Neymar: Terma jamoa bilan xayrlashuv va yangi boshlanish
MetLife Stadiumdagi o‘sha kecha Braziliya futboli uchun faqat mag‘lubiyat emasdi. U bir davrning yopilishi edi. Maydon o‘rtasida ko‘z yoshlari bilan qolgan bitta futbolchi esa bu sahnaning markazida turardi – Neymar.
Norvegiya qo‘liga tushgan penalti seriyasi Braziliyaning 2026 yilgi Jahon chempionati bilan xayrlashuvini rasmiylashtirdi. O‘sha paytda Neymar hali hech narsa demadi. Ammo ichida qaror allaqachon pishib bo‘lgandi. Oradan ko‘p o‘tmay, vatandagi boshqa bir stadionda, boshqa bir forma bilan u bu qarorni ochiq aytdi.
“Mening vaqtim tugadi”
Santos bilan Universidad Central ustidan 4:2 hisobidagi g‘alabadan so‘ng, jurnalistlar savoli kutilgandi, javob esa keskin va aniq bo‘ldi.
“Nafaqat o‘ylab ko‘rdim, qaror qildim. Terma jamoa bilan mening vaqtim tugadi,” dedi Neymar. “Tarix yozdim, baxtli bo‘ldim, qonimni, hayotimni berdim, har doim sariq libos uchun kurashdim. Endi esa xohlamayman.”
Shu so‘zlar bilan Braziliya terma jamoasining eng yaxshi to‘purari sahnani tark etdi. Yillar davomida butun mamlakat umidlarini yelkasida ko‘targan yulduz endi diqqatini to‘liq klub futboliga, bolaligidagi uyiga – Santosga qaratadi.
MetLife dagi ko‘z yoshlar
Bu yakun birdaniga kelgani yo‘q. MetLife Stadiumdagi o‘sha dramatik kecha Neymar uchun ichki uzilish nuqtasi bo‘ldi. U so‘nggi daqiqalarda penalti kiritdi, jamoasini umidga qaytardi, ammo baribir yetarli bo‘lmadi.
Uchrashuv tugaganda, Neymar maydon o‘rtasida qolib ketdi. Ko‘zlarida yosh, yuzida charchoq va og‘ir 16 yillik xalqaro yo‘lning izi. U Braziliya libosini ilk bor kiyganidan beri o‘tgan vaqt – umri, bosim, tanqidlar, maqtovlar – hammasi o‘sha daqiqada yig‘ilib, ko‘z yoshga aylandi.
Shu ko‘rinishdan keyin uning terma jamoadagi kelajagi haqida savollar ko‘paydi. Javob esa Santosdagi g‘alabadan so‘ng nihoyat tilga chiqdi.
Maydondan tashqaridagi bo‘ron
Santosdagi kunlar ham sokin emas. Klub sardori sifatida Neymar nafaqat gol uradi, balki kiyinish xonasida ham ovoz chiqaradi. Aynan shuning ortidan uning nomi yana mojaroga aralashdi.
Chapecoense bilan 2:2 hisobidagi durangdan keyin, mahalliy matbuot Neymarni Gabriel Bontempo va Joao Ananiasni haqorat qilganlikda aybladi. Go‘yoki u ularning texnik mahoratini masxara qilgan, kelasi mavsum ikkinchi divizionda o‘ynashlarini bashorat qilgan.
Neymar bu gaplarni keskin rad etdi. U bu haqda gapirar ekan, ohangida charchoq ham, hafsalasi pir bo‘lgani ham sezildi.
“Bu qayg‘uli va asabiylashtiradi, lekin mening aybim emas. Bu hikoyalar juda ko‘p odamlarga yetib boradi,” dedi u. “O‘yindan keyin gapirdim, talab qo‘ydim, bu qadar bo‘sh o‘ynashga haqqimiz yo‘qligini aytdim. Bunday durangni sovg‘a qilib bo‘lmaydi, Chapecoensega hurmat bilan, albatta. Faqat shuni aytdim. Kelasi yil ularga qarshi revanj olamiz, deb qo‘ydim – tushungan odamga ayon. Sardor sifatida buni aytishga to‘liq haqqim bor. Lucas Veríssimo bilan Gabigol ham gapirdi.”
Uningcha, bu mojaro ataylab “yomon niyatli” xabarlar orqali kattalashtirilgan. Maqsad – ichkarida bo‘linish yaratish.
Santosdagi yangi sahifa
Shu shov-shuvlar fonida ham Neymar maydonda o‘z ishini davom ettiryapti. Universidad Centralga qarshi o‘yinda u zaxiradan maydonga tushdi va uchrashuv oqimini o‘zgartirib yubordi. Santos 4:2 hisobida g‘alaba qozondi, jamoa Copa Sudamericana nimchorak finaliga yo‘l oldi.
Uchrashuv tugaganida esa yana boshqa bir manzara. Raqib futbolchilari birin-ketin uning yoniga yugurib kelishdi: suratga tushish, formasi, imzosi… Neymar maydonni deyarli ichki kiyimida tark etdi – butun formasini muxlis va raqib futbolchilariga sovg‘a qilib bo‘lgandi.
Bu sahna bir narsani ko‘rsatib turibdi: terma jamoa bobida nuqta qo‘yilgan bo‘lsa-da, Neymar atrofidagi shovqin hamon baland. U endi Braziliya uchun emas, Santos uchun o‘ynaydi. Ammo har qadamida o‘sha sariq libosdagi yillarning og‘irligi va merosi unga ergashib yuradi.
Endi savol bitta: terma jamoa sahnasidan ketgan Neymar klub darajasida yana bir bor cho‘qqiga chiqadimi yoki bu qaror uning hikoyasidagi so‘nggi katta burilishni allaqachon belgilab bo‘ldimi?
