yil uzoqda bo‘ladi. Premyer-ligaga qaytish eshiklari yopildimi?

U bunga keskin qarshi.

“Men ambitsiyaliman”, – deydi u. – “Hozirgi orzum – AQSh bilan to‘rt yil ishlash. Lekin undan keyin-chi, nega yo‘q? Hali yoshmiz. Qaytish har doim mening maqsadim bo‘lib qoladi: Premyer-ligada bo‘lish, Premyer-ligani yutish, g‘alaba qozonish imkoniyati bo‘lgan loyiha qurish”.

U to‘xtamaydi: “Bu yerning futbolini yaxshi ko‘raman. Yana bir imkoniyatga ega bo‘lish – istaklarimdan biri. Umid qilamanki, bu sodir bo‘ladi”.

“Spurs”ga qaytish hech qachon haqiqatan ham yaqin bo‘lmagan

Bir yarim yilcha avval u bilan qilgan boshqa suhbatimni eslayman. O‘shanda u “Spurs”ga bir kun qaytish istagi haqida ochiq gapirgandi. O‘sha paytda Tottenham Ange Postecoglou qo‘l ostida qiynalayotgan edi. Bugun esa Postecoglou yo‘q, Thomas Frank va Igor Tudor kelib-ketdi, klub esa qulash chizig‘iga xavfli darajada yaqinlashgan davrlarni boshdan kechirdi.

Shunday paytda qutqaruvchi sifatida Pochettinoga telefon bo‘ldimi?

U odatdagi javobini takrorlaydi: “Har doim aytaman: bir kun, nega yo‘q?”

Ammo bu safar jiddiy variant bo‘lganmi?

“Odamsiz gapiradi, balki qandaydir murojaatlar bo‘lgandir, lekin hech qachon juda yaqin bo‘lmagan”, – deydi u.

Demak, bu safar yo‘q.

AC Milan va boshqa variantlar: “Biz o‘zimiz eshikni yopdik”

Bir paytlar uning nomi AC Milan bilan ham bog‘landi. Pochettino esa Jahon chempionati davrida bir narsani qat’iy ushlagan.

“Jahon chempionati paytida biz bilan qiziqqan klublar bilan gaplashishga ochiq emasdik”, – deydi u.

Qiziqqanlar bo‘lganmi? U kulimsirab, go‘yo bu tabiiy holdek javob beradi: “Ha, har doim. Har doim turli variantlar bo‘ladi”.

Unga yana savol tashlayman – ulardan biri sizning diqqat-e’tiboringizni tortish darajasiga yetdimi?

“Biz hech qachon vaziyatni yaqinlashish darajasiga olib chiqmadik. Har safar eshikni o‘zimiz yopdik”, – deydi Pochettino.

Tottenham: katta investitsiya, yangi strategiya va eski xotiralar

Suhbat baribir eski uy – Tottenham’ga qaytadi. Bu klubda hech qachon zerikish bo‘lmagan.

“Ular ham boshqalar kabi investitsiya qilmoqda”, – deydi u.

Pochettino klubning so‘nggi bir necha murakkab mavsumdan keyin yo‘nalishni o‘zgartirganini ko‘radi. Endi Tottenham allaqachon Premyer-ligani biladigan futbolchilarga katta pul sarflamoqda.

Men esa beixtiyor o‘sha yillarga qaytaman: Pochettino jamoani Angliya va Yevropada shon-shuhratga juda yaqin olib kelgan, lekin transfer bozorida bugungi raqamlarga yaqinlashmagan. 300 million funt atrofida xarajat qilish imkoniyati bo‘lganida nimalar bo‘ldi?

U shunchaki sho‘x tabassum qiladi va go‘yo 300 million nima ekanini tushunmagandek ko‘rsatadi.

Yangi strategiya ishlaydimi?

“Hech qachon oldindan bilib bo‘lmaydi”, – deydi u. – “Vaqt kerak, bu ishlaydimi-yo‘qmi, keyin bilamiz.

“Har bir o‘yinda bo‘lgani kabi, murabbiy sifatida qaror qabul qilasiz – ba’zan u ishlaydi, ba’zan yo‘q. Bu boshqa strategiya, boshqa ishlash uslubi. Men har doim Tottenham’ga eng yaxshisini tilayman, chunki bu klub yuragimda”.

Chelsea va Xabi Alonso: sabr sinovi

Uning boshqa sobiq klubi – Chelsea ham tubdan o‘zgardi. Pochettino ikki yil avval egallagan lavozim endi “head coach” emas, to‘liq “manager” maqomiga ko‘tarilgan. Transfer siyosati ham yangilandi: endi klub “loyiha” futbolchilar emas, Premyer-ligaga tayyor bo‘lganlarni olmoqda. Boshda Xabi Alonso bilan.

Pochettino to‘g‘ridan-to‘g‘ri taqqoslashdan qochadi, lekin ikkala klubdagi maqsadlar o‘xshashligini tan oladi. Shuningdek, bunday xaridlar bilan bitta narsa aniq ekanini aytadi: “Shunday futbolchilarni olganingizda, sizdan kurashish, Premyer-liga uchun da’vogar bo‘lish kutiladi”.

Chelsea’ning Arsenal’ga qarshi mag‘lubiyati erta, ammo og‘ir signal bo‘ldi. Pochettino esa Alonso atrofida shoshilinch xulosalarga berilmaslikni so‘raydi.

“Albatta, Arsenal’ga yutqazgandan keyin hamma tushkun. Lekin Xabi uchun bu Premyer-ligadagi ilk mavsum, atigi uchta o‘yin o‘tkazildi. Vaqt berish kerak”, – deydi u.

U Tottenham haqida ham shunday fikrda: “Tottenham uchun ham vaqt kerak”.

Arsenal, Arteta va kuch markazi

Pochettino bugungi kuch markazini aniq ko‘radi. Uningcha, poygada oldinda – Arsenal.

“Mikel Arteta hozir Premyer-ligadagi eng yaxshi murabbiy”, – deydi u. – “U nima qilish kerakligini juda yaxshi biladi, ularni yengish juda qiyin bo‘ladi”.

Bir paytlar o‘zi ham shu ligada chempionlikka juda yaqin kelgan murabbiy buni aytyapti. Endi esa u AQSh bilan navbatdagi to‘rt yillik loyihaga sho‘ng‘imoqda, lekin ko‘zining bir chekkasi baribir Angliyaga qaragan.

Savol ochiq qoladi: 2030 yilda Premyer-liga yana Pochettino uchun eshiklarini ochadimi yoki bu sahnaga qaytish uchun kech bo‘ladimi?