Andrea Pirlo Italiya terma jamoasi murabbiyligi poygasidan chiqdi

Andrea Pirlo endi Italiya terma jamoasi bosh murabbiyi lavozimiga nomzod emas. Bu qaror bir necha kun davom etgan siyosiy bosim, axloqiy bahslar va Rossiya bilan bog‘liq tikish kompaniyasi atrofidagi mojaro fonida qabul qilindi.

Uning tayinlanishi Italiya Futbol Federatsiyasi (FIGC) tomonidan hali rasman e’lon qilinmagandi, ammo mamlakat futbol jamoatchiligi va matbuotida deyarli tayinlangan murabbiy sifatida ko‘rilayotgandi. Endi esa bu sahifa keskin yopildi.

Fonbet bilan aloqalar va siyosiy portlash

Bahs markazida bitta fakt turibdi: Pirlo o‘tgan yil oktabr oyida Rossiyaning Fonbet tikish kompaniyasiga global elchi sifatida qo‘shilgan. Oddiy tijoriy hamkorlikdek ko‘ringan bu kelishuv tez orada siyosiy maydonga ko‘chdi.

Fonbet Rossiyaning Ukrainadagi urushida qatnashgan faxriylar ishtirok etgan bir qator sport tadbirlarini homiylik qilgan, Rossiyada o‘tkazilgan tadbirlarda esa Pirlo Kremlga yaqin shaxslar yonida ko‘rinish bergan. Shu nuqtadan boshlab, Italiya siyosatchilari uchun bu masala endi faqat sport haqida emas edi.

“Agar kimdir 2022 yildan keyin Rossiyani targ‘ib qilayotgan bo‘lsa yoki qilgan bo‘lsa, u milliy darajadagi lavozimni egallamasligi kerak”, dedi markazchi Azione partiyasi yetakchisi Carlo Calenda. Bu gap Italiya futbolining eng nafis miya egalari qatorida turadigan Pirlo uchun juda og‘ir zarba bo‘ldi.

Pirlo javobi: “Menga tegishli bo‘lmagan e’tiqodlarni yuklashyapti”

Pirlo dushanba tongida Instagram orqali murojaat qilib, rasman poygadan chiqqanini va ayrim nuqtalarni oydinlashtirish majburiyatini his qilayotganini yozdi.

“Kecha kechqurun Italiya terma jamoasi uchun endi nomzod emasligimni bilib oldim, shundan so‘ng ayrim jihatlarni tushuntirish mening burchim deb bildim”, deb yozdi u – Inter, Juventus, AC Milan va Azzurri safida o‘ynagan sobiq yarim himoyachi.

So‘nggi kunlarda uning nomi atrofida aylanayotgan bahsni “katta achinish” bilan kuzatayotganini aytgan Pirlo, Dubaydagi United FC murabbiyi sifatida qilgan hamkorliklari “faqat tijoriy va sportiy xarakterga ega bo‘lganini” ta’kidladi.

“Bu hamkorlikka siyosiy ma’no berish – men hech qachon ifoda etmagan va menga tegishli bo‘lmagan e’tiqodlarni menga yuklashdir”, deb yozdi u.

Yevropadan tanqid, Moskvadan qo‘llab-quvvatlash

Italiyadagi bahs Yevropa siyosiy sahnasiga ham chiqdi. Yevropa Parlamenti vitse-prezidenti Pina Picierno dam olish kunlari qilgan chiqishida Italiya futboli “madaniy, axloqiy va boshqaruv jihatidan inqilobga” muhtoj ekanini aytdi, ammo Pirlo nomzodi “butunlay teskari yo‘nalishga” borayotganini ta’kidladi.

Rossiya tomoni esa Pirlo atrofidagi tanqidni o‘ziga xos imkoniyat sifatida ko‘rdi. Rossiyaning Italiyadagi elchisi Aleksey Paramonov Pirloga ochiqdan-ochiq hamdardlik bildirib, “dunyo sportiga va Italiya qiyofasiga qo‘shgan favqulodda hissasiga qaramay, o‘z mamlakatingizda siz hozir chetlatilayotganingiz achinarli”, degan mazmunda fikr bildirdi.

Bir tomonda Yevropa siyosatchilari, boshqa tomonda Rossiya elchisi – Pirlo nomi birdaniga geosiyosiy ramzga aylanib qoldi. FIGC uchun esa bu, aslida, murabbiy tanlash jarayonidan ancha kattaroq sinovga aylandi.

