Arsenal va Chelsea: Mavsumning Qiziqarli To‘qnashuvi
Emirates yakshanba kuni bir-biriga qarshi qo‘yadigan ikkita mutlaqo qarama-qarshi kuchni ko‘radi: mavsum startidagi eng ishonchli mudofaa va eng portlovchi hujum. Bir tomonda hali gol o‘tkazmagan, may oyidagi chempionlik sur’atini aynan o‘sha darajada davom ettirayotgan Arsenal. Qarshi tomonda esa ikki o‘yinda yettita gol urgan, to‘liq yurgan mashina ko‘rinishidagi Chelsea.
Arsenal devori: raqiblar nafaqat gol ura olmayapti, hatto zarba ham
Ikki tur o‘tdi, lekin David Raya deyarli muzlab turibdi. Uning darvozasiga yo‘l topgan yagona aniq zarba – Jack Rudoni zarbasi, xolos. Hull darvozaboni Konstantinos Tzolakis har bir daqiqada ish bilan band bo‘layotgan paytda, Arsenal posboni ko‘proq tomoshabin rolida.
Bu tasodif emas, tizim. O‘tgan mavsum boshidan buyon liga doirasida Arsenal 40 o‘yinning 20 tasida raqiblariga 0,50 expected goalsdan kam imkon bergan. Yarim mavsum emas, butun davrning yarmi. Bunga yaqinlashgan jamoa ham yo‘q: Liverpool sakkizta o‘yinda shunday ko‘rsatkichka chiqqan, Manchester City atigi ikkitasida. Chelsea to‘rtta uchrashuv bilan zo‘rg‘a ularning oldida turibdi.
Hujum chizig‘ini kuchaytira olmagani uchun norozi bo‘layotgan Arsenal muxlislari bu sonlarga qarab, jamoaning boshqa tomonida qanday ustunlik borligini yaqqol ko‘rishi mumkin. To‘p yo‘q paytda ular liga bo‘yicha alohida qatlamda turibdi.
Eng ta’sirli jihati: bularning barchasi William Saliba yo‘qligida sodir bo‘lyapti. Yana bir asosiy himoyachi Jurrien Timber ham safda emas. Shunga qaramay, mudofaadagi daraja deyarli silkinmadi. Klub chuqurlikni oshirish uchun katta sarmoya kiritdi, lekin Ezri Konsa hozircha atigi 11 daqiqa maydonda bo‘ldi. Markazda Gabriel yonida Cristhian Mosquera bemalol o‘rnini bosa olyapti, o‘ng qanotda esa Ben White yana ishonchli ko‘rinmoqda.
O‘rtada ham qattiqlik va chuqurlik oshdi. Bruno Guimaraes kelishi bilan pressing va to‘pni qaytarib olish sifati yanada ko‘tarilishi aniq, lekin u ham Konsa kabi asta-sekin jamoaga singdirilmoqda.
Haqiqiy asos – Mikel Arteta yaratgan taktika poydevori. Faqat bitta detalga e’tibor bering: bu mavsum startidagi ikki uchrashuvdan avval White – Mosquera – Gabriel – Riccardo Calafiori to‘rtligi hech qachon Premier League o‘yinini birga boshlamagan. Shunga qaramay, raqiblar deyarli imkon topa olmayapti.
Shu fon ostida Chelsea kabi erkin gol urayotgan jamoaga qarshi sinov yanada qiziq bo‘ladi. Ammo Arsenal mudofaasi hozircha shunchaki yaxshi emas – u chempionlikni saqlab qolish umidining asosiy quroliga aylanmoqda.
Rogers – Arsenal qo‘ldan chiqargan qanot, Chelsea topgan qurol
Emiratesdagi to‘qnashuv yana bir savolni eslatadi: Arsenal hujumda kimni yo‘qotyapti? Javob tribunadan aniq ko‘rinadi – Morgan Rogers.
Vinicius Junior va Julian Alvarez transferlari amalga oshmay qolishidan avval ham, Arsenal uni olib kelishga urinib ko‘rdi. U esa Chelsea’ni tanladi. Endi esa Londonning ko‘k tomonida o‘z qiymatini juda tez isbotlay boshladi.
Stamford Bridge’dagi press-tribunadan, deyarli darvoza chizig‘i balandligidan ko‘ringan manzara bitta: tezlik va keskirlik. Brighton ustidan 4:3 hisobidagi g‘alabada Rogers chap qanotdan ishladi – aynan Arsenal bo‘sh qoldirgan hudud.
