Yaponiya terma jamoasi Kubo bo‘lmasa ham Braziliyaga qarshi o‘yin uchun tayyor
Braziliyaga qarshi tarixiy kecha arafasida Yaponiya terma jamoasi bazasida bitta savol havoda muallaq turibdi: Kubo Takefusa bo‘lmasa ham, bu jamoa orzusini tirik saqlab qola oladimi?
Yulduzcha maydondan tashqarida, tizzasi esa bandaj ostida.
Kubo “yaxshi”, lekin o‘ynamaydi
Niderlandiyaga qarshi turnirning ilk o‘yinida chap tizzasidan jarohat olganidan beri Kubo deyarli to‘p tepganicha yo‘q. U mashg‘ulotlarda asosan reabilitatsiya, yengil yugurish bilan cheklanmoqda, tizzasi qalin bog‘langan, to‘liq kontaktli mashg‘ulotlarga yaqinlashgani ham yo‘q.
Shunga qaramay, u o‘ziga xos yaponcha sodda ohangda atigi ikki so‘z aytdi:
“Men yaxshiman”.
Ammo murabbiy Moriyasu Hajime yakshanba kuni buni aniq qilib qo‘ydi: “Brazil”ga qarshi o‘yinda Real Sociedad pleymeykeri maydonga tushmaydi. Tunda soat birgacha uyquni unutib, ekran qarshisida qoladigan butun mamlakat esa bitta fikr bilan yashaydi: “Agar Kubo bo‘lganda-chi?”
“Men uning tezroq tiklanishini kutyapman, u holatini tiklash uchun qo‘lidan kelgan hamma ishni qilyapti”, – dedi Moriyasu o‘yinoldi matbuot anjumanida.
Yetakchilar ketdi, Kubo chiqdi – va yana tushib qoldi
Mitoma Kaoru, sardor Endo Wataru va Minamino Takumi safdan chiqqach, Kubo nafaqat ijodkor, balki ruhiy yetakchiga ham aylanayotgan edi. 25 yoshli hujumkor yarim himoyachi chap oyog‘idagi sehr, o‘yin ritmini birdan o‘zgartirib yuboradigan nozik texnikasi bilan bu terma jamoaga boshqacha o‘lcham qo‘shadi.
Uning mavjudligi lagerda sezilib turgandi: mashg‘ulotlarda ohang, kiyinish xonasidagi kayfiyat, maydondagi ishonch – bularning barchasida Kubo izi bor edi.
Endi esa bu ovoz jim. Biroq Yaponiya aynan shunday zarbalarga tayyor bo‘lib ulgurgan.
“Keyingi navbatdagi” falsafasi
Bu terma jamoaning eng katta kuchi – chuqur tarkib. Kimdir tushsa, o‘rniga boshqa biri keladi va sifat keskin tushib ketmaydi. Buni faqat shior sifatida aytishmayapti: Moriyasu 26 futbolchisidan 23 tasiga allaqachon maydonga tushish imkonini berdi. Faqat ikkita zaxira darvozabon va yana bitta futbolchi hali o‘ynamagan.
“Keyingi navbatdagi” degan sportdagi ko‘p ishlatiladigan ibora Yaponiya uchun shunchaki shior emas, bu – ishlayotgan tizim.
Kubo bo‘lmaganda ham, bu jamoa o‘zini yo‘qotmaydi. Rejalari o‘zgarmaydi. Orzulari ham.
Braziliyadan qo‘rqmaydigan avlod
Endi raqib – “Brazil”. O‘nlab yillar davomida yapon futbolining orzusi, mezoni, ideal namunasi bo‘lgan nom.
Ammo bugungi avlod uchun bu faqat yana bir raqib.
Wolfsburg hujumchisi Shiogai Kento’dan bu Jahon chempionatining eng kuchli jamoalari haqida so‘rashganda, u “France” va “Argentina”ni tilga oldi. “Brazil” esa ro‘yxatga kirmadi.
“Oxirgi paytlarda ‘Brazil’ haqida unchalik eshitmayapsiz”, – dedi u.
Savol darhol Neymar haqida bo‘ldi. Yulduz hujumchi Yaponiyaga qarshi avvalgi besh o‘yinda to‘qqizta gol urgan. Statistikada bu raqamlar hamon yonib turibdi.
Shiogai esa yelka qisdi:
“Bu – eski Neymar. Hozir biz o‘zimizni yaxshi his qilyapmiz”.
Bu gaplar 1993 yilda aytilganida edi, ehtimol, butun mamlakat hayratdan jim qolardi.
33 yillik hurmatdan chaqiriqqa
J.League 33 yil oldin ishga tushganda, yapon futboli Braziliyaga sajda qilardi. “Seleção”, “Joga Bonito” – bu tushunchalar yapon muxlislarining tasavvurida mutlaq cho‘qqi, yetib bo‘lmas orzu edi. O‘sha paytdagi yapon futbolchilari uchun Braziliya futbolchisi bilan bir maydonda bo‘lishning o‘zi sharaf bo‘lgan.
Endi esa vaziyat boshqacha. Hurmat bor, lekin qo‘rquv yo‘q.
Shiogaining so‘zlari – mana shu o‘zgarishning eng yorqin belgisi. Yapon futboli endi o‘zini kichik ukaday his qilmaydi. Ular endi teng raqib bo‘lishni, hatto ustun kelishni niyat qilgan.
Kubo’siz sinov
Baribir bir haqiqatni inkor qilib bo‘lmaydi: Kubo bilan Yaponiya kuchliroq. U bo‘lmaganda esa ijodkorlik yukining bo‘linishi, standart vaziyatlar, oxirgi pas sifati – bularning barchasi boshqacha bo‘ladi.
Ammo bu jamoa turnir oldidan bir narsani ochiq aytdi: ular nafaqat “Brazil”ni yengish mumkin deb o‘ylashadi, balki Jahon chempioni bo‘lishni maqsad qilishgan. Bunday da’vo bilan maydonga chiqayotgan jamoa uchun bitta yulduzning yo‘qligi bahona bo‘la olmaydi.
Tun yarmida butun mamlakat uyg‘oq bo‘ladi. Ekran qarshisida millionlab odamlar bir xil savol bilan o‘tiradi: Kubo bo‘lmaganda ham bu Yaponiya tarixni o‘zgartira oladimi?
Javob esa endi faqat bitta joyda topiladi – “Brazil”ga qarshi 90 daqiqada.