Moskva tadbiri va urush soyasi

Pirlo va Fonbet aloqalari atrofidagi shubhalar bahorda yanada kuchaydi. U Moskva shahrida Fonbet tadbirida ishtirok etdi, Luzhniki stadionida sobiq jamoadoshi Marco Materazzi bilan birga muxlislarga avtograf tarqatdi.

Sahna ortida esa boshqa ism ham bor edi: urushni ochiq qo‘llab-quvvatlab kelayotgan millatchi pop yulduz Shaman shu tadbirda konsert berdi. Tadbir o‘tkazilgan kun Ukrainaga qarshi yirik raketa hujumi bilan ustma-ust kelgani esa tanqid ohangini butunlay o‘zgartirdi.

Ukrainalik skeletonchi Vladyslav Heraskevych – qishki Olimpiadada dubulg‘asida urushda halok bo‘lgan sportchilar tasviri uchun musobaqadan chetlatilgan sportchi – o‘sha paytda tadbirning aynan shu kunda o‘tkazilganini alohida ta’kidlagan. U, shuningdek, Pirlo’ni Rossiyalik futbolchi Artem Dzyuba yonida paydo bo‘lgani uchun ham tanqid qildi. Dzyuba urush boshlanganidan keyin “rus bo‘lganidan faxrlanishi” haqida yozgandi.

Shu tasvirlar, shu fon – Italiya jamoatchiligi uchun qabul qilib bo‘lmas darajadagi siyosiy yuk bo‘lib ko‘rina boshladi.

Maldini bosim ostida

Endi bahsning navbatdagi qurboni Paolo Maldini bo‘lishi mumkin. FIGCning yangi texnik direktori 11 iyuldan beri lavozimda o‘tiribdi, lekin allaqachon iste’fo chegarasiga yaqinlashgani haqida xabarlar tarqaldi.

Italiya matbuotiga ko‘ra, Maldini va uning maslahatchisi, sobiq AC Milan jamoadoshi Leonardo Italiya terma jamoasiga yangi bosh murabbiy topish vazifasini olgan edi. Oldinda esa oson yo‘l yo‘q: kuzda Nations League guruhida France, Belgium va Turkey bilan to‘qnashuv, so‘ng Euro 2028 yo‘llanmasi uchun kurash.

Pirlo atrofidagi mojaro endi nafaqat murabbiy tanlovini, balki Maldini obro‘sini ham yutib yuborishi mumkin. FIGC ichida ishonch zanjiri yana uzilsa, bu Italiya futboli uchun navbatdagi zarba bo‘ladi.

Italiya futbolining og‘riqli o‘zini izlash jarayoni

Mamlakat futboli allaqachon chuqur o‘zini tahlil qilish davridan o‘tayotgan edi. Terma jamoa bu yil uchinchi bor ketma-ket Jahon chempionatiga chiqa olmadi. Aprel oyida Bosnia-Herzegovina’ga penaltilarda mag‘lubiyat – va Gennaro Gattuso iste’fosi. FIGC rahbariyatida ham qayta taqsimlashlar, lavozimlar almashinuvi.

Endi esa Italiya yangi murabbiy izlaydi. Matbuotda tilga olinayotgan nomlar tanish: Antonio Conte va Roberto Mancini. Conte – intizom va pressingi bilan tanilgan, terma jamoani qayta tiklash uchun keskin choralar ko‘rishdan cho‘chimaydigan murabbiy. Mancini esa Italiyaga Euro 2020 g‘alabasini olib kelgan, keyin esa Qatar Jahon chempionatiga yo‘llanma ola olmagan va kutilmaganda Saudiya Arabistoniga ketgan murabbiy.

FIGC qaysi yo‘lni tanlaydi? Qattiqqo‘l qayta qurishmi yoki allaqachon tarix yozgan, lekin hammaning yodida ikki qutbli merosi bilan qolgan murabbiyga qaytishmi?

Bir narsa aniq: Andrea Pirlo sahnadan chetga chiqdi. Ammo uning atrofida portlagan bu mojaro Italiya futbolining o‘zini qanday ko‘rishini, qanday qadriyatlar bilan yashashini va siyosat bilan chiziladigan chegarani qayerga qo‘yishini yana bir bor ochiq savol ostida qoldirdi.