Kendry Paez: 15 yoshida rekordchi, 19 yoshida yo‘l ajralishida

Kendry Paez nihoyat Chelsea libosini kiyib maydonga tushdi. Ammo bu safar Stamford Bridge chiroqlari ostida emas, Cobhamdagi akademiya maydonida, endi Cobham Next Gen deb ataladigan U-21 jamoasi safida.

U klubga uch yil avval kelishi kerak edi. Transfer 2023 yilda, u atigi 16 yoshida bo‘lganida kelishib qo‘yilgan, summa – 17,27 million funt. O‘sha paytda Ekvadordan chiqqan navbatdagi superiste’dod sifatida qaralgan yigit bugun 19 da. Va hozircha u Chelseaning asosiy jamoasi emas, akademiya ro‘yxatida turibdi.

Shanba kuni u nihoyat ko‘k rangdagi forma bilan ilk rasmiy daqiqalarini oldi: Arsenalga qarshi safardagi o‘yinda 12-daqiqadayoq almashtirish orqali maydonga tushdi. Hisob – 4:1, Cobham Next Gen foydasiga. Paez uchun esa bu natijadan ham ko‘ra, o‘zi uchun yangi sahifa ochilishi edi.

“Rejalarda yo‘q” bo‘lgan iste’dod

Yozda klub bosh murabbiyi bo‘lgan Xabi Alonso bir jumla bilan vaziyatni kesib qo‘ydi: Paez “mening rejalarimda yo‘q”. Rasmiy sayt ham uni asosiy jamoa futbolchisi emas, akademiya o‘yinchisi sifatida ko‘rsatdi.

Chelsea uni Angliyada ijaraga berish yo‘lini izlab ko‘rdi, lekin Fifa qoidalari to‘siq bo‘ldi: klub allaqachon olti xalqaro ijara kvotasini to‘ldirgan, chetga yana bitta futbolchini jo‘natishga ruxsat yo‘q.

Shu orada Ekvadorda u allaqachon yulduz maqomida. 27 ta o‘yin, terma jamoa safida Jahon chempionati, Janubiy Amerikadagi eng yorqin yosh iste’dodlar qatorida. Yonida – Chelseadagi hamyurti Estevao Willian. Savol tabiiy: bu darajadagi futbolchi qanday qilib U-21 darajasiga qaytib qoldi?

15 yoshli rekordchi, Maradona izidan ketgan bola

Paezning hikoyasi statistikadan boshlanmaydi, ularni yorib kiradi.

15 yoshida u Ekvador oliy ligasi tarixidagi eng yosh debyutant va eng yosh to‘purarga aylandi. O‘sha mavsumdayoq u Copa Libertadoresda maydonga tushdi – bu Janubiy Amerikaning Champions Leaguei.

Oradan ko‘p o‘tmay, 2023 yilda, 16 yosh-u 131 kunida, u Ekvador terma jamoasi safida Jahon chempionati saralash o‘yinida ikkinchi marta maydonga tushdi. Bu bilan u Janubiy Amerika tarixidagi eng yosh saralash ishtirokchilaridan biriga aylandi – faqat Diego Maradona undan yoshroq bo‘lgan.

Bir oy o‘tib, yana bir chegara buzildi: Paez Jahon chempionati saralashida gol urgan eng yosh janubiy amerikalik bo‘ldi. Buni u Boliviyaga qarshi safardagi 2:1 hisobidagi g‘alabada amalga oshirdi.

Shu fonda Chelseaning unga katta umid bog‘lagani tushunarli. Transfer kelishuviga imzo chekkan paytda u allaqachon 18 ta o‘yin va 2 ta gol bilan terma jamoadagi yo‘lini boshlab bo‘lgandi. Klub uni “katta sahna uchun tug‘ilgan bola” deb ko‘rardi.

Himoya, xavfsizlik, lekin murakkab tanlovlar

Londondagi klub uni 18 yoshga to‘lguniga qadar ham befarq qoldirmadi. Paez muntazam ravishda asosiy jamoa bilan mashg‘ulot o‘tkazdi, katta futbol ritmini erta his qildi.

