Cole Palmerning qaytishi: Tuchelning qarori yoki uzoq reja?

Cole Palmer bu mavsumda Premer-liga mudofaalarini birin-ketin yorib o‘tayotganini ko‘rib, ko‘pchilikning boshida bitta savol aylanadi: Thomas Tuchel o‘shanda nima o‘ylagan edi o‘zi?

Fulhamga qarshi o‘yinda Joao Pedroga tashlangan o‘sha bir zumlik, mayin birinchi tegish. Bernd Leno ostidan yo‘llangan sovuqqon zarba. Brighton darvozaboni Bart Verbruggenni 20 yarddan chalg‘itib, to‘pni burchakka o‘rab qo‘ygan payti. Hull mudofaasini chetlab o‘tib, yana Joao Pedroni to‘p bilan topgan o‘sha aql bilan hisoblangan yugurishlar.

Shunday o‘yinchini Tuchel Jahon chempionatiga olib bormagan?

Yo‘q bo‘lib ketgan mavsum

Javob oddiyroq va shu bilan birga ancha og‘riqli: o‘sha paytda bu Palmer hozirgi Palmer emas edi.

2023/24 mavsumida u “Chelsea” safida 42 ta gol+pas (golga bevosita hissa) jamg‘ardi. Keyingi, 2024/25 yilgi mavsumda yana 32 ta. Bu — elit daraja. Lekin 2025/26 yilda hammasi qulab tushdi: bor-yo‘g‘i 14 ta gol+pas, oxirgi 12 o‘yinda esa atigi ikkita. Raqamlar hammasini aytib turibdi.

U mavsum boshida olgan son (chov) jarohatidan to‘liq tiklanmadi. Shuning uchun Tuchel ham aslida Cole Palmergedan ko‘ra boshqa bir futbolchini tomosha qilayotgan edi. Bu — bir yil avval Brighton darvozasiga to‘rtta gol urgan, undan ham oldin Club World Cup finalida PSGni yakson qilgan, Nyu-Jersidagi, Jahon chempionati finaliga mezbonlik qiladigan stadionni titratgan Palmer emasdi.

Agar Tuchel o‘sha bahorda hozirgi shakldagi Palmerni ko‘rganida, uning Shimoliy Amerikaga boradigan samolyotda joyi tayin bo‘lishi deyarli shubhasiz edi. U hatto mart oyi xalqaro tanaffusida Palmerga imkon berdi — klubdagi sust formasiga qaramay. Lekin Wembleyda Yaponiyaga qarshi 0:1 hisobidagi mag‘lubiyatda Palmer o‘ziga o‘xshamadi: ishonchsiz, o‘sha “velkro” birinchi tegish yo‘q, maydonda nima uchun chiqqanini unutib qo‘ygandek yurdi.

Shu fon ostida savol paydo bo‘ladi: Tuchel yozda Palmerni uyda qoldirgani uchun afsusdami?

U javobni qisqa qildi: “Yo‘q”. U tanlovidan mamnun bo‘lganini, yig‘ma bilan yetti haftadan ko‘proq vaqt ishlaganini va shu guruh unga faqat ijobiy energiya berganini aytdi. U bir kecha ham “Palmerni olsaydimmi?” deb uxlamay chiqmadi.

Qaytgan “raqamlar” va qaytgan g‘urur

Endi esa manzara butunlay boshqa. Palmer yana Angliya terma jamoasiga qaytdi. Oldinda 2026/27 Nations League doirasidagi Ispaniya, Xorvatiya va Chexiyaga qarshi o‘yinlar turibdi.

“Uning raqamlari qaytdi,” dedi Tuchel. “U yana gollarga pas berayapti. Yana hal qiluvchi gollar urayapti. Shu bois u qaytib keldi. Va u nimanidir isbotlashi kerak.”

Faqat raqamlar emas, kayfiyat ham qaytdi. Palmer maydon bo‘ylab yurishida o‘sha maxsus tebranish paydo bo‘lgan: raqib mudofaasi zaif nuqtalarini hidlab topayotgandek. Yelkasini biroz tushirib, raqibni noto‘g‘ri yo‘lga boshlaydigan oddiy fintlar. Tashqaridan bo‘shang ko‘ringan gavdadan kutilmaganda otilib chiqadigan tezlanishlar.

Bugun futbol olamida unga o‘xshagan yana kim bor? Uzun, g‘alati ko‘ringan oyoq-qo‘llar, o‘tkir bo‘g‘imlar — lekin hammasi muvozanatda. Xuddi maqsad sari yurayotgan hasharotga o‘xshaydi: yo‘li aniq, har bir qadam o‘lchangan. U klassik “10-raqam” qolipiga sig‘maydi, aynan shuning o‘zi ham jozibali. Uning ijodkorligi, o‘yinda bir zumda yechim topish qobiliyati ingliz futbolchisi uchun biroz noodatiy, shu bois bu Angliya jamoasi uchun yanada noyob boylikka aylanadi.

Kimlar chetda qoldi?

Palmer qaytishi oson bo‘lmadi. Raqobat kuchli edi.

Phil Foden mavsumni yorqin boshladi, lekin Manchester derbisidagi qizil kartochka uning pozitsiyasini zaiflashtirdi va yakunda u tarkibdan tushib qoldi. Fulham hujumchisi Joshua King ko‘rib chiqildi, ammo yakuniy ro‘yxatga kirmadi. Nottingham Forestning yetakchisi Morgan Gibbs-White esa butun yil davomida ajoyib o‘yin ko‘rsatdi, ammo baribir chetda qoldi.

Tuchel aynan Gibbs-White haqida alohida to‘xtaldi: u “juda yaqin” bo‘lganini aytdi. U Forestni tushib ketishdan saqlab qolgan asosiy figura sifatida mavsumni juda kuchli yakunladi. Lekin murabbiy bitta haqiqatni ochiq aytdi: maydonga uch-to‘rt, hatto beshta tabiiy “10-raqam” chiqarishning ma’nosi yo‘q. Bu na jamoaga, na o‘yinchilarning o‘ziga foyda keltiradi.

Shunday sharoitda Palmerning qaytishi yanada ahamiyatliroq ko‘rinadi. Lekin bu qaytish bilan birga ogohlantirish ham keldi. Tuchel mavzudan chetga chiqib bo‘lsa-da, aynan shuni urg‘ulashni istadi.

Terma jamoaga chaqiruv — faqat birinchi qadam. “Biletni qo‘lga kiritish bir narsa, — degan ma’noda tushuntirdi u, — lekin Angliya safida o‘ynab, o‘sha darajani ko‘rsatish butunlay boshqa bosqich.” Ayniqsa Palmer haqida gap ketganda: u bu raqamlarni, bu o‘yin darajasini terma jamoa libosida ham ko‘rsatishi, o‘z o‘rnini himoya qilishi, bu qarorni oqlashi kerak.

Endi bahona yo‘q

Palmer oldida endi yangi chiziq turibdi. U hozirgacha Angliya safida 14 ta o‘yinda atigi ikki gol urdi va bitta golli pas berdi. U buni olti marta asosiy tarkibda maydonga tushgani bilan izohlashi mumkin. Lekin endi bahona qolmadi: u formasida, sog‘lom, jarohatsiz.

Balki shuning uchun ham Tuchel yozgi Jahon chempionatida uni uyda qoldirgani uchun afsuslanmayotgandir. Bugungi Palmer — o‘sha alam, o‘sha tanaffus, o‘sha chetda qolgan yozning mahsuli. Vaqt, bo‘shliq, hafsalasi pir bo‘lgan lahzalar va ichki motivatsiya uni yana qayta yaratdi.

Tuchel bitta fikrni qisqa qilib jamladi: Palmerning sifati haqida bahs qilishning hojati yo‘q. Savol boshqa joyda — u bu sifatni qachon va qanchalik tez-tez ko‘rsatadi?

Birinchi qadam allaqachon qo‘yilgan: u qayta chaqirildi. Endi navbat ikkinchisida — Angliya libosini kiygan paytida eng yuqori darajada kurashish va o‘sha raqamlarni, o‘sha o‘yinini terma jamoa sahnasiga ham ko‘chirish.

Shu savolga javob esa Ispaniya, Xorvatiya va Chexiya ustidan bo‘ladigan kechalarda beriladi.