Afolayan sahnani zabt etdi, Blackburn g‘alabasiga yetib oldi

Blackburn Rovers bir necha haftadan beri “haqqimizni olmadiq” degan tuyg‘u bilan yashab kelayotgandi. Bu kecha esa o‘sha ichki siqilish biroz bo‘lsa-da yozildi. Uchrashuv oxirida tablodagi uchta chiroyli gol, maydonga qaytgan yetakchilar va tribunada kutilmagan mehmon – hammasi birlashib, bu o‘yin mavsum yakunida alohida eslanadigan uy uchrashuvlaridan biriga aylanishini ta’minladi.

Birinchi bo‘lim

Unchalik ham tomoshabop emasdi. Hatto zerikarli deyish mumkin edi.

Tony Mowbray ketma-ket ikkinchi o‘yinni ham an’anaviy markaziy hujumchisiz boshladi. Lekin uning taktik o‘zgarishi bir muhim natija berdi – uch markaziy himoyachi tizimida Hayden Carter yana asosiy tarkibga qaytdi. O‘zi shuning o‘ziyoq klub ichidagi vaziyatni hisobga olganda kichik, lekin sezilarli signal edi.

Bir hafta avval Carter o‘yinni boshlashga ham tayyor emasdi, Tom Atcheson esa diskvalifikatsiyada edi. Preston North Endga qarshi mag‘lubiyat chog‘ida himoya chindan ham yamoq-yamoq ko‘rinishga kelib qolgandi. Bugun esa orqa chiziqda boshqa ohang eshitildi.

Carterda o‘ziga xos sinf bor. Jismoniy kuch, tezlik va texnik mahorat kombinatsiyasi bo‘yicha bu tarkibda unga teng keladigani ko‘p emas. Achinarlisi, 26 yoshga kirib, 27 yoshga yaqinlashayotganida ham uning karerasi bir maromda ketishga imkon topmadi. Doim biror narsa yo‘lini to‘sdi – asosan jarohatlar. So‘nggi 99 ta Championship uchrashuvida atigi 27 marta asosiy tarkibda maydonga tushgani hammasini aytib turibdi.

Agar Blackburn bu mavsumda yuqoriga intilmoqchi bo‘lsa, Carter sog‘lom, ritmda va ta’sirchan bo‘lishi shart. Chunki u maydonda bo‘lsa, butun jamoaning darajasi ko‘tariladi.

Tribunadagi soyadan chiqqan ism

Tanaffus yaqinlashgani sari o‘yin sekinlashdi, diqqat esa kutilmaganda maydondan ko‘ra ko‘proq Jack Walker Standning media zonadan ko‘rinmaydigan qismiga qaratildi. Shisha eshik ortidan bir figura paydo bo‘ldi – klubni qariyb 16 yildan beri boshqarib kelayotgan oilaning vakili Balaji Rao o‘z o‘rniga yo‘l oldi.

Reaksiya kutilganidek bo‘ldi. Blackburn Rovers muxlislari bilan egalar o‘rtasidagi aloqalar allaqachon yirtilib ketgan, yillar davomida tiklanmagan. Ko‘pchilik buni endi tiklab ham bo‘lmaydi, deb hisoblaydi. Qahrli qarsaklar, hushtaklar, norozilik – bularning bari klub va tribunalar o‘rtasidagi bo‘shliq qanchalik chuqurlashganini yana bir bor eslatdi.

Kimdir uchun egalarning yuz ko‘rsatgani – hech bo‘lmaganda bir qadam. Boshqalar uchun esa bu shunchaki ramziy ko‘rinish, xolos. Bu tashrif keyinchalik ochiqroq muloqotga olib keladimi yoki bir martalik sahna ortidami – hozircha noma’lum.

Afolayan: qanotdan sahnaga chiqish

Maydonda esa boshqa hikoya yozilardi. Dapo Afolayan Mowbray unga bergan ishonchni yana oqlashda davom etdi. Murabbiy qo‘l ostida muntazam o‘yin amaliyoti qanot futbolchisini asta-sekin ochib yuboryapti va u bunga munosib javob qaytaryapti.