2024 yil boshida Ekvadorda zo‘ravonlik to‘lqini ko‘tarilganda, Chelsea Paez, uning oilasi va terma jamoadagi sherigi Moises Caicedo oilasini qo‘riqlashni o‘z zimmasiga oldi. Klub nafaqat sport, balki insoniy xavfsizlik uchun ham javobgarlikni his qildi.

Ammo maydon tashqarisidagi qarorlar ham tez orada sarlavhalarga chiqdi. Bir necha oy o‘tib, u terma jamoa safida safarga chiqqan paytda Nyu-Yorkdagi striptiz klubida videoga tushib qoldi. Yosh, mashhurlik, katta pul – bu kombinatsiya ko‘plab iste’dodlarni chalg‘itgan. Paez ham bundan mustasno bo‘lmadi.

Strasbourg va River Plate: sinovdan o‘ta olmagan ijaralar

Chelsea uni o‘sishi uchun Yevropaga yo‘naltirdi. Birinchi bekat – Fransiya, Strasbourg. U yerda sentabr oyida Ligue 1 doirasida “Oy futbolchi-yosh iste’dod” mukofotini oldi. Boshlanish umidli edi.

Keyin ohang o‘zgardi.

O‘sha paytdagi bosh murabbiy Liam Rosenior mavsum davomida ochiqchasiga norozi bo‘lgan gapirdi: “Biz undan ko‘proq kutamiz. Men endi yoshini bahona qilishdan charchadim”. Statistik raqamlar ham shuni ko‘rsatdi: 21 o‘yinda atigi bitta gol. Klub va futbolchi yo‘llarni erta ajratdi, ijarani muddatidan oldin bekor qilishga to‘g‘ri keldi.

Keyingi manzil – Janubiy Amerika giganti, River Plate. Ikki yillik ijara, bosim esa yanada kattaroq: Superclasico, Monumental, yuz minglab ko‘zlar.

Ammo Buenos-Ayresda ham shubhalar kuchaydi. Mahalliy manbalar uning munosabati, maydondagi intizomi haqida savol qo‘ya boshladi. Aprelda Boca Juniorsga qarshi Monumentalda bo‘lib o‘tgan 0:1 hisobidagi mag‘lubiyatda Paezning o‘yini alohida tanqid ostiga olindi.

Ko‘p o‘tmay, klub prezidenti Stefano Di Carlo uning ismini mashg‘ulotlarni asosiy jamoadan alohida olib borayotgan 15 nafar futbolchi ro‘yxatiga kiritdi. Boshqa manbalar esa unga yetarlicha imkon berilmagani haqida gapirdi. Har holda, raqamlar yana sovuq: 14 o‘yin, 461 daqiqa, bitta gol. Ijara – o‘zaro kelishuv bilan yakunlandi.

Ekvadordagi xavotirlar va mehrli ogohlantirish

Ekvadorda esa kayfiyat o‘zgardi. Bir paytlar “navbatdagi buyuk hujumkor iste’dod” sifatida ko‘tarilgan yigit endi butun mamlakat uchun savolga aylangan.

Uning sobiq klubi Independiente del Valle egasi Michel Deller Hincha Amarilloga bergan intervyusida hissiyotlarni yashirmadi: “U biz uchun o‘g‘ildek. Biz uni chin dildan yaxshi ko‘ramiz. U yaxshi bola, lekin og‘ir davrlarni boshdan kechirdi va hayotini murakkablashtiradigan qarorlar qabul qildi. Biz u yana o‘zining favqulodda iste’dodini ko‘rsatishiga umid qilamiz, lekin hozir hammasi uning o‘ziga bog‘liq”.

Bu so‘zlar Ekvador futboli uchun ham, Paezning o‘zi uchun ham ogohlantiruvchi qo‘ng‘iroq edi.

Chelsea ham, futbolchining atrofidagi odamlar ham bu xavotirlarni butunlay inkor etmaydi. Lekin ular bitta nuqtaga urg‘u beradi: gap kattalarga xos bosim ostidagi 19 yoshli yigit haqida ketmoqda. Unga futbolchi va inson sifatida ulg‘ayish uchun vaqt kerak.

