Yangi mavsum oldidan uch savol: City, Arsenal va Chelsea
Pep Guardiola sahnadan ketdi. Enzo Maresca Etihadga keldi. Arsenal chempionlik nishonini ilk bor himoya qiladi. Chelsea esa Xabi Alonso qo‘l ostida qayta tiklanishni boshlaydi.
Yangi mavsum arafasida Premyer-liga atrofida aynan shu uchala klub eng katta savollar markazida turibdi. BBC Sport ekspertiga aylangan sobiq darvozabon Joe Hart esa bu savollarga o‘z nigohini qo‘shdi.
Manchester City: kuboklardan keyingi bo‘shliq va Maresca sinovi
O‘n yil davomida Pep Guardiola Manchester City’ni nafaqat Angliya, balki Yevropa futbolining mezoniga aylantirdi. Endi esa shu davr yakunida klub boshqaruvi Enzo Maresca qo‘liga o‘tdi. Katta ism, ammo yanada kattaroq meros.
Hartning fikricha, haqiqiy bosim klub ichidan emas, tashqaridan keladi.
Uning ta’kidlashicha, City ichkarida bu mavsumni “majburiy chempionlik” sifatida ko‘rmayapti. Klub o‘z tarkibi va sifati bilan baribir barcha frontlarda kurashishga qodir, lekin tashkilot sifatida ichki bosim darajasi oldingi yillardagidan pastroq bo‘ladi. Shunga qaramay, atrofdagi shovqin susaymaydi. City birinchi marta qoqilsa, Maresca nomi darhol tanqidlar markaziga tushadi.
Transfer bozori ham oson o‘tmayapti. Klub Nottingham Forestdan Elliot Anderson uchun 116 million funt to‘lab, ingliz futbolchisi uchun rekord narxni qisqa muddatga bo‘lsa-da yangiladi. Shu bilan birga, jamoa markazida hal qiluvchi bo‘g‘in bo‘lgan Rodri Barcelona tomon yo‘l olishi kutilmoqda. O‘rniga esa atigi 18 yoshli marokashlik Ayyoub Bouaddi uchun Lille bilan 85,6 million funt atrofida muzokaralar ketmoqda. City bundan tashqari Chelsea yarim himoyachisi, Argentina vakili Enzo Fernandezni ham tarkibga qo‘shmoqchi.
Bularning bari fonida Cardiffda Community Shieldda Arsenalga 0:3 hisobidagi mag‘lubiyat. Natija og‘ir, lekin Hart buni falokat sifatida ko‘rmaydi. U klubni “aqlli biznes” deb ataydi va hozirgi o‘tish davrining murakkabligini ichkarida yaxshi tushunishlarini urg‘ulaydi. Tashqi olam esa bunday sabr bilan qarashga tayyor emas.
Guardiola davridan keyingi birinchi mavsum. Bu faqat taktik tajriba emas, ruhiy sinov ham bo‘ladi.
Arsenal: cho‘qqida qolish san’ati
City 2020-21dan 2023-24gacha ketma-ket to‘rt marta chempion bo‘lib, tarixga muhr bosdi. So‘nggi ikki mavsumda esa Arsenal sahnaga chiqdi va o‘tgan mavsumda nihoyat chempionlikni tortib oldi. Endi navbat eng qiyin bosqichga keldi – unvonni saqlab qolish.
Joe Hart bu bosimni juda yaxshi biladi. U 2011-12 va 2013-14 yillarda City bilan chempion bo‘lgan, lekin ikkala chempionlik ham keyingi mavsumda himoya qilinmagan.
U o‘sha davrni eslar ekan, o‘zini “suv ustida yurgandek” his qilganini, o‘zini “o‘sha yigit” deb o‘ylaganini aytadi. Futbol esa tezda joyiga qo‘yadi: har qanday mavsumda muammolar boshlanadi, lekin chempion bo‘lganingda bu muammolar ikki barobar kattaroq ko‘rinadi. Har bir xato, har bir kichik pasayish – “chempion qanday qilib bunday o‘ynaydi?” degan savol bilan qarshi olinadi.
Hart buni “chempionlik nazorati” deb ataydi. Endi aynan shu nazoratga Arsenal duch keladi.
Mikel Arteta hozircha barcha sinovlardan yuz bilan o‘tdi: keskin qarorlar, katta rotatsiyalar, murakkab transferlar – hammasida qat’iyat ko‘rsatdi. Endi esa navbat boshqa bosqichga: birinchi zarbaga qanday javob berish, birinchi og‘riqni qanday yengish masalasi turibdi.
Hartning fikricha, paradoks shunda – cho‘qqiga chiqish o‘zi qadar qiyin ko‘ringani bilan, aslida eng murakkab qismi emas. Eng qiyin qismi – o‘sha cho‘qqida qolib, hamma sizni urishga harakat qilayotgan paytda o‘zingizni yo‘qotmaslik.
Arsenal uchun bu mavsum aynan shuni isbotlash vaqti bo‘ladi.
Chelsea: Yevropasiz, lekin imkoniyat bilan
Londonda vaziyat boshqacha. Stamford Bridge atrofida so‘nggi yillarda tinchlik bo‘lmagan: murabbiylar almashdi, loyihalar o‘zgardi, lekin natija – o‘tgan mavsumdagi 10-o‘rin va Yevropasiz mavsum.
Liam Rosenior uch oydan sal ko‘proq ishladi xolos, endi esa kursiga Xabi Alonso o‘tirdi. Klub bu asrda atigi uchinchi marta xalqaro turnirlarsiz qolmoqda. Qiziq jihati – 2016-17 yilda ham shunday bo‘lgan, o‘shanda Antonio Conte jamoani Yevropasiz holda ligaga to‘liq e’tibor qaratib, chempionlikka olib chiqqan.
Joe Hart o‘sha davrni eslab, Gary Cahill so‘zlarini tilga oladi: Conte shunchalik intensiv va talabchan bo‘lganki, mashg‘ulotlar deyarli NFL uslubidagi “playbook”larga o‘xshab ketgan. Har bir harakat, har bir pressing, har bir o‘tish bosqichi qayta-qayta ishlangan. Yevropa o‘yinlarining yo‘qligi esa aynan shu detallar ustida ishlashga vaqt bergan.
Endi shunga o‘xshash imkoniyat Xabi Alonso qo‘lida. Uning o‘z o‘yin uslubi bor, murakkab, strukturalangan futbolni yaxshi ko‘radi. Haftasiga bir o‘yin, ko‘proq mashg‘ulot, ko‘proq taktik ishlash – bularning barchasi Alonso foydasiga ishlashi mumkin.
Hartning fikricha, Chelsea uchun “shift” juda baland bo‘lishi mumkin. Ular “poygada ichida bo‘lishi” kerak bo‘lgan klub, va bu mavsum buni qayta isbotlash uchun noyob imkoniyat. Yevropa yo‘q, lekin vaqt bor. To‘g‘ri foydalanilsa, bu kamchilik emas, qurolga aylanadi.
Manchester City Pepdan keyingi yo‘lini izlaydi. Arsenal chempionlik nishonini himoya qilishning naqadar og‘irligini his qiladi. Chelsea esa Yevropasiz mavsumni o‘z foydasiga burishga urinadi.
Yangi mavsum boshlanmasidan turib, savollar ko‘p. Javoblar esa maydonda yoziladi. Kim bu bosimga chidab, kim yo‘l-yo‘lakay sinadi? Premyer-liga navbatdagi javobni berishga tayyor.