Tanaffusga to‘rt daqiqa qolganida u birinchi zarbasini berdi. Sam Morsy uzatmasini jarima maydonida nozik zarba bilan darvozaga yo‘lladi – oddiy ko‘ringan epizodni murakkab ijro bilan bezadi. Bu gol o‘yin ritmini butunlay o‘zgartirdi.

Ikkinchi gol esa undan ham chiroyli bo‘ldi.

Ikkinchi bo‘lim boshida Lyndon Dykes penaltidan hisobni tenglashtirgach, uchrashuv boshqa tomonga og‘ib ketadigandek tuyuldi. Aynan shunda Afolayan o‘z iste’dodini butun ko‘lami bilan namoyish etdi. U to‘pni o‘z maydonining yarmida qabul qildi, raqib hududiga qarab keskin yugurdi, himoyachilarni ortda qoldirdi va zarbani a’lo darajada yakunladi.

Bu epizodda sardor Todd Cantwell ham o‘z ishini qildi – to‘psiz qilgan fidokorona yugurishi himoyachilarni o‘ziga tortib, Afolayangga yo‘l ochdi. Championshipdagi ko‘plab o‘yinlar aynan mana shunday individual lahzalar bilan yutib olinadi.

Asablarni chulg‘agan 2:1 va oxirgi zarba

Hisob 2:1 bo‘lganda Blackburn muxlislari uchun hamma narsa hech qachon oddiy kechmaydi. Har doim biror xavf, biror sarosima bo‘ladi. Shu safar ham shunday bo‘ldi.

Millwall bir gol urdi, ammo hakam uni bekor qildi. Mehmonlar bosh murabbiyi Alex Neil bu qarorni qabul qilishni juda og‘ir kechirdi, texnik zona yonida noroziliklar, imo-ishoralar, ishonchsizlik… Uchrashuv tarangligi oshdi, stadiondagi kayfiyat ham.

Ammo yakunda mezbonlar zarbani o‘zlari berdi. Qo‘shimcha daqiqalar chuqurlashganida Andri Gudjohnsen tezkor qarshi hujumni xotirjam zarba bilan yakunladi va uchrashuvdagi barcha savollarga nuqta qo‘ydi. Uch ball – uyda qoldi.

Blackburn bu g‘alabaga haqli edi. Nihoyat Mowbray bir necha haftadan so‘ng zaxiradan o‘yin taqdirini o‘zgartira oladigan futbolchilarni tushirish imkoniga ega bo‘ldi va jamoa bundan aniq foyda ko‘rdi.

Endi nazar yaqinlashib kelayotgan xalqaro tanaffusga qaratiladi. Maqsad oddiy: jarohatlar ro‘yxatini qisqartirish, yana bir-ikki erkin agentni 23 kishilik tarkibga qo‘shish va mavsumning qolgan qismi uchun jamoani yanada sog‘lom holatga keltirish.

Shunga qadar esa yana bitta sinov bor – safarda Portsmouth bilan o‘yin. Agar u yerda ham g‘alaba qozonilsa, mavsumning ilk qismi Blackburn uchun juda umidli ko‘rinish oladi.

Eng muhim o‘zgarish shundaki, futbolchilar Mowbray falsafasini qabul qilganini endi yashirib bo‘lmaydi. Bu jamoa oldinga ko‘proq kuch bilan hujum qiladi, raqib darvozasi oldida ancha xavfliroq ko‘rinadi va o‘tgan mavsumdagidan ancha ko‘p gol ura oladigandek tuyuladi.

O‘tgan mavsumdagi atigi 42 ta liga goli fonida, bu raqamni ortda qoldirish endi minimal vazifa bo‘lib qoldi. Bugungi o‘yin ko‘rsatib turibdiki, bu jamoa bundan ancha yuqori marralarni ko‘zlashi kerak – savol shunchaki shunda: ular bu sur’atni qanchaga chidab tura oladi?