Wycombe tuni: kichik epizod, katta ishora

Bu hafta EFL Trophy doirasida Wycombe Wanderersga qarshi safarda bo‘lib o‘tgan o‘yinda kichik, lekin mazmunli lahza qayd etildi.

Stadionda atigi 778 tomoshabin. Tungi sovuq, akademiya jamoalari, ko‘pchilik uchun oddiy o‘yin. Paez uchun esa bu o‘zini qayta eslatish imkoniyati edi.

U o‘yin oldidan boshqa akademiya futbolchilaridan biroz ajralib turgandek ko‘rindi. Til, yangi muhit, o‘ziga xos ichki bosim – bularning bari sezilib turardi. Isinish paytida jamoadoshlari bilan birga yugurdi, lekin ko‘proq o‘ziga berilib qoldi. 62-daqiqada maydonga tushdi. Uzoq vaqtgacha o‘yinga jiddiy ta’sir o‘tkaza olmadi, o‘ng tomonda Cole Palmer uslubidagi “10-raqam” rolida o‘ynadi, Alonso qo‘llayotgan uch markaziy himoyachi tizimi aks etgan sxemada.

So‘nggi daqiqalarda esa eski Paezdan bir parcha ko‘rindi.

Burchak zarbasidan qisqa kombinatsiya, keyin chap oyoqdan mukammal tashqariga burilgan uzatma – Harrison Bettoni uni yaqin masofadan darvozaga yo‘lladi. Oradan ko‘p o‘tmay, yana bir xavfli uzatma, raqib jarima maydonida tartibsizlik. Chelsea baribir mag‘lub bo‘ldi, lekin Paez o‘yinning yakuniy zarbasini berdi – ramziy ma’noda ham.

Bu uning hali ham nimadir bera olishini eslatuvchi kichik, lekin muhim signal edi.

100 dan ortiq o‘yin va hali tugamagan hikoya

Bugun u Chelsea tarixidagi eng yosh futbolchi emas. Lekin u allaqachon Independiente del Valle safida 70 ta, umumiy hisobda 100 dan ortiq katta futbol o‘yinini o‘tkazib bo‘lgan. Bunday tajriba ko‘pchilik 19 yoshli futbolchilar orzu qiladigan narsa.

Chelsea uchun eng muhim jihat – uni Cobhamga qaytarib, barqaror, yuqori darajadagi muhitga joylashtirish bo‘ldi. Klub uning kayfiyatidan, mashg‘ulotlardagi munosabatidan mamnun. Yaqinda Wycombe’dagi o‘yinda tribuna ortida uning oilasi ham ko‘rindi – bu ham muhim tayanch.

Akademiya o‘yinlarini Angliya futbol ligasi klublari va boshqa mamlakatlardan kelgan skautlar muntazam kuzatadi. Har bir yaxshi o‘yin – yangi imkoniyat demak. Agar hammasi rejadagidek ketsa, yanvar oyida u Angliyodagi biror klubga ijaraga berilishi mumkin. Yoki Chelseaning xalqaro ijaradagi oltita slotidan biri bo‘shaydi va u yana chet elga yo‘l oladi.

Oldinda: bosim yoki imkoniyat?

Paez atrofidagi shov-shuv, tanqid va umidlar aralashib ketgan. Bir tomonda – rekordlar, Maradona bilan solishtirishlar, 16 yoshida Jahon chempionati saralashida gol urgan bola. Ikkinchi tomonda – 21 o‘yinda bitta gol, qisqa muddatda uzilgan ijaralar, intizom va munosabat borasidagi savollar.

Ammo bu hikoya hali yopilmagan.

Chelsea uni qo‘l ostida, ko‘z o‘ngida saqlab turibdi. Cobhamdagi har bir mashg‘ulot, U-21dagi har bir daqiqa – bu qayta tug‘ilish uchun imkoniyat. Savol endi bitta: Kendry Paez o‘zi yaratgan shov-shuv darajasiga qayta ko‘tarila oladimi yoki bu iste’dod katta futbolning yo‘qolib ketgan va’dalaridan biriga aylanadimi?