Saka tayyor: England va Norvegiya o‘rtasidagi chorak final

Norvegiya – England. Chorak final. Kanzas-Sitidagi lagerda kayfiyat yengil, vazifa og‘ir.

Bukayo Saka maydon chetida emas, gapning o‘rtasida turibdi. Turnir boshida u ideal holatda emasdi, buni ham murabbiylar shtabi, ham futbolchining o‘zi tan olgan. Endi esa ohang butunlay boshqacha.

“Turnir davomida mening o‘yin daqiqalarim asta-sekin oshib bordi. Albatta, bu yerga 100 foiz tayyor bo‘lib kelishni xohlagan bo‘lardim, lekin shunday bo‘lmadi, buni hammamiz tushundik va meni imkon qadar to‘g‘ri boshqarishdi. Hozir o‘zimni juda yaxshi his qilyapman va maydonga tushishga tayyorman”, – deydi u.

England lagerida keskinlik bilan yengillik yonma-yon yuribdi. Mashg‘ulotlarda ritm baland, diqqat jamlangan. Bo‘sh vaqtda esa o‘yinchilar oilalari bilan Kanzas-Sitida hordiq chiqarib, bosimni yechib olishga urinyapti. Saka uchun esa ssenariy oddiy: kim bo‘lishidan qat’i nazar, raqibni yutish.

“Har bir o‘yin men uchun o‘ziga xos bo‘ldi, lekin mening fikrlash tarzım ko‘p o‘zgarmaydi – asosiy tarkibda tushamanmi yoki zaxiradan, baribir o‘yinning nimaga muhtojligini bajarishga harakat qilaman. Gap faqat g‘alabada. Mening onggim shunga yo‘naltirilgan”, – deydi u.

Meksika sinovi va ortga qaytmaydigan ishonch

Meksikaga qarshi o‘yin bu turnirda England uchun hal qiluvchi burilishlardan biri bo‘ldi. Qaytish, bosim, dramatik lahzalar – bularning bari ichkarida ham, uyda ekran qarshisida turgan muxlislar uchun ham sinov edi.

“Siz uchun, biz uchun emas, asosan uyda o‘tirganlar uchun ishonch muhim edi, – deydi Saka. – Biz boshidanoq o‘zimizga ishonganmiz. Ular esa bizning qiyinchilikdan o‘tib, baribir ustun kelganimizni ko‘rishlari kerak edi. Bu hammamiz uchun muhim bo‘ldi.”

Bu faqat yulduzlar kechasi emasdi. Odatda zaxirada qoladiganlar ham maydonga tushib, o‘yinni o‘zgartirdi. Doimiy yetakchilar yana bir bor sahnaga chiqdi. Hamma o‘z hissasini qo‘shdi.

“Bu bizning lagerimiz uchun ajoyib kecha bo‘ldi. Ruhiy holatimiz juda yuqori, endi shu kayfiyatni keyingi o‘yinga ham olib o‘tishimiz kerak”, – deya qo‘shimcha qiladi Saka.

Norvegiya – yangi sinov, eski bosim

Meksika bilan dramani orqada qoldirish shart. Lagerda shu haqida allaqachon gap bo‘lib bo‘lgan.

“Biz Meksika o‘yinidagi drama va hissiyotlarni ortda qoldirishimiz kerakligini muhokama qildik. Maqtovlarni, e’tiroflarni his qildik, qabul qildik, lekin endi Norvegiya haqida o‘ylash vaqti. Bu juda qiyin sinov bo‘ladi”, – deydi Saka.

Uning so‘zlariga ko‘ra, jamoa hushyor, lekin o‘zidan mamnun: “Biz to‘liq diqqatdamiz va g‘alaba qozonayotganimizdan hayajondamiz. Norvegiya juda yaxshi jamoa – ular o‘ziga ishonch bilan, to‘g‘ridan-to‘g‘ri uslubda o‘ynaydi va hozircha bu ularga ishlayapti.”

Norvegiya 1998 yildan beri Jahon chempionatida ko‘rinmagan, endi esa chorak finalda. Ular avval guruhdan ikkinchi o‘rin bilan chiqdi, so‘ngra pley-offda Ivory Coast va Brazilni ortda qoldirdi. Bu mamlakat uchun odatiy manzara emas. Aynan shuning uchun ham bosimni o‘zlariga emas, raqibga itarish ularga yoqadi.

Haalandning kulgisi ortidagi haqiqat

Manchester City hujumchisi Erling Haaland matbuot oldida jilmaygancha, bosimni England tomoniga uloqtirdi.

Savol aniq bo‘ldi: bosimning barchasi England zimmasidami?

“Ha, albatta”, – deydi u, ortidan esa hech narsa yashirmaydi: “Bu turnirda aniq favoritlar bor, England shularning biri.”

Haaland jurnalistlarga yuzlanib, go‘yoki yarim hazil, yarim jiddiy ohangda gapirdi: “Sizlarning barchangiz butun bosimni English yigitlarining ustiga tashlashingiz kerak.”

Norvegiya uchun bu ertak. Haaland o‘zi ham bu bosqichga chiqishni kutilmagan deb ataydi: Brazil bilan o‘yin, g‘alaba, endi esa USAdagi Jahon chempionati chorak finalida Englandga qarshi bahs.

“Norvegiyaliklar uchun Brazilga qarshi o‘ynashning o‘zi g‘alati edi, uni yutish, keyin esa USAda Jahon chempionatining chorak finalida Englandga qarshi o‘ynash – bu juda maxsus holat. Norvegiyada bo‘layotgan manzaralarni ko‘rsangiz, bu biz uchun odatiy emas. Juda ham o‘zgacha”, – deydi u.

U bitta narsani urg‘ulaydi: bunday pallada o‘yinni mashg‘ulotdek qabul qilishga harakat qilish kerak, aks holda bosim ostida qolib ketish oson.

England ichida: Haalandni to‘xtatish va o‘z o‘yiniga sodiq qolish

England lagerida Haaland mavzusi alohida bo‘lim. Uni yaxshi biladiganlar bor – Manchester City vakillari. Ulardan biri, yosh, lekin dadil Nico O’Reilly.

Meksikaga qarshi g‘alabadan keyingi ishonch haqida so‘z ketganda, u qisqa, lekin aniq javob beradi: “Ha, juda katta ishonch. O‘sha o‘yinga ham ishonch bilan chiqqan edik, bu o‘yinga ham shunday chiqamiz. O‘zimizga ishonamiz, imkoniyatlarimizga ishonamiz va shu yo‘ldan boramiz.”

Haaland haqida so‘raganda, javob yanada sodda bo‘ladi: “Erling – Erling. U qanday futbolchi ekanini hammamiz bilamiz. U gol ura oladi, jarima maydonida juda xavfli, haqiqiy tahdid.”

Savolning ikkinchi tomoni esa: Manchester City futbolchilari uni qanchalik yaxshi bilsa, bu England uchun qanchalik ustunlik?

“Albatta, bu o‘ziga yarasha rol o‘ynaydi, – deydi O’Reilly. – Lekin biz bilamiz: Erlingni jim qoldirish bizga o‘yinni yutish uchun katta imkoniyat beradi. U keltira oladigan xavf beqiyos, u aql bovar qilmas darajadagi hujumchi, jahon darajasidagi futbolchi. Turnir davomida buni ko‘rsatdi – u o‘ynagan har bir o‘yinda gol urdi. Lekin biz asosan o‘zimizga qarayapmiz, o‘z o‘yinimizga e’tibor qilyapmiz, unga emas.”

Bu – Englandning ichki shiori: raqibni hurmat qilish, lekin unga xizmat qilmaslik.

Muxlislar ovozi: ishonch, hayajon va kichik qo‘rquv

BBC Radio 5 Live telefon liniyalari Norvegiya – England o‘yini oldidan tinmayapti. Uchrashuv atrofidagi kayfiyatni uchta fikr juda yaxshi tasvirlaydi.

Janubiy Londonlik Freddy uchun bu chorak final – imkoniyat: u Englandni mag‘lub bo‘layotganini tasavvur ham qilmayapti. Uning fikricha, Norvegiya – bu tanish raqib, tarkibi, uslubi, futbolchilari haqida England juda ko‘p ma’lumotga ega. U o‘yinni yuqori saviyali Premier League uchrashuviga o‘xshatadi: tanish ritm, tanish intensivlik, kutilmagan sirlar deyarli yo‘q. Uning nazarida, bu bosqichda bundan qulayroq raqib bo‘lishi qiyin.

Leedsda yashovchi norvegiyalik Monica esa hammasini bitta ismga bog‘laydi – Haaland. U hujumchining turnirdagi gollarini tasvirlar ekan, sekin yurib, go‘yoki o‘yinga qiziqmayotgandek ko‘ringan paytda birdan ikki-uch qadam tashlab, sakrab, to‘pni darvozaga “yirtib” kirgizib yuboradigan lahzalarni eslaydi. Uning fikricha, Norvegiya imkoniyat topishi uchun bitta shart bor: Haaland turnirdagi eng yaxshi formasini ko‘rsatishi kerak.

Oslo shahrida yashayotgan, lekin England tarafdori bo‘lgan Bradley esa ikki o‘t orasida. Bir necha kun avval u o‘ziga to‘la ishongan. Endi esa jarohatlar va kasalliklar haqidagi xabarlar mayda, lekin sezilarli xavotir uyg‘otgan.

Endi bahona yo‘q

Norvegiya tarixiy ertak yozmoqda. England esa navbatdagi chorak finalni oddiy bosqich emas, majburiyat sifatida ko‘rayapti. Bosim Haaland aytgandek, albatta, England tomonida. Lekin bu jamoa uchun bu yangilik emas.

Saka o‘z formasini topdi, O’Reilly va jamoadoshlari Haalandni jim qilish rejasini ichida allaqachon aylantirib bo‘lgan, Norvegiya esa o‘zining eng yorqin avlodini maydonga tushiryapti.

Shu kechada bitta savol javob kutadi: bosim kimni sindiradi – ertak yozayotgan Norvegiyami yoki yillar davomida bosim ostida yashashga majbur bo‘lgan Englandnimi?