U Chelsea ikkinchi golida ikki himoyachini ortda qoldirib, hal qiluvchi pas berdi. Uchinchi gol oldidan esa ajoyib burilish va o‘tkir uzatma bilan qarshi hujumni boshlab berdi. Bu epizodlar uning texnika va jismoniy kuchini yaqqol ko‘rsatdi, lekin ular yagona emasdi – Fulhamga qarshi birinchi turdayoq u shu darajaga yaqin o‘yin ko‘rsatgan.
117 million funtlik narx ko‘pchilikka haddan tashqari balanddek tuyuldi. Rogers esa hozircha bu summani emas, o‘z ta’sirini gapirtiryapti: ikki o‘yinda gol va golli uzatma. Hujumchilar orasida faqat Manchester United sardori Bruno Fernandesgina zarba va yaratilgan imkoniyatlar yig‘indisi bo‘yicha undan oldinda turibdi.
Keyingi o‘rinlarda esa yana Chelsea hujumchilari – Cole Palmer va Joao Pedro. Bu uchlik raqamlar bo‘yicha startda portladi. Endi esa ularga haqiqiy sinov – liga chempioni Arsenalga qarshi o‘yin kutib turibdi. Ayniqsa Rogers uchun: u – Emirates’ga kelmay qolgan, endi esa shu stadionda o‘zini ko‘rsatish imkoniga ega bo‘lgan futbolchi.
Hull: Tzolakis sahnada, Egan kulis ortidagi tayanch
Mudofaa haqida gap ketar ekan, Hull ham alohida sahifaga loyiq. Ikki turda ikkita “quruq” o‘yin – bu klubdan bunday startni kam odam kutgandi. Konstantinos Tzolakis darvoza chizig‘ida ajoyib ishlamoqda: u qaytargan zarbalar yig‘indisi bo‘yicha xG 1,92 bo‘lib, liga darvozabonlari orasida eng yaxshi ko‘rsatkich.
Lekin bu hikoyada faqat darvozabon emas. Oldinda 33 yoshli markaziy himoyachi John Egan turibdi. Sheffield United bilan Premier League sahnasidan tushib ketgach, uning bu darajaga qaytishi qiyin tuyulgandi. Hullning kutilmagan ravishda yuqori liga sari sakrashi va so‘nggi haftada u bilan tuzilgan yaxshilangan shartnoma esa voqeani butunlay o‘zgartirdi.
Manchester United ustidan ilk turdagi g‘alabada Egan 17 marta to‘pni jarima maydonidan chiqarib yubordi. Keyingi turda Coventryga qarshi – yana 10 ta. O‘rtacha 13 ta tozalash har bir o‘yinda. Bu bo‘yicha u ligada yaqiniga ham keltirmaydigan darajada oldinda.
Bu raqamlar chiroyli futbol emas, lekin juda samarali. Hull uchun hozir aynan shu kerak. Yakshanba kuni Aston Villa’ga qarshi o‘yinda ham ular aynan shu uslubga tayanadi – Tzolakis chizig‘ida, Egan esa havodagi har bir to‘pga sakrab chiqadi.
Everton: bitta hujumchi, butun bosim
Weekend radarida yana bitta ism alohida tilga tushadi – Everton hujumi endi deyarli butunlay Thierno Barry zimmasida. Beto sotib yuborildi, Richardson va Folarin Balogun bo‘yicha rejalashtirilgan transferlar amalga oshmadi. Natijada, Goodison Park old chizig‘ida yagona variant bilan qoldi.
Manchester Unitedga qarshi o‘yinda Barry nafaqat gol izlaydi, balki butun jamoaning ruhiy yukini ham ko‘taradi. Bunday sharoitda har bir zarba, har bir pressing harakati ikki baravar ahamiyat kasb etadi.
Weekend sahnasi: to‘rtta o‘yin, bitta superyakun
Bu hafta Sky Sports efirida to‘rtta Premier League uchrashuvi jonli ko‘rsatiladi. Dastlabki sahna – juma oqshomidagi Ipswich – Liverpool dueli. Shundan so‘ng shanba kechqurun Hull – Aston Villa o‘yini navbatda turibdi.
Yakshanba esa ikki pog‘onali marafon: erta bahsda Everton – Manchester United, kechki asosiy to‘qnashuvda esa Arsenal – Chelsea. Bir tomonda devorga aylangan mudofaa, ikkinchi tomonda esa Rogers boshchiligidagi portlovchi hujum.
Mavsumning ilk haftalaridayoq bu darajadagi savol paydo bo‘ldi: chempionlik poygasini kim belgilaydi – to‘xtatib bo‘lmaydigan hujummi yoki deyarli yengilmaydigan mudofaami?
