Angliya Ghana bilan muhim o‘yinda ishonch bilan
Dushanba kuni Argentinа va Fransiya tinchgina pley-offga yo‘l olgan bo‘lsa, seshanba Angliya navbati. Group L markazida endi ular – Foxborough atrofidagi sovuq shamolda Ghana bilan to‘qnashuv, yutqazishga haqqi yo‘q o‘yin.
Hisob aniq: g‘alaba – keyingi bosqichga chipta. Durrang yoki mag‘lubiyat esa butun kayfiyatni buzishi, turnir ritmini sindirishi mumkin.
Angliya bu bosqichga kayfiyat ko‘tarinki holda kelmoqda. O‘tgan haftadagi 4:2 hisobidagi Croatia ustidan qozonilgan yorqin g‘alaba nafaqat uch ochko, balki ishonch ham berdi. Harry Kane – dubl, Jude Bellingham – gol. Hujum ishlayapti, yarim himoya nafas olyapti, Thomas Tuchel tizimi esa nihoyat o‘ziga xos yuzini ko‘rsata boshladi.
Declan Rice uchun aynan o‘sha ikkinchi bo‘lim mezon bo‘lib qoldi. U buni yashirmadi ham: o‘yinchilar darajani biladi, talabni biladi, deya ta’kidladi u. Croatia bilan uchrashuvdagi ikkinchi taym – shu turnir uchun o‘lchov, shu darajada boshlash kerak, degan fikrni ochiq aytdi.
Uning qarashi sodda, lekin keskin: agar Angliya o‘yinni ilk daqiqalardanoq o‘sha tempda boshlab, zaxiradan tushadigan futbolchilarning ta’sirini ham ishga sola olsa, bu jamoa dunyodagi istalgan raqibni yenga oladi. Ular maydonda o‘z imkoniyatlariga ishongan, o‘zini tortmaydigan Angliyani ko‘rishni xohlaydi.
Tuchel va bosimni quchoqlagan Angliya
Nemis mutaxassis Thomas Tuchel uchun bu jamoa hali ham shakllanayotgan, lekin allaqachon yuqori bosimni his qilayotgan guruh. U bosimdan qochishni emas, uni qabul qilishni tanlayapti. Uning so‘zlariga ko‘ra, jahon chempionati – faqat taktika va chizmalar emas. Bu yerda hissiyotlar qaynaydi, taranglik hamrohlik qiladi, bosim doim yoningda.
Tuchel shuni istayapti: bu bosimni qo‘rqinch emas, kuch manbaiga aylantiradigan jamoa. Uning ixtiyorida ko‘p marta yirik sahnalarni ko‘rgan, yirik turnirlarda g‘olib bo‘lgan futbolchilar bor. Ularning tajribasi aynan shunday kunlar uchun kerak.
Biroq Angliya Ghana qarshisida xotirjam maydonga chiqmaydi. Black Stars hujumi markazida turgan, Londonda tug‘ilgan, hozir esa Manchester City qanotida porlayotgan Antoine Semenyo – bu jamoaning asosiy xavf manbai. Uning tezligi, yo‘nalishni keskin o‘zgartirishi va yakunlovchi zarbasi Angliya mudofaasi uchun sinov bo‘ladi.
Ghana ham imkoniyatni yaxshi tushunadi. O‘tgan haftadagi Panama ustidan 1:0 hisobidagi g‘alaba ularga nafaqat uch ochko, balki bu guruhda haqiqiy raqib ekanini isbotlash imkonini berdi. Foxboroughdagi uchrashuvda g‘alaba qozonsalar, ular ham erta pley-offga chiqishni nishonlaydi. Bu esa o‘yinni ikki tomon uchun ham hayot-mamot darajasiga ko‘taradi.
Angliya – ishonch bilan, lekin ehtiyotkorlik bilan. Ghana – ishtiyoq bilan, ochiq imkoniyatni qo‘ldan boy bermaslik istagi bilan. Kimning ruhiyati chidamliroq bo‘lsa, kechqurun shuni ko‘ramiz.
Portugal – Ronaldoning soyasi va javob izlayotgan favorit
Houston esa boshqa hikoyaga sahna bo‘ladi. Bu yerda Portugal o‘zini oqlash, birinchi haftadagi tartibsizliklarni ortda qoldirish yo‘lini qidirmoqda. Raqib – ilk bor jahon chempionatida qatnashayotgan, qog‘ozda ancha kamtar ko‘rinadigan Uzbekistan.
Portugal bu turnirga favoritlar qatorida kelgan. Sifatli tarkib, texnik futbolchilar, hujumda esa hali ham ramzga aylangan nom – Cristiano Ronaldo. Ammo DRC bilan 1:1 hisobidagi sust o‘yin, ayniqsa Ronaldoning og‘ir, tempdan ortda qolgan ko‘rinishi, savollarni ko‘paytirdi. U ketma-ket 10 ta yirik turnir o‘yinida gol ura olmayapti. Bu raqamlar fonida uning asosiy tarkibdagi o‘rni yana kun tartibiga chiqdi.
Murabbiy Roberto Martinez esa kapitani atrofida devor qurmoqda. U Ronaldoni jamoa uchun namuna sifatida ko‘rsatadi: 41 yoshida ham o‘z ustida ishlashga, jamoaga hissa qo‘shishga intilayotgan futbolchi sifatida. Uningcha, bu tajriba va mentalitet Portugal kiyinish xonasida hanuz juda muhim.
Shu bilan birga, Martinez bir nuqtada to‘xtaydi: u Ronaldoning Uzbekistan bilan uchrashuvda maydonga asosiy tarkibda tushishini tasdiqlamadi. Sabab oddiy – hali tarkibni futbolchilarga ham e’lon qilmaganini aytdi. Bu esa ichkarida raqobat borligini, hech kimning o‘rni toshga o‘yib qo‘yilmaganini ko‘rsatadi.
Portugal uchun DRC bilan durang – og‘riqli zarba bo‘ldi. Murabbiy aynan shu alam, shu tushkunlikni keyingi o‘yinga tayyorgarlik uchun boshlang‘ich nuqta sifatida ko‘rmoqda. Jamoa o‘zini oqlashi, favorit nomiga mos o‘yin ko‘rsatishi kerak. Uzbekistan esa birinchi jahon chempionatida, barcha bosim raqib zimmasida bo‘lgan, xavfsiz pozitsiyada maydonga tushadi. Bu holat ularni ayniqsa xavfli qiladi.
Shunday sharoitda savol keskin: bu kecha Ronaldoning tajribasi ustun keladimi yoki yangi sahnaga chiqqan, yo‘qotadigan hech narsasi bo‘lmagan jamoaning ochko‘zligi?
Angliya va Portugal uchun bugun bir xil xulosa bor: katta nomlar yetarli emas. Endi navbat – maydonda javob berishga